thumb|Grób Wenczesława Poniża na cmentarzu Powązkowskim Wenczesław (Wieńczysław) Poniż, właśc. Venčeslav Poniž (ur. 25 września 1900 w Vipavie, zm. 20 listopada 1967 w Warszawie) – inżynier dróg i mostów, konstruktor budowlany.
Życiorys Urodził się w Vipavie, w rodzinie Jerneja, mistrza murarskiego, i Jožefy Premrl, właścicielki piekarni.
Od 1925 był mężem Janiny Kazimiery z Minasowiczów (1899–1983)Wieńczysław Wenczesław Poniż M.J. Minakowska, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-03-20]..
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 168-6-9).
Kariera naukowa W latach 1919–1926 studiował na Wydziale Inżynierii politechnik: w Wiedniu, Pradze, a następnie Lwowie, gdzie ukończył studia w 1926 i uzyskał tytuł inżynierski.
W 1934 uzyskał stopień doktora nauk technicznych oraz polskie obywatelstwo. Habilitował się przed 1939. W 1935 przeniósł się na Politechnikę Warszawską, gdzie pracował jako wykładowca na Wydziale Architektury, a w latach 1940–1944 również w ramach tajnego nauczania.
Po II wojnie światowej był wykładowcą na Politechnice Warszawskiej, gdzie w 1946 został profesorem. Od 1960 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii NaukCzłonkowie PAN: Skorowidz.
Kariera zawodowa W okresie 1926–1927 współpracował ze Stefanem Bryłą przy budowie mostu spawanego na Słudwi, gdzie przeprojektował konstrukcję mostu na spawaną. W latach 1931–1933 wraz ze Stefanem Bryłą stworzyli projekt spawanej konstrukcji stalowej dla warszawskiego biurowca Towarzystwa Ubezpieczeń „Prudential” przy pl. Napoleona. W tym samym roku współprojektował Centralny Dworzec Pocztowy w Warszawie u zbiegu ulic Chmielnej i Żelaznej.
Po II wojnie światowej pracował w Warszawie przy odbudowie Hal Mirowskich i Teatru Wielkiego, jak również budowie Ściany Wschodniej przy ul. Marszałkowskiej, Huty Warszawa, gmachu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego przy pl. Trzech Krzyży i hal FSO na Żeraniu.
W latach 1947–1948 był dyrektorem naczelnym Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego. W okresie 1948–1952 dyrektorem naukowym Centralnego Biura Projektów i Studiów Budownictwa Przemysłowego.
Pracował również jako projektant i konsultant wielu budów jak np.: mostu w Szczecinie, przebudowy wieży na Targach Poznańskich, budowy Nowej Huty i innych.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1951) „za zasługi w pracy zawodowej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia Warszawy, Praca zbiorowa pod kierunkiem Barbary Petrozolin-Skowrońskiej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, . [dostęp 2013-12-03].
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie korespondenci PAN Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie dróg i mostów Kategoria:Polscy konstruktorzy Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1967