Company of Heroes: Kompania braci (Company of Heroes, wymowa ) – komputerowa gra strategiczna osadzona w realiach II wojny światowej, wyprodukowana przez kanadyjskie studio Relic Entertainment z Joshuą Mosqueirą jako głównym projektantem i Drew Dunlopem pełniącym funkcję głównego programisty. Została wydana na świecie we wrześniu 2006 roku przez THQ.
Akcja Company of Heroes toczy się podczas operacji Overlord, pomiędzy czerwcem a sierpniem 1944 roku. Kampania jednoosobowa umożliwia graczowi przejęcie kontroli nad dwiema amerykańskimi kompaniami uczestniczącymi w działaniach wojennych przeciwko stacjonującym we Francji siłom Wehrmachtu. Oś fabularną gry stanowią relacje między dowódcą jednej z kompanii, kapitanem Samem MacKayem, a jego podwładnym sierżantem Joem Conti, a sama rozgrywka obejmuje wydarzenia od lądowania na plaży „Omaha” po bitwę pod Falaise.
Company of Heroes jest strategiczną grą czasu rzeczywistego opartą na akumulacji zasobów poprzez utrzymywanie linii zaopatrzenia. Dostarczone do sztabu zasoby stanowią środek płatniczy służący do rozbudowy bazy, szkolenia jednostek i posyłania ich do walki. Mechanikę gry uzupełnia możliwość wykorzystania terenu w charakterze osłon, zdobywanie doświadczenia przez żołnierzy podczas walki oraz zastosowanie systemu doktryn wojennych. Ten ostatni umożliwia specjalizację kierowanej kompanii pod względem sposobu prowadzenia zmagań wojennych. W grze wieloosobowej gracz może przejąć kontrolę zarówno nad kompanią US Army, jak i Wehrmachtu, których kierowanie wymusza zastosowanie odmiennych stylów gry.
Company of Heroes została entuzjastycznie przyjęta przez krytyków związanych z grami komputerowymi. Pochwały dotyczyły głównie oprawy audiowizualnej oraz grywalności, a niektórzy krytycy wskazywali również jako zaletę niespotykany w strategicznych grach o II wojnie światowej dynamizm starć oraz ukazanie brutalności wojny. Amerykańska Akademia Sztuk i Nauk Interaktywnych przyznała jej tytuł strategicznej gry komputerowej roku. To i podobne wyróżnienia zaowocowały stworzeniem dwóch samodzielnych dodatków do gry: Kompania braci: Na linii frontu (2007) oraz Kompania braci: Chwała bohaterom (2008). W 2013 roku ukazała się jej kontynuacja pod tytułem Company of Heroes 2 (2013), tym razem skoncentrowana na starciach wojennych na froncie wschodnim.
Fabuła Akcja kampanii jednoosobowej Company of Heroes: Kompanii braci toczy się podczas II wojny światowej i przedstawia działania wojsk amerykańskich podczas operacji Overlord pomiędzy czerwcem a sierpniem 1944 roku. Gracz podczas rozgrywki obejmuje kontrolę nad dwiema kompaniami: „Able” należącą do 29 Dywizji Piechoty oraz „Fox” z 506. Pułku Spadochronowego 101 Dywizji Powietrznodesantowej. W większości misji graczowi jest dane kierować tą pierwszą i to na niej koncentruje się fabuła Company of Heroes.
Streszczenie alt=Plaża zakończona wałem przeciwpowodziowym, z widocznym w oddali gaikiem|thumb|Plaża „Omaha”, sektor Dog Red. W tym miejscu rozpoczyna się akcja Company of Heroes 6 czerwca 1944 roku, w trakcie lądowania w Normandii, kapitan Sam MacKay, jego podwładny sierżant Joe Conti oraz pozostali żołnierze z kompanii „Able” wykonują desant na plaży „Omaha”. Ich poprzednicy z kompanii „Dog” zostali przedtem zdziesiątkowani przez gniazda karabinów maszynowych i bombardowanie ze strony armat 88 mm. Kompanii „Able” udaje się pomimo ostrzału dotrzeć do wałów przeciwpowodziowych, zdetonować bunkier z ostrzeliwującą ich załogą i zniszczyć armaty.
Nocą przed owym lądowaniem, podczas chaotycznego desantu spadochronowego w okolicach wioski Vierville, żołnierze kompanii „Fox” przegrupowują się i blokują linię zaopatrzeniową Niemców próbujących dostarczyć wsparcie obrońcom plaż „Omaha” i „Utah”. Po zniszczeniu konwoju z zaopatrzeniem kierują się w stronę miejscowości Carentan, aby zabezpieczyć połączenie między plażami. Pomimo twardego oporu niemieccy żołnierze zostają zmuszeni do odwrotu, a jeden z amerykańskich spadochroniarzu w amoku masakruje ciała kilkunastu niedoszłych uciekinierów. Kompania „Fox” przygotowuje obronę miasta, a kontratak sił niemieckich zostaje powstrzymany dzięki odsieczy kompanii „Able”.
Oba oddziały amerykańskie kierują się w stronę miasteczka Cherbourg w celu zabezpieczenia portu. Niedaleko Montebourga odpierają natarcie Dywizji Panzer Lehr, strzegąc przejazd konwoju Red Ball Express. Celebrujących sukces MacKaya i Contiego przez lornetkę zauważa kierujący natarciem kapitan Joseph Günter Schultz, który szuka okazji do zemsty. Tymczasem kompania „Able” otrzymuje rozkaz opanowania centralnej części Cherbourga. Zlikwidowawszy nadbrzeżne działa, żołnierzom amerykańskim dzięki bombardowaniu ze strony okrętu USS „Texas” udaje się zmusić obrońców niemieckich do kapitulacji. Miasto ze względu na zniszczenia nie nadaje się jako port, jednak przechwycone zostają dokumenty dotyczące położenia tajnej bazy rakiet V2 pod miejscowością Sottevast. Działania sił spadochronowych prowadzą do inwazji na bazę i zniszczenia rakiet.
Kompania „Able” otrzymuje potem rozkaz uderzenia na miasto Saint-Lô od strony północnej. Przedtem przedziera się przez miejscowość Saint-Fromond, odbudowawszy zdetonowany przez Niemców most i odpierając kontratak. Następnie siły amerykańskie atakują silnie ufortyfikowane Wzgórze 192 niedaleko Saint-Lô. Pomimo nieprzyjaznego terenu składającego się z roślinności bocage wzgórze zostaje zdobyte, a droga do miasta – otwarta. Ciężkie starcia miejskie kończą się otoczeniem placu głównego, lecz Dywizja Panzer Lehr wydostaje się z oblężenia. Resztki niemieckiej dywizji zostają rozbite pod miasteczkiem Hébécrevon, lecz ocalały Schultz siedzący w czołgu Tygrys z ukrycia namierza MacKaya i strzela weń pociskiem z działa. Kapitan ginie, a Conti zmuszony jest przejąć dowodzenie nad kompanią.
Conti wraz ze swoim oddziałem zostaje oddelegowany do miasta Mortain, które nieoczekiwanie staje się celem kontrataku ze strony sił niemieckich w ramach szerszej operacji Lüttich. Zaatakowani nocą żołnierze amerykańscy bronią się aż do porannej odsieczy sił pancernych kompanii „Dog”. Niemcy zostają zmuszeni do ucieczki, poniósłszy ciężkie straty. 7 Armia niemiecka próbuje wycofać się z Normandii, jednak Amerykanie starają się do tego nie dopuścić. Kompania „Able” próbuje zamknąć jedną z dróg ucieczki w wiosce Autry. Biorąc odwet za rozbicie innego oddziału amerykańskiego, żołnierze pod dowództwem Contiego likwidują grupę pancerną Schultza, ten ostatni zaś ginie we wnętrzu swojego czołgu. Na wieść o śmierci zabójcy MacKaya Conti reaguje z irytacją.
Swój szlak wojenny kompania „Able” kończy pod Chambois, wraz z siłami polskimi i kanadyjskimi, zabezpieczając mosty, przez które próbuje uciec 7 Armia niemiecka. Wykrwawiona i pozbawiona dróg ucieczki 7 Armia zmuszona jest do poddania się, a żołnierze alianccy świętują zwycięstwo.
Rozgrywka Company of Heroes jest strategiczną grą czasu rzeczywistego, która spośród elementów mechaniki typowych dla gatunku wykorzystuje akumulację zasobów, rozwój bazy i działania wojenne, aczkolwiek nacisk położony jest w niej przede wszystkim na walkę. Gracz rozpoczyna każdą rozgrywkę na podzielonej na sektory trójwymiarowej mapie, w której niewidoczne dla jego jednostek obszary otoczone są mgłą wojny. Na mapie oprócz jednostek i innych obiektów rozmieszczone są punkty strategiczne, których opanowanie daje dostęp do trzech różnych typów zasobów: amunicji, paliwa i zasobów ludzkich. Służą one do rozbudowy bazy, szkolenia jednostek i zaopatrywania ich w bardziej skuteczną broń. Zasoby są dostarczane automatycznie do bazy gracza, jednakże ich transfer wymaga połączenia linią zaopatrzeniową terytorium odpowiedzialnego za dany punkt strategiczny z obszarem, który gracz otrzymuje na początku gry.
Produkcja jednostek niezbędnych do zajmowania kolejnych punktów strategicznych odbywa się w budynkach, które zostały przez gracza wzniesione lub zajęte. Wyszkolone jednostki występują w postaci drużyn piechoty bądź pojazdów opancerzonych o jednolitym pasku zdrowia, ukazującym ich ogólny stan. Większość rodzajów broni używana przez oddziały gracza posiada amunicję nielimitowaną, jednakże skorzystanie z broni jednorazowego użytku – na przykład granatów – wymaga wydania nagromadzonych punktów amunicji. Specyficzne zasady cechują również poszczególne typy jednostek. Piechota może przejmować lekkie uzbrojenie i korzystać z osłon terenowych. Na te ostatnie składają się budynki, mury, płoty i inne obiekty o zróżnicowanej podatności na zniszczenia, które zwiększają szanse przetrwania podczas wymiany ognia. Piechota jest natomiast bardziej wrażliwa od załóg pojazdów na ostrzał ze strony wroga, w wyniku czego jej mobilność może spaść, aż w końcu oddziały piechoty będą niezdatne do bojowego użycia ze względu na sparaliżowanie ostrzałem – wówczas mają możliwość szybkiego odwrotu do sztabu. Większość pojazdów, choć bardziej mobilna i wytrzymalsza od piechoty, nie może natomiast zajmować punktów strategicznych. Pojazdy pancerne mają ponadto zróżnicowaną grubość pancerza z każdej strony, co zachęca gracza do oskrzydlania wozów wroga i trafiania w ich czułe punkty.
Za likwidację wrogich jednostek oraz niszczenie infrastruktury należącej do przeciwnika gracz otrzymuje punkty doświadczenia, które może przeznaczyć na odblokowywanie modyfikatorów oraz dodatkowych opcji w ramach tak zwanych doktryn dowodzenia. Każda strona konfliktu (US Army oraz Wehrmacht) ma do dyspozycji trzy różne doktryny (w postaci drzewek rozdzielonych na dwie gałęzie), z których można wybrać tylko jedną. Gracz kierujący stroną amerykańską może skoncentrować się na piechocie i zwiększyć jej możliwości defensywne, obrać ścieżkę rozwoju związaną ze wsparciem lotniczym i możliwością zrzutów spadochroniarskich albo postawić na rozwój sił pancernych. Natomiast odtwórca roli niemieckiego dowódcy ma bardziej zróżnicowany wybór: może wzmocnić obronę zajętych pozycji przez budowę ciężkiej artylerii, obrać jako priorytet doktrynę blitzkriegu z wykorzystaniem ciężkich czołgów lub rozwinąć doktrynę terroru opartą na fanatyzmie żołnierzy i wykorzystaniu rakiet V1. Obie armie oprócz doktryn dowodzenia różni także sposób rozwoju kompanii. Amerykańską stronę konfliktu cechuje większa mobilność, podczas gdy niemieckie siły zbrojne dysponują cięższym uzbrojeniem; w odróżnieniu od jednostek US Army, które stają się coraz skuteczniejsze w walce w miarę obrażeń zadawanych przeciwnikom, niemieccy żołnierze zdobywają wyższy stopień wyszkolenia arbitralnie, w wyniku zakupu ulepszenia.
Company of Heroes: Kompania braci oferuje dwa tryby rozgrywki. Kampania jednoosobowa liczy piętnaście misji, które przygotowują graczy do rozgrywki z udziałem innych graczy. Celem misji jest przeważnie zniszczenie sił wroga, ale część stawianych przed graczem zadań obejmuje ochronę konwojów oraz przygotowywanie swych oddziałów do odparcia kontrataku. Za wykonanie opcjonalnych zadań polegających na likwidacji mniej ważnych celów gracz otrzymuje medale. Natomiast tryb wieloosobowy polega na rozgrywce w sieci lokalnej bądź internecie z udziałem maksymalnie ośmiu osób, które walczą po stronie US Army bądź Wehrmachtu. Istnieją dwa warianty rozgrywki wieloosobowej. Pierwszy polega na tym, że każda ze stron otrzymuje ustaloną dla całej drużyny liczbę punktów zwycięstwa, których liczba topnieje wraz z utratą kontroli nad rozmieszczonymi na mapie sektorami zwycięstwa; przegrana drużyny następuje w wyniku utraty wszystkich punktów bądź baz. Drugi wariant rozgrywki przewiduje wyłącznie zniszczenie baz przeciwnika jako warunek zwycięstwa.
Produkcja mały|Stoisko promujące Company of Heroes na targach Electronic Entertainment Expo w 2005 roku