Neverwinter

Neverwinter, znane również jako Miasto Wprawnych Rąk oraz Klejnot Północy – fikcyjne miasto występujące w świecie Zapomnianych Krain, części gry Dungeons & Dragons.

Stanowi jedno z najważniejszych i najbardziej kosmopolitycznych miast na Wybrzeżu Mieczy, w północno-zachodniej części kontynentu Faerûn. Miasto jest członkiem Przymierza Lordów, sojuszu największych miast regionu, co dodatkowo podkreśla jego strategiczne i polityczne znaczenie.

Historia wykorzystania Miasto Neverwinter zostało stworzone przez Eda Greenwooda jako część rozwijanego przez niego świata fantasy Zapomnianych Krain. Według historyka gier Shannon Appelcline’a początki uniwersum sięgają lat 1966–1969, kiedy Greenwood zaczął pisać pierwsze opowiadania osadzone w autorskim świecie. W kolejnych latach, opisując podróże postaci Mirt the Moneylender wzdłuż Wybrzeża Mieczy, autor stopniowo kreował kolejne lokacje, wśród których znalazło się również Neverwinter. W krótkim czasie sporządził mapę obejmującą te miejsca, co doprowadziło do ukształtowania się świata Zapomnianych Krain.

Neverwinter po raz pierwszy zostało opisane w oficjalnych materiałach do gry fabularnej Dungeons & Dragons w zestawie Forgotten Realms Campaign Set z 1987. Rok później miasto zostało szerzej przedstawione w dodatku The Savage Frontier autorstwa Jennell Jaquays. W kolejnych latach Neverwinter regularnie pojawiało się w podręcznikach i suplementach do następnych edycji gry, m.in. w Forgotten Realms Campaign Setting (1993), Player's Guide to the Forgotten Realms Campaign (1993), Volo's Guide to the North (1993) oraz The North: Guide to the Savage Frontier (1996), które stopniowo rozbudowywały informacje dotyczące historii, geografii i mieszkańców miasta.

Od początku XXI wieku znaczenie Neverwinter w uniwersum Zapomnianych Krain wyraźnie wzrosło za sprawą adaptacji multimedialnych. W 2002 miasto stało się główną scenerią gry komputerowej Neverwinter Nights studia BioWare, a następnie jej kontynuacji Neverwinter Nights 2 studia Obsidian Entertainment. W 2011 ukazał się podręcznik Neverwinter Campaign Setting, będący częścią szeroko zakrojonego projektu transmedialnego obejmującego również powieści, komiksy i gry komputerowe. W kolejnych latach miasto pozostawało istotnym elementem świata Forgotten Realms, pojawiając się zarówno w podręcznikach do piątej edycji Dungeons & Dragons, jak i w rozwijanej od 2013 grze MMORPG Neverwinter.

Fikcyjna historia miasta Początki i rozwój Pierwsze osady na terenie Dzikiego Pogranicza to elfickie miasto Illefarn, które po Wojnach Koron (ang. Crown Wars) podzieliło się na trzy kraje, z których najważniejszym było Iliyanbruen. Osłabione inwazjami orków, tereny te zostały zasiedlone w 87 DR przez wielorasową osadę Eigersstor pod przywództwem Haluetha Nevera. Miejscowość z czasem przekształciła się w Neverwinter, które szybko stało się centrum cywilizacji, pokoju i kultury.

Kryzysy i odrodzenie W 1372 DR miasto dotknęła epidemia Wyjącej Śmierci, która zdziesiątkowała jego mieszkańców. W 1385 DR Czaroplagia, spowodowana śmiercią bogini Mystry, dotknęła cały Faerûn, w tym Neverwinter. W 1451 DR wybuch wulkanu Góra Hotenow zrównał miasto z ziemią, zabijając rodzinę panującą Alagondarów i tworząc ogromną rozpadlinę w dzielnicy Żebracze Gniazdo.

Od 1468 DR Lord Dagult Neverember, podający się za potomka Alagondarów, podjął się odbudowy miasta w ramach kampanii Nowe Neverwinter (ang. New Neverwinter). Dzięki jego inwestycjom i wsparciu najemników z Mintarn, miasto stopniowo odzyskało swoją pozycję jako ośrodek cywilizacji na północy Wybrzeża Mieczy. W 1484 DR Przepaść została magicznie zamknięta, choć kosztowało to miasto prawie bankructwo.

Charakterystyka miasta Położenie i geografia Neverwinter położone jest w północno-wschodniej części Wybrzeża Mieczy, na Wysokiej Drodze, między miastami Leilon a Port Llast, a także na północ od Wrót Baldura. Od wschodu graniczy z Knieją Neverwinter, w którego sercu znajduje się wulkan Góra Hotenow. Przez miasto przepływa Rzeka Neverwinter, podgrzewana przez ogniste elementale zamieszkujące pod wulkanem. Dzięki temu rzeka i port nigdy nie zamarzają, a ogrody miasta kwitną przez cały rok, zapewniając łagodny klimat w okolicy. Na południe od miasta znajduje się klasztor Twierdza Helma, a wzdłuż Drogi Górskiej – wioski Vilnask, Floodblest, Windycliffs i Rothé Valley.

Klimat Dzięki podgrzewaniu Rzeki Neverwinter przez ogniste żywiołaki z Góry Hotenow, miasto cieszy się ciepłym klimatem przez cały rok. Port i rzeka nigdy nie zamarzają zimą, co pozwala roślinom i uprawom kwitnąć bez przerwy.

Demografia i społeczeństwo Neverwinter jest miastem wielokulturowym, zamieszkanym głównie przez ludzi, półelfy i krasnoludy, z mniejszościami takimi jak gnomy, drakoni, eladrin, diabelstwa, orkowie i półorkowie. Miasto słynie z rzemieślników, ogrodników oraz produkcji witrażowych lamp, precyzyjnych zegarów wodnych, biżuterii i ogrodów, które kwitną nawet zimą, zaopatrując rynek w świeże owoce przez cały rok. Dzięki wysokiej jakości rzemiosła i innowacjom magicznym zyskało miano Miasta Wprawnych Rąk.

System rządów Neverwinter od zawsze było rządzone przez mianowanego Lorda, z wyjątkiem okresu między 1385 DR a 1451 DR, kiedy to panowała monarchia z rodziny Alagondarów. Po Zagładzie i wymarciu rodziny, miasto przez krótki czas rządził Lord Jelvus Grinch, a następnie Lord Protektor Dagult Neverember, który podawał się za potomka Alagondarów. Rzeczywista władza polityczna spoczywa jednak w rękach Gwieździstego Płaszcza, gildii użytkowników magii arkanicznej, która wspiera przywódców miasta i chroni Neverwinter.

Podczas rządów Neverembera obrona i wojsko miasta zostały powierzone Generał Sabine, a podatek i nadzór nad własnością sprawował krasnoludzki burmistrz Soman Galt.

Obrona miasta Przed Zagładą armia i marynarka Neverwinter nosiły nazwę Szare Płaszcze i liczyły około 400 żołnierzy, znanych z profesjonalizmu i cichej efektywności. Gwieździsty Płaszcz również angażował się w obronę miasta, a elitarna jednostka Dziewiątki Neverwinter pełniła rolę osobistych ochroniarzy władców.

Po 1451 DR Neverwinter nie posiadało formalnej milicji. Ochronę zapewniali lokalni mieszkańcy, najemnicy i awanturnicy zatrudniani przez Neverembera, np. Straż Neverwinter (ang. Neverwinter Guard), składająca się głównie z najemników z Mintarn. Ze względu na brutalność najemników, Straż była niepopularna i budziła lęk wśród mieszkańców. W późnych latach 1480 DR powołano Wintershield Watchmen), lokalną straż miejską, co zmniejszyło zależność od najemników. Inne grupy obronne to paladyni i klerycy Tyra w Sądzie Sprawiedliwości oraz agenci Przymierza Lordów.

Gospodarka i handel W XIV–XV wieku DR Neverwinter kontrolowało znaczną część handlu górniczego, rybołówstwa i wyrębu drewna z Kniei Neverwinter. Miasto handlowało głównie za pośrednictwem kupców z Waterdeep. Sławę zyskało dzięki zegarom wodnym, lampom i biżuterii, a także ogrodom, które dostarczały żywność na targowiska przez cały rok. Prawdziwym atutem gospodarczym miasta było jednak rzemiosło, nauka i innowacje magiczne, co przyniosło mu tytuł Miasta Wprawnych Rąk.

Po Zagładzie handel w Neverwinter został całkowicie wstrzymany. Od 1461 DR, w ramach kampanii Nowe Neverwinter, Lord Dagult Neverember pracował nad przywróceniem handlu i gospodarki. Kampania odniosła sukces, a gospodarka miasta zaczęła ponownie kwitnąć. Najemnicy stali się ważnym importem, aby uzupełnić brak oficjalnej milicji. Dzięki braku gildiów ograniczających handel i budownictwo, założenie nowego biznesu w Neverwinter było wyjątkowo łatwe, co przyczyniło się do obfitości przedsiębiorstw i popytu na pracowników.

Przypisy

Kategoria:Miasta Zapomnianych Krain