Walery Jastrzębiec-Rudnicki (ur. w Kijowie, zm. 3 czerwca 1962 w Warszawie) – polski autor, konferansjer, dyrektor kabaretów, działacz kulturalny i związkowy. Z wykształcenia prawnik.

Biogram Był synem Leopolda Rudnickiego i Barbary z domu Dębczyńskiej. Ukończył gimnazjum w Kamieńcu Podolskim, następnie studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Kijowie. W latach 1911–1919 pracował jako adwokat. W latach 1918–1919 był wiceministrem ds. polskich w Centralnej Radzie Ukraińskiej. W latach 1920–1923 sprawował funkcję głównego radcy prawnego Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej. Był współorganizatorem (1918), sekretarzem i wiceprezesem Związku Artystów Scen Polskich (ZASP) oraz działaczem i dyrektorem generalnym (w drugiej połowie lat 30) ZAIKS-u.

Działalność artystyczną rozpoczął w 1922 jako autor i konferansjer w warszawskim teatrzyku satyrycznym „Stańczyk”, gdzie recytował także własne satyry a po jego zamknięciu, od 1924, w kabarecie „Qui Pro Quo”. W 1925 założył i kierował kabaretem „Eldorado”, a rok później kabaretem „Olimpia”. W 1927 założył i prowadził teatrzyki „Wodewil” i „Bagatela”. Od ok. 1928 przebywał w Krakowie i Łodzi, gdzie założył Teatr Literacko-Artystyczny „Gong” (przy ob. ul. S. Więckowskiego 17)W karykaturze Jerzego Szwajcera: "Łódź w Ilustracji", 1928, 18 III 1928, nr 12, s. 6.. Po powrocie do Warszawy stworzył kabaret „Ananas”, później „Nowy Ananas”, który prowadził do końca 1932. Od połowy lat 30. zajął się głównie działalnością społeczną, którą kontynuował po II wojnie światowej. W latach 1947–1949 pełnił ponownie funkcję dyrektora generalnego ZAIKS-u. Był członkiem władz ZAKR-u oraz ZASP-u (do jego rozwiązania w 1950). Był twórcą wielu programów kabaretowych, skeczy, satyr i licznych piosenek. Napisał swoje wspomnienia w tomie Dymek z papierosa (1959)Dymek z papierosa, czyli wspomnienia o scenach. scenkach i nadscenkach (The Cigarette Smoke, or Memories of the Stage, Theater, and Cabaret). Warsaw: Iskry, 1959..

Był mężem Hanny Runowieckiej (1906–1982), tancerki, aktorki i śpiewaczki.

Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 65-2-13).

Piosenki Gwiazdy to czy oczy twe (muz. Kazimiera Wirska) – 1930 Moja żonka i ja (Zygmunt Wiehler) – 1930 Szczęście trzeba rwać jak świeże wiśnie (Zygmunt Białostocki) – 1931 Skrwawione serce (Fanny Gordon) – 1931 Ja przedwojenny wolę styl (Zygmunt Białostocki) – 1931 Całuj (A.T. Adam) – 1932 Wiosna nas pogodzi (Artur Gold) – 1932 Najpiękniejsze tango (Jan Englard) – 1934 Cóż jest wart cały świat (Jan Ernst (Erjan)) – 1935 Grzech (Dawid Bajgelman) – 1934 Hanko (Zygmunt Białostocki) Irena (Zygmunt Białostocki) Zosiu (Zygmunt Białostocki) Czy mu dać (Zygmunt Białostocki) I tak mi ciebie żal (Fanny Gordon) Jesienne marzenia (Zygmunt Białostocki) Już dziś nie płaczę (Z. Wiehler) To grzech (Jakub Kagan) Za jedną noc (muzyka Zygmunt Karasiński) Przestań płakać, kochanie (Jerzy Wasiak) – 1946 Gdybyś chciał (Leszek Chwaściński) – 1949

Bibliografia

Ludwik Sempoliński: Wielcy artyści małych scen, Czytelnik, Warszawa 1977, wyd. II. Andrzej Kazimierz Wysiński: Związek Artystów Scen Polskich, 1918–1950, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, wyd. PAN, Wrocław 1979

Linki zewnętrzne Walery Jastrzębiec-Rudnicki w bazie KBN

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy artyści kabaretowi Kategoria:Polscy tekściarze Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1962