Anatolij Jurijowycz Onoprijenko (ukr. Анатолій Юрійович Онопрієнко, ur. 25 lipca 1959 we wsi Łasky w rejonie narodyckim, zm. 27 sierpnia 2013 w Żytomierzu) – ukraiński seryjny i masowy morderca, zwany Bestią z Żytomierza, Terminatorem, Ukraińskim zwierzęciem oraz Obywatelem O.. Został skazany za popełnienie 52 morderstw, w latach 1989–1996.
Młodość Gdy Onoprijenko miał cztery lata zmarła jego matka. Ojciec zaś oddał go do sierocińca we wsi Prywitne, gdzie się nad nim znęcano. Jako nastolatek zaczął wdawać się w bójki, dokonywać podpaleń i atakować inne dzieci nożem. Po ukończeniu pełnoletności, opuścił sierociniec i odbył służbę wojskową. Następnie rozpoczął wieloletnią tułaczkę po kraju, w celu znalezienia pracy. Przez pewien czas pracował jako marynarz, wtedy poznał kobietę, z którą się ożenił. Para miała syna, a Onoprijenko został strażakiem. W 1989 r. porzucił rodzinę i wyjechał, zabierając ze sobą wszystkie pieniądze i zakupiony niedługo wcześniej karabin myśliwski. Początkowo zajmował się handlem, lecz potem zaczął dopuszczać się kradzieży. W popełnieniu ich często pomagał mu jego przyjaciel, Serhij Rogozin.
Zbrodnie Pierwszego morderstwa dopuścił się w czerwcu 1989 r. Wraz z Rogozinem zastrzelił parę podróżującą samochodem. Następnie spalili pojazd, a zwłoki ukryli w lesie. W ten sam sposób postąpili miesiąc później mordując małżeństwo z Białegostoku. Po tej zbrodni, Onoprijenko zerwał kontakt z Rogozinem. W sierpniu zaś zabił pięcioosobową rodziną, która spała w swoim samochodzie. Po morderstwie spalił pojazd wraz z ciałami. Po tej zbrodni przestał zabijać na kilka lat. W tym czasie mieszkał w Niemczech i Austrii, gdzie odbył kary więzienia za kradzieże. Ostatecznie powrócił na Ukrainę, gdzie przez jakiś czas mieszkał z swoim kuzynem. Wkrótce wyprowadził się do kobiety, z którą się spotykał.
Do zabijania powrócił w październiku 1995 r. W dwóch atakach zabił w sumie trzy osoby, parę w samochodzie i starszą kobietę. W grudniu tego samego roku zabił czteroosobową rodzinę Zajczenko. Onoprijenko włamał się do ich domu, zastrzelił ojca oraz jego starszego syna, matkę zadźgał nożem, zaś młodsze dziecko udusił gołymi rękami. Następnie ukradł pieniądze i biżuterię, po czym podpalił budynek. Kolejnych zbrodni dokonał niedługo później, postępując zwykle w podobny sposób. Włamywał się do domów na odludziu, zabijał domowników, okradał dom i go podpalał. Do zabijania używał karabinu myśliwskiego TOZ-34, choć czasem zadawał ofiarom ciosy siekierą, nożem lub młotkiem. Wyjątkiem były zbrodnie dokonane piątego i szóstego stycznia 1996 r. kiedy to zatrzymywał samochody na drodze między Berdiańskiem a Dniepropetrowskiem, zabijał kierowców i ich okradał. W dwóch przypadkach dopuścił się gwałtu na kobietach, jednego z nich po śmierci ofiary. Za jedną z zbrodni aresztowano niewinnego mężczyznę, Jurija Mozolę, który zmarł w trakcie brutalnego przesłuchania. Sam Onoprijenko został zatrzymany w kwietniu 1996 r. Stało się to po tym, gdy na milicję zgłosił się sąsiad Onoprijenki, który widział jak mężczyzna wychodzi z mieszkania uzbrojony w karabin.
Proces W trakcie śledztwa Onoprijenko przyznał się do morderstw i oświadczył, że zabijanie nakazały mu głosy, które słyszał. Mimo tych twierdzeń, został uznany za poczytalnego i postawiony przed sądem. W marcu 1999 r. Onoprijenko został skazany na karę śmierci. Jego wspólnik, Serhij Rogozin otrzymał karę 13 lat pozbawienia wolności. W związku z wprowadzeniem moratorium na wykonywanie kary śmierci, wyrok Onoprijenki zamieniono na dożywocie. W trakcie odbywania kary, zapowiadał że zamierza zbiec i kontynuować serię morderstw. Zmarł na zawał serca 27 sierpnia 2013 r.
Ofiary Onoprijenki Morderstwa popełniono w wsiach w pobliżu wymienionych miast L.p. Ofiary Data morderstwa Miejsce morderstwa 1–2 Dwie osoby 14 czerwca 1989 Dniepropetrowsk 3–4 Dwie osoby 16 lipca 1989 Równe 5–9 Pięć osób 16 sierpnia 1989 Zaporoże10–11Dwie osoby5 października 1995Żytomierz12Jedna osoba28 października 1995Odessa 13–16 Cztery osoby 24 grudnia 1995 Żytomierz17Jedna osoba29 grudnia 1995Lwów 18–21 Cztery osoby 30 grudnia 1995 Lwów 21–25 Cztery osoby 5 stycznia 1996Zaporoże 26–28 Trzy osoby 6 stycznia 1996Zaporoże 29–35 Siedem osób 17 stycznia 1996Zaporoże 36–39 Cztery osoby 30 stycznia 1996Fastów 40–42 Trzy osoby 19 lutego 1996Żytomierz 43 Jedna osoba 26 lutego 1996Żytomierz 44–47 Cztery osoby 27 lutego 1996Żytomierz48Jedna osoba14 marca 1996Żytomierz49–52Cztery osoby22 marca 1996Lwów
Przypisy
Linki zewnętrzne w crimelibrary.com
Kategoria:Ludzie związani z Żytomierzem Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci Kategoria:Radzieccy seryjni mordercy Kategoria:Ukraińscy seryjni mordercy Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Masowi mordercy