Drake, właśc. Aubrey Drake Graham (ur. 24 października 1986 w Toronto) – kanadyjski raper, piosenkarz i aktor. Jest wpływową postacią w muzyce popularnej i przypisuje mu się spopularyzowanie elementów R&B wśród artystów hip-hopowych.
Zdobył rozpoznawalność dzięki roli Jimmy'ego Brooksa w młodzieżowym serialu telewizyjnym Degrassi: Nowe pokolenie (2001–2008) emitowanym na kanale CTV. Karierę muzyczną rozpoczął w 2006 od wydania swojego debiutanckiego mixtape’u pt. Room for Improvement (2006). Następnie wydał mixtape'y: Comeback Season (2007) i So Far Gone (2009), po czym podpisał kontrakt z Young Money Entertainment. Wszystkie trzy pierwsze albumy Drake'a, Thank Me Later (2010), Take Care (2011) i Nothing Was The Same (2013), zadebiutowały na szczycie listy US Billboard 200Drake – OverviewGraduating Degrassi. Czwarty album Aubryego, Views (2016), utrzymywał się na liście Billboard 200 przez 13 kolejnych tygodniDrake Signs With Lil Wayne's Young Money Label i zawierał takie hity jak „Hotline Bling” oraz pierwszy utwór Drake'a na szczycie listy Billboard Hot 100 – „One Dance”, któremu przypisuje się pomoc w popularyzacji dancehallu i afrobeatu we współczesnej muzyce amerykańskiejDrake Injured During Concert Fall HipHopDX.. Następcą Views był Scorpion (2018), na którym znalazły się trzy single, które znalazły się na 1. miejscu listy Hot 100: „God's Plan”Drizzy Drake (drakkardnoir) on Twitter, „Nice for What” i „In My Feelings”Drake’s Debut Album Gets Release Date Rap-Up. Jego szósty album, Certified Lover Boy (2021), ustanowił ówczesny rekord (9) pod względem największej liczby utworów z jednego albumu znajdujących się w pierwszej dziesiątce listy Billboard Hot 100, między innymi, dzięki głównemu singlowi „Way 2 Sexy” wraz z Young Thugiem i Future'emExclusive: Drake's Thank Me Later Due June 15 MTV News.. W 2022 wydał album Honestly, Nevermind inspirowany gatunkiem house, a także płytę Her Loss, którą nagrał z 21 Savage. Jego ósmy album, For All the Dogs (2023), zawierał dwunasty i trzynasty numer 1. listy przebojów USA: „Slime You Out” (z udziałem SZA)Drake Finishes 'Thank Me Later,' Reveals Next Single i „First Person Shooter” (z udziałem J. Cole'a)Drake's leaked fireworks addresses Rihanna. W 2024 roku Drake wdał się w rapowy konflikt z Kendrickiem Lamarem, produkując takie utwory jak „Push Ups”, „Taylor Made Freestyle”, „Family Matters” i „The Heart Part 6”. W 2025 wydał album pt. Some Sexy Songs 4 U, który nagrał z PartyNextDoor.
W 2012 wytwórnię płytową OVO Sound wraz ze swoim wieloletnim współpracownikiem 40. W 2013 został „globalnym ambasadorem” drużyny Toronto Raptors, dołączając do jej komitetu wykonawczego, a później uzyskując prawa do nadania nazwy ich obiektowi treningowemu OVO Athletic Centre. W 2016 rozpoczął współpracę z Brentem Hockingiem przy tworzeniu bourbon whiskey Virginia Black. Drake kieruje marką modową OVO i współpracą Nocta z Nike Inc., założył także firmę produkcyjną DreamCrew i dom perfum Better World. Według doniesień w 2018 roku odpowiadał on za 5 procent (440 mln CAD) z 8,8 mld CAD rocznego dochodu Toronto z turystyki.
Jest jednym z najlepiej sprzedających się artystów muzycznych na świecie, z ponad 170 milionami sprzedanych egzemplarzy, i został sklasyfikowany jako artysta singli cyfrowych z najwyższą liczbą certyfikatów w Stanach Zjednoczonych według Recording Industry Association of America (RIAA). Zdobył pięć nagród Grammy i 55 nominacji, sześć American Music Awards, 41 Billboard Music Awards, dwie Brit Awards i trzy Juno Awards. Osiągnął 13 przebojów, które znalazły się na pierwszym miejscu listy przebojów Billboard Hot 100, co jest jego wspólnym rekordem największej liczby singli, które znalazły się na pierwszym miejscu listy przebojów solowego artysty (ex aequo z Michaelem Jacksonem). Jest również posiadaczem wielu rekordów Hot 100, w tym największej liczby singli w pierwszej dziesiątce (78) i największą liczbę utworów, które znalazły się na liście (338). W latach 2018–2023 Drake był rekordzistą pod względem liczby jednocześnie notowanych na listach przebojów w ciągu jednego tygodnia (27), największej liczby debiutów na liście Hot 100 w ciągu jednego tygodnia (22) oraz najdłuższego nieprzerwanego czasu przebywania na liście Hot 100 (431 tygodni)Nie obejmuje to jego udziału w singlu numer jeden „Sicko Mode”, za który nie został oficjalnie wymieniony.. Ma także najwięcej singli, które osiągnęły pierwsze miejsce na listach przebojów R&B/Hip-Hop Airplay, Hot R&B/Hip-Hop Songs, Hot Rap Songs i Rhythmic Airplay.
Życiorys
Aubrey Drake Graham urodził się 24 października 1986 roku w Toronto w Ontario. Jego ojciec, Dennis Graham, jest czarnoskórym perkusistą z Memphis, Tennessee, który kiedyś występował z muzykiem Jerrym Lee Lewisem. Jego matka, Sandra „Sandi” Graham (née Sher), jest kanadyjską Żydówką aszkenazyjską, która pracowała jako nauczycielka języka angielskiego i florystka. Dennis Graham wystąpił w klubie Bluenote w Toronto, gdzie poznał Sandrę, która była tam obecna. Drake jest podwójnym obywatelem Stanów Zjednoczonych i Kanady, przy czym to pierwsze pochodzi od ojca. W młodości uczęszczał do żydowskiej szkoły dziennej i miał bar micwę.
Rodzice Drake'a rozwiedli się, gdy miał pięć lat. Po rozwodzie on i jego matka pozostali w Toronto, natomiast ojciec wrócił do Memphis, gdzie spędził kilka lat w więzieniu pod zarzutem posiadania narkotyków. Ograniczone finanse i problemy prawne sprawiły, że Graham pozostał w USA, aż do wczesnej dorosłości Drake'a. Przed aresztowaniem Graham każdego lata podróżował do Toronto i przywoził Drake’a do Memphis. Graham w wywiadzie stwierdził, że twierdzenia Drake’a o jego nieobecności jako ojca były ozdobnikiem mającym na celu sprzedaż muzyki, czemu Drake stanowczo zaprzecza.
Drake wychował się w dwóch dzielnicach. Mieszkał przy Weston Road w robotniczej dzielnicy zachodniej Toronto do szóstej klasy i uczęszczał do Weston Memorial Junior Public School do czwartej klasy, grając w hokeja w drużynie Weston Red Wings. Drake był obiecującym prawoskrzydłowym, dotarł do obozu hokejowego Upper Canada College, ale został z niego usunięty na prośbę matki po tym, jak w trakcie meczu Drake otrzymał od zawodnika drużyny przeciwnej brutalny cross-checking w szyję. W 2000 roku przeprowadził się do jednej z zamożnych dzielnic miasta, Forest Hill. Zapytany o przeprowadzkę, Drake odpowiedział: „[Mieliśmy] połowę domu, w którym mogliśmy mieszkać. Inni ludzie mieli górną połowę, my mieliśmy dolną połowę. Ja mieszkałem w piwnicy, moja mama mieszkała na pierwszym piętrze. Nie było to duże, nie było luksusowe. To było to, na co nas było stać”. W wieku 10 lat Drake wystąpił w komediowym skeczu, który wyemitowano podczas NHL Awards w 1997 roku, który odnosił się do Martina Brodeura i Rona Hextalla oraz ich rekordu jako jedynych bramkarzy, którzy strzelili więcej niż jedną bramkę.
Uczęszczał do Forest Hill Collegiate Institute w szkole średniej i uczęszczał do Vaughan Road Academy w wielokulturowej dzielnicy Oakwood Village w Toronto; Drake opisał Vaughan Road Academy jako „w żadnym wypadku nie najłatwiejszą szkołę, do której się chodziło”. W okresie dorastania Drake pracował w zamkniętej obecnie fabryce mebli w Toronto, której właścicielem był jego dziadek ze strony matki, Reuben Sher. Drake powiedział, że w szkole był prześladowany z powodu swojego pochodzenia rasowego i religijnego i gdy stwierdził, że jego plan zajęć przeszkadza jego rozwijającej się karierze aktorskiej, zrezygnował ze szkoły. Drake otrzymał dyplom ukończenia szkoły średniej w październiku 2012 roku.
Kariera 2001–2009: Początki kariery mały|Lil Wayne, założyciel Young Money Entertainment, który podpisał kontrakt z Drakiem w 2009 roku. W wieku 15 lat Drake poznał ojca swojego przyjaciela ze szkoły średniej, który był agentem aktorskim. Znalazł Drake'owi rolę w kanadyjskim dramacie młodzieżowym Degrassi: Następne pokolenie, w którym Drake wcielił się w postać Jimmy'ego Brooksa, gwiazdy koszykówki, który stał się niepełnosprawny fizycznie po tym, jak został postrzelony przez kolegę z klasy. Zapytany o wczesną karierę aktorską, Drake odpowiedział: „Moja matka była bardzo chora. Byliśmy bardzo biedni, spłukani. Jedyne pieniądze, jakie miałem, pochodziły z kanadyjskiej telewizji”. Według showrunnerów Lindy Schuyler i Stephena Stohna, Drake regularnie spóźniał się na plan po spędzeniu nocy na nagrywaniu muzyki. Aby temu zapobiec, Schuyler twierdził, że Drake zawarł umowę z ochroniarzami planu, aby po zakończeniu nagrywania mógł wejść na plan i przespać się w garderobie. Pierwsza nagrana piosenka Drake'a, „Do What You Do”, pojawiła się na ścieżce dźwiękowej serialu The N, która została wydana przez stację The N (blok nocny Noggin), ponieważ była to stacja, w której emitowano ten serial w Stanach Zjednoczonych.
Inspirując się muzyką Jay-Z i Clipse'a, Drake w 2006 roku wydał niezależnie swój debiutancki mixtape Room for Improvement z udziałem Treya Songza i Lupe Fiasco. Drake opisał projekt jako „dość prosty, przyjazny dla radia [i] nie mający w sobie zbyt wiele treści”. Room for Improvement (2006) został wydany tylko w sprzedaży i sprzedał się w nakładzie około 6000 egzemplarzy, za co Drake otrzymał $304,04 CAD tantiem. Swój pierwszy koncert dał 19 sierpnia 2006 roku w klubie nocnym Kool Haus jako support Ice Cube'a. Występ trwał pół godziny i zarobił 100 dolarów. W 2007 roku Drake wydał swój drugi mixtape Comeback Season (2007). Album ukazał się nakładem niedawno założonej przez niego wytwórni October's Very Own i zawierał singiel „Replacement Girl” z gościnnym udziałem Treya Songza. W piosence wykorzystano utwór „Man of the Year” autorstwa Brisco, Flo Ridy i Lil Wayne’a, zachowując zwrotkę Lil Wayne’a; raper zaprosił Drake’a do Houston, aby dołączył do jego trasy koncertowej promującej Tha Carter III. Podczas trasy koncertowej Drake i Lil Wayne nagrali razem wiele piosenek, w tym „Ransom”, „Forever” i remiks „Brand New”.
W 2009 roku Drake wydał swój trzeci mixtape So Far Gone. Album udostępniono do bezpłatnego pobrania za pośrednictwem jegowitryny internetowej blogowej OVO, a wystąpili w nim Lil Wayne, Trey Songz, Omarion, Lloyd i Bun B. W ciągu pierwszych 2 godzin od premiery został pobrany ponad 2000 razy, a jego komercyjny sukces osiągnęły single „Best I Ever Had” i „Successful”, które uzyskały status platynowej płyty przyznany przez Recording Industry Association of America (RIAA), a pierwszy z nich osiągnął również drugie miejsce na liście Billboard Hot 100 oraz dostał dwie nominacje na 52. ceremonii wręczenia nagród Grammy w kategoriach Best Rap Song i Best Rap Solo Performance. To spowodowało ponownie wydanie mixtape'u o tym samym tytule, ale tym razem w formie EP-ki, zawierającej cztery utwory z oryginału, a także dodatkowe utwory „I'm Goin' In” i „Fear”. Album zadebiutował na szóstym miejscu na liście Billboard 200 i zdobył nagrodę Juno Awards w kategorii Nagranie Rapowe Roku w 2010 roku.
Ze względu na sukces mixtape'u, Drake stał się przedmiotem wojny licytacyjnej między różnymi wytwórniami, w tym Universal Motown, Atlantic Records Warner Music Group, często określanej jako „jedna z największych wojen licytacyjnych w historii”. 29 czerwca 2009 roku podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią Young Money Entertainment. Drake dołączył do pozostałych członków wytwórni w lipcu 2009 roku w ramach trasy America's Most Wanted Tour. Jednak podczas występu w Camden w stanie New Jersey, gdzie wykonywano utwór „Best I Ever Had”, Drake upadł na scenie i zerwał więzadło krzyżowe przednie w prawym kolanie. mały|301x301px|Drake na Bumbershoot w 2010 roku
2010–2012: Przełom muzyczny dzięki Thank Me Later i Take Care