Jacques François Antoine Marie Ibert (ur. 15 sierpnia 1890 w Paryżu, zm. 5 lutego 1962 tamże) − kompozytor francuski.
Życiorys Studiował pod kierunkiem Paula Vidala w Konserwatorium Paryskim. Od 1937 kierownik Akademii Francuskiej w Rzymie, a od 1955 do 1957 także Paryskiej Opery Komicznej. Jego szczątki spoczywają na Cmentarzu Passy.
Cechą charakterystyczną muzyki Iberta są: przejrzyste i zróżnicowane brzmienie, melodyjność, zwięzła forma. Największe uznanie zdobyły jego utwory na instrumenty dęte. Koncert fletowy (1934) był pierwszym utworem koncertowym na ten instrument w XX wieku, który zyskał szeroką popularność.
Odznaczony komandorią Legii HonorowejJacques François Antoine Marie Ibert (19800035/368/49441). Archives nationales. Site de Paris (www2.culture.gouv.fr). Zasiadał w jury konkursu głównego na 4. (1951) i 7. MFF w Cannes (1954).
Opery Persée et Andromède (1929) Angélique (1927) Le Roi d'Yvetot (1930) Gonzague (1931) L'Aiglon (1937) Les Petites Cardinal (1938) Barbe-bleue (1943)
Muzyka filmowa Invitation to the Dance (1956) Macbeth (1948) Panique (1946) Feu Mathias Pascal (1937) Golgotha (1935) Maternite (1934) Les Cinq Gentlemen Maudits (1933) Don Quixote (1933) Un Chapeau de Paille d'Italie (1927)
Inne dzieła Concertino da Camera na saksofon altowy (Koncert na saksofon altowy i 11 instrumentów) Histoires na fortepian
Przypisy
Bibliografia Jacques Ibert w: Jean-Pierre Thiollet: Sax, Mule & Co, H & D, 2004.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Passy Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej