250px|thumb|chloryt Chloryty – grupa minerałów zaliczana do gromady krzemianów. Należą do minerałów szeroko rozpowszechnionych na Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. Chloros (khloros) = zielony i nawiązuje do częstej barwy tych minerałów.
Właściwości Wzór chemiczny: są to glinokrzemiany metali dwu i trójwartościowych, głównie: magnezu, glinu, żelaza, rzadziej: chromu, niklu, manganu, cynku. Układ krystalograficzny: jednoskośny Twardość: niewielka, zwykle 2-3 Gęstość: od 2,5 do 3,4; sporadycznie większa Rysa: szarozielona, biała Barwa: najczęściej zielona (w odcieniach), też: biała, żółta, brunatna, czarna Przełam: nierówny Połysk: perłowy, szklisty, tłusty Łupliwość: doskonała jednokierunkowa
Zazwyczaj tworzą kryształy o pokroju sześciobocznych tabliczek, blaszek, łuseczek, słupków. Występują w skupieniach zbitych, ziarnistych, skrytokrystalicznych, ziemistych, proszkowych, wachlarzowych. Często tworzą żyłki, naloty, i naskorupienia.
Systematyka chlorytów nastręcza trudności. Chloryty klasyfikuje się najczęściej dwojako: na podstawie ich składu chemicznego i na podstawie ich zasadniczych własności optycznych.
Ze względu na skład chemiczny chloryty dzieli się na: magnezowe (ortochloryty): chloryt magnezowy, pennin, klinochlor, sheridanit = grochowit, ripidolit, korundofilit żelaziste: szamozyt, pseudoturyngit, brunsvigit, dafnit, ripidolit, delesyt chromowe: kammereryt (rodochrom), klinochlor chromowy, koczubeit, cookeit, manandonit manganowe: pennantyt, gonyertyt niklowe: nimit cynkowe
Występowanie Występują w wielu skałach osadowych. Często pojawiają się w druzach i szczelinach wśród pegmatytów, wypełniają geody i migdały w skałach wulkanicznych. Pojawiają się w strefie wietrzenia jako minerały wtórne. Tworzą pseudomorfozy po innych minerałach.
Miejsca występowania: chloryt magnezowy – poznany w Traversella, Piemont Włochy, USA – Karolina Pn, Massachusetts, Austria – Styria klinochlor – w okolicach Złotego Stoku, Jeleniej Góry, Strzelina - Polska, sulunit _ Zagłębie Donieckie Ukraina brunsvigit – Niemcy – G. Harz, Wielka Brytania – Kornwalia delesyt (menalolit) – w okolicach Krakowa, Złotoryi - Polska, szamozyt (chamosyt) – Francja – Lotaryngia, Czechy, Rosja – Ural, okolice Częstochowy - Polska, pennantyt – Wielka Brytania – Carnavonshire, klementyn – Czechy - Kutna Hora koczubeit – Rosja – Ural (Karkadinsk) cookeit – Szwecja, USA – Maine, manandonit – Madagaskar chlorytoid – Rosja – Ural, Luksemburg, Belgia ganofyllit – Szwecja - Harstig, USA – New Jersey
Zastosowanie interesują naukowców interesują kolekcjonerów wykorzystywane jako materiał rzeźbiarski do wyrobu drobnej galanterii ozdobnej
Bibliografia J.Parafiniuk – Minerały systematyczny katalog 2004 – TG”Spirifer” W-wa 2005 A. Bolewski, A. Manecki – Mineralogia szczegółowa – Wyd. PAE W-wa 1993 A. Bolewski – Mineralogia szczegółowa – Wyd. Geologiczne W-wa 1965
Zobacz też chloryt chlorytoid
Kategoria:Glinokrzemiany