Model t-J

Model t-J – model wyprowadzony z modelu Hubbarda w roku 1977 przez prof. Józefa Spałka oraz prof. Andrzeja M. Olesia. Model opisuje silnie skorelowane układy elektronowe. Jest powszechnie stosowany do opisu stanów nadprzewodnictwa wysokotemperaturowego w domieszkowanych antyferromagnetykach.

Hamiltonian modelu t-J ma postać:

gdzie: – operatory kreacji i anihilacji, – kierunek spinu, – całka wymiany – oddziaływanie coulombowskie, – spiny w -tym i -tym węźle.