Liga Mistrzów piłkarzy ręcznych (ang. EHF Champions League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki piłki ręcznej, utworzone z inicjatywy Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej (EHF) w 1993 roku. Rozgrywki zastąpiły rozgrywany od 1956 do 1993 roku Puchar Europy Mistrzów Krajowych.

Format rozgrywek System rozgrywek oraz liczba uczestniczących w nich drużyn ulegała na przestrzeni lat zmianom, jednak rozgrywki od początku odbywały się cyklicznie. W latach 1993–2003 w rozgrywkach Ligi Mistrzów uczestniczyły 32 zespoły. Następnie, do roku 2009, do rozgrywek przystępowało łącznie 40 drużyn, z których w fazie grupowej uczestniczyły 32 zespoły. Od sezonu 2009/2010 nastąpiła reorganizacja rozgrywek i w fazie grupowej uczestniczyły 24 drużyny. Od sezonu 2015/2016 do 2018/2019 w rozgrywkach mogło wziąć udział maksymalnie 41 drużyn (29 z rankingu EHF oraz do 12 drużyn, którym przyznawane były dzikie karty), natomiast w fazie grupowej uczestniczyło 28 drużyn.

Od sezonu 2019/2020 nastąpiła kolejna zmiana formatu rozgrywek w związku ze zmianą przydziału miejsc w poszczególnych rozgrywkach dla poszczególnych pozycji rankingu EHF. Prawo wystawienia drużyny do gry w Lidze Mistrzów przysługiwało 27 krajom z czołówki rankingu oraz obrońcy tytułu. W przypadku rezygnacji mistrzów krajowych ze startów w Lidze Mistrzów na ich miejsce mogły zostać włączone drużyny, które otrzymały dzikie karty. EHF mogła również powiększać listę drużyn startujących w danej edycji Ligi Mistrzów wprowadzając formułę turniejów kwalifikacyjnych.

Od sezonu 2020/2021 nastąpiła ponowna reorganizacja klubowych rozgrywek piłki ręcznej w Europie. W Lidze Mistrzów rywalizacja rozpoczyna się od fazy grupowej, w której bierze udział 16 drużyn podzielonych na dwie grupy. Prawo gry w rozgrywkach otrzymali zwycięzcy lig z państw plasujących się na 9 czołowych pozycjach rankingu EHF oraz dodatkowo druga drużyna w przypadku lidera rankingu. Pozostałe 6 drużyn jest wskazywana przez EHF (drużyny te otrzymują dziką kartę).

Mecze rozgrywane są systemem kołowym. W grupach A i B dwie najlepsze drużyny kwalifikują się do ćwierćfinałów, a drużyny z miejsc od 3. do 6. awansują do fazy play-off.

Faza pucharowa obejmuje cztery rundy: play-off, ćwierćfinały i turniej Final Four składający się z dwóch półfinałów i finału. W przypadku fazy play-off i ćwierćfinałów zespoły grają mecz u siebie i na wyjeździe. O awansie do kolejnej rundy decyduje sumaryczny wynik dwumeczu. W turnieju Final Four w każdej fazie drużyny grają tylko jeden mecz w mieście wybranym wcześniej przez EHF.

Edycje Edycja Sezon Zwycięstwo 2. miejsce 3. miejsce 4. miejsce 1. 1993/1994 Teka Santander ABC Braga SG Handball West Wien USAM Nîmes Gard 2. 1994/1995 Elgorriaga Bidasoa Badel 1862 Zagrzeb THW Kiel Teka Santander 3. 1995/1996 FC Barcelona Elgorriaga Bidasoa Pfadi Winterthur THW Kiel 4. 1996/1997 FC Barcelona Badel 1862 Zagrzeb Celje Pivovarna Laško THW Kiel 5. 1997/1998 FC Barcelona Badel 1862 Zagrzeb TBV Lemgo Celje Pivovarna Laško 6. 1998/1999 FC Barcelona Badel 1862 Zagrzeb Celje Pivovarna Laško Portland San Antonio 7. 1999/2000 FC Barcelona THW Kiel Celje Pivovarna Laško Badel 1862 Zagrzeb 8. 2000/2001 Portland San Antonio FC Barcelona Celje Pivovarna Laško THW Kiel 9. 2001/2002 SC Magdeburg MKB Veszprém KC KIF Kolding Portland San Antonio 10. 2002/2003 Montpellier Handball Portland San Antonio Prule 67 Lublana MKB Veszprém KC 11. 2003/2004 Celje Pivovarna Laško SG Flensburg-Handewitt BM Ciudad Real SC Magdeburg 12. 2004/2005 FC Barcelona BM Ciudad Real Celje Pivovarna Laško Montpellier Handball 13. 2005/2006 BM Ciudad Real Portland San Antonio SG Flensburg-Handewitt MKB Veszprém KC 14. 2006/2007 THW Kiel SG Flensburg-Handewitt Portland San Antonio BM Valladolid 15. 2007/2008 BM Ciudad Real THW Kiel HSV Hamburg FC Barcelona 16. 2008/2009 BM Ciudad Real THW Kiel HSV Hamburg Rhein-Neckar Löwen 17. 2009/2010 THW Kiel FC Barcelona BM Ciudad Real Czechowskije Miedwiedi 18. 2010/2011 FC Barcelona Renovalia Ciudad Real HSV Hamburg Rhein-Neckar Löwen 19. 2011/2012 THW Kiel Atlético Madryt AG Kopenhaga Füchse Berlin 20. 2012/2013 HSV Hamburg FC Barcelona Vive Targi Kielce THW Kiel 21. 2013/2014 SG Flensburg-Handewitt THW Kiel FC Barcelona MKB Veszprém KC 22. 2014/2015 FC Barcelona MKB Veszprém KC Vive Tauron Kielce THW Kiel 23. 2015/2016 Vive Tauron Kielce MVM Veszprém KC Paris SG Handball THW Kiel 24. 2016/2017 RK Wardar Skopje Paris SG Handball MVM Veszprém KC FC Barcelona 25. 2017/2018 Montpellier Handball HBC Nantes Paris SG Handball RK Wardar Skopje 26. 2018/2019 RK Wardar Skopje Telekom Veszprém FC Barcelona PGE Vive Kielce 27. 2019/2020 THW Kiel FC Barcelona Paris SG Handball Telekom Veszprém 28. 2020/2021 FC Barcelona Aalborg Håndbold Paris SG Handball HBC Nantes 29. 2021/2022 FC Barcelona Vive Kielce THW Kiel Telekom Veszprém 30. 2022/2023 SC Magdeburg Vive Kielce FC Barcelona Paris SG Handball 31. 2023/2024 FC Barcelona Aalborg Håndbold THW Kiel SC Magdeburg32.2024/2025 SC Magdeburg Füchse Berlin HBC Nantes FC Barcelona33.2025/2026 FC Barcelona Füchse Berlin SC Magdeburg Aalborg Håndbold

Osiągnięcia według klubów DrużynaOd sezonu 1956/1957 zespoły występują pod aktualną (ostatnią) nazwą. Triumfator Finalista Lata wygranych finałów Lata przegranych finałów FC Barcelona 13 5 (1991, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2005, 2011, 2015, 2021, 2022, 2024, 2026) (1990, 2001, 2010, 2013, 2020) VfL Gummersbach 5 1 (1967, 1970, 1971, 1974, 1983) (1972) SC Magdeburg 5 0 (1978, 1981, 2002, 2023, 2025) THW Kiel 4 4 (2007, 2010, 2012, 2020) (2000, 2008, 2009, 2014) HC Dukla Praga 3 2 (1957, 1963, 1984) (1967, 1968) BM Ciudad Real 3 2 (2006, 2008, 2009) (2005, 2011) SKA Mińsk 3 0 (1987, 1989, 1990) RK Zagrzeb 2 4 (1992, 1993) (1995, 1997, 1998, 1999) CSA Steaua Bukareszt 2 2 (1968, 1977) (1971, 1989) Frisch Auf! Göppingen 2 1 (1960, 1962) (1959) RK Metaloplastika 2 1 (1985, 1986) (1984) TV Großwallstadt 2 0 (1979, 1980) Montpellier Handball 2 0 (2003, 2018) RK Wardar Skopje 2 0 (2017, 2019) RK Bjelovar 1 2 (1972) (1962, 1973) Czechowskije MiedwiediRównież jako CSKA Moskwa, którego są pełnoprawnym sukcesorem 1 2 (1988) (1977, 1983) SDC San Antonio 1 2 (2001) (2003, 2006) SG Flensburg-Handewitt 1 2 (2014) (2004, 2007) Vive Tauron Kielce 1 2 (2016) (2022, 2023) Dinamo Bukareszt 1 1 (1965) (1963) MAI Moskwa 1 1 (1973) (1974) RK Borac Banja Luka 1 1 (1976) (1975) Budapest Honvéd 1 1 (1982) (1966) Teka Cantabria 1 1 (1994) (1992) CD Bidasoa 1 1 (1995) (1996) Redbergslids IK 1 0 (1959) SC Lipsk 1 0 (1966) ASK Frankfurt nad Odrą 1 0 (1975) Celje Pivovarna Laško 1 0 (2004) HSV Hamburg 1 0 (2013) MVM Veszprém KC 0 4 (2002, 2015, 2016, 2019) Atlético Madryt 0 2 (1985, 2012) Wybrzeże Gdańsk 0 2 (1986, 1987) Aalborg Håndbold 0 2 (2021, 2024) Füchse Berlin02(2025, 2026) Aarhus Håndbold 0 1 (1960) RK Medveščak Zagrzeb 0 1 (1965) Dynamo Berlin 0 1 (1970) Fredericia KFUM 0 1 (1976) Śląsk Wrocław 0 1 (1978) Empor Rostock 0 1 (1979) Valur Reykjavík 0 1 (1980) RD Slovan 0 1 (1981) TSV St. Otmar St. Gallen 0 1 (1982) TUSEM Essen 0 1 (1988) RK Proleter Zrenjanin 0 1 (1991) SG Wallau/Massenheim 0 1 (1993) ABC Braga 0 1 (1994) Paris SG Handball 0 1 (2017) HBC Nantes 0 1 (2018)

Osiągnięcia według państw Drużyna Triumfator Finalista Liczba finałów 19 13 32 18 12 30 3 razy wygrywały kluby z dzisiejszej Białorusi, 2 razy wygrywały i 3 razy zdobywały wicemistrzostwo kluby z dzisiejszej Rosji. 5 3 8 2 razy wygrywały i 2 razy zdobywały wicemistrzostwo kluby z dzisiejszej Serbii, 1 raz wygrywały i 3 razy zdobywały wicemistrzostwo kluby z dzisiejszej Chorwacji, 1 raz wygrywały i 1 raz zdobywały wicemistrzostwo kluby z dzisiejszej Bośni i Hercegowiny. 4 7 11 4 2 6 3 3 6 Do rozpadu Czechosłowacji w 1993 r. 3 razy wygrywała i 2 razy zdobywała wicemistrzostwo HC Dukla Praga. 3 2 5 2 4 6 2 2 4 2 0 2 1 5 6 1 5 6 1 1 2 1 0 1 0 4 4 0 1 1 0 1 1 0 1 1

Prawa transmisyjne w Polsce Rozgrywki Ligi Mistrzów piłkarzy ręcznych można oglądać w Polsce na kanale Eurosport 1 oraz na platformach Max i Polsat Box Go.

Przypisy

Linki zewnętrzne ehfcl.com eurohandball.com

Kategoria:Liga Mistrzów piłkarzy ręcznych