Józef Borgosz (ur. 23 października 1928 w Targanicach, zm. 1997) – polski filozof i wojskowy, płk WP.
Życiorys Absolwent Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Warszawskiego (1957). Doktor nauk humanistycznych od 1965 r., dr habilitowany 1972, profesor nadzwyczajny 1978. Wieloletni pracownik naukowy Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego w Warszawie: asystent, starszy asystent, adiunkt (1953-1971), docent (1972-1978), profesor, kierownik Katedry Filozofii (1978-1990). Członek kolegium i zastępca redaktora naczelnego Dialectics and Humanism (od 1975 r.), z-ca redaktora naczelnego Studiów Filozoficznych (od 1976 r.), członek Komitetu ds. Badań nad Pokojem przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk (od 1985 r.), członek Rady Naukowej Instytutu Filozofii i Socjologii PAN (od 1973 r.), uczestnik Światowych Kongresów Filozoficznych (XV w Warszawie w 1973, XVI w Düsseldorfie w 1978, XVII w Montrealu w 1983).
Członek PZPR 1951-1990, członek Komisji Ideologicznej KC PZPR (1969-1980), członek Komisji Filozoficznej KC PZPR (1969-1986).
W 1983 jako konsultant SB był współtwórcą (z prof. Szewczukiem) strategii manipulacji śledztwem w sprawie śmiertelnego pobicia Grzegorza Przemyka, doradzając m.in. „przerzucenie winy na kolegów chłopca, jego matkę, sanitariuszy” oraz wersję, zgodnie z którą okrzyki bólu wydawane przez Przemyka podczas bicia na komisariacie były „okrzykami karate” wydawanymi przez niego „pod wpływem alkoholu i narkotyków”.
Prace Tomasz z Akwinu (1962, wydanie rosyjskie 1967); Koncepcja tomistycznej filozofii historii u Jacques Maritaina (1963); Egzystencjalizm (1968); Historia polskiej myśli społecznej (1968); Herbert Marcuse i filozofia trzeciej siły (1972); Klasyczna filozofia niemiecka (V wyd. 1976); Wybrane zagadnienia z historii filozofii starożytnej i średniowiecznej (VII wyd. 1976); Historia filozofii nowożytnej (Renesans i wiek XVII) (VI wyd. 1978); Główne kierunki współczesnej filozofii niemarksistowskiej (IV wyd. 1977, VI wyd. 1982); Drogi i bezdroża filozofii pokoju (od Homera do Jana Pawła II) (1989).
Nagrody i odznaczenia nagroda resortowa MON 1978 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Tytuł i odznaka Zasłużony Nauczyciel PRL Medal im. Ludwika Waryńskiego (1987)Spotkanie partyjnych pokoleń, "Żołnierz Wolności", nr 33, 9 lutego 1987, s. 5. Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1978)Odznaczeni działacze TKKŚ, "Argumenty", nr 45, 5 listopada 1978, s. 13. Nagroda „Trybuny Ludu” (zespołowa) dla organizatorów Młodzieżowego Turnieju Wiedzy Filozoficznej Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej (1984)Nagrody "Trybuny Ludu" 1984 r., "Trybuna Ludu", nr 149, 23 czerwca 1984, s. 2.
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 115
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Komitetu ds. Badań nad Pokojem PAN Kategoria:Laureaci nagrody „Trybuny Ludu” Kategoria:Ludzie związani z Andrychowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem im. Ludwika Waryńskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Oficerowie polityczni ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Politycznej Kategoria:Zmarli w 1997