Kommorienci (łac. commorior, mori, mortuus – umierać równocześnie z inną osobąM. Kuryłowicz, Słownik terminów, zwrotów i sentencji prawniczych łacińskich oraz pochodzenia łacińskiego, Kraków 2002, s. 22.) – osoby, które mając status spadkobiercy (np. ojciec i syn) umierają w warunkach uniemożliwiających ustalenie, która z nich zmarła wcześniejA. Oleszko, Komentarz do art. 95(a), w: A. Oleszko, Prawo o notariacie. Komentarz. Część II, T. I, Art. 79-91, Warszawa 2012.. Kommorienci będący wzajemnymi spadkobiercami nie dziedziczą po sobie, ponieważ nie jest możliwe ustalenie, że dożyli chwili otwarcia spadku po pozostałych kommorientach.
Zgodnie z art. 32 polskiego kodeksu cywilnegoUstawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny (). jeżeli kilka osób utraciło życie podczas grożącego im wspólnie niebezpieczeństwa, domniemywa się, że zmarły jednocześnie.
Przypisy
Kategoria:Prawo spadkowe