Ekadżati (skt. eka jeden, jati lok; tyb. ral chig ma) – najważniejszy żeński strażnik występujący w tradycji Dzogczen i reprezentującej jej szkole Ningma, jak również w pozostałych szkołach buddyzmu tybetańskiego: Kagju, Gelug i Sakja. Również jedna z 21 Tar i jednocześnie jedna z najmocniejszych i najdzikszych bogiń w mitologii tybetańskiej.

Jej główną funkcją jest ochrona sekretnych mantr i jako matka matek wszystkich buddów, reprezentuje najwyższe zjednoczenie. Jej własna mantra jest również sekretna.

Pojawia się w różnych tantrach Mahakali pochodzących pierwotnie z Indii. Często występuje również jako wyzwolicielka w mandali Zielonej Tary, gdzie jej moce rozpuszczają strach przed wrogami, rozprzestrzeniając radość i usuwają przeszkody na ścieżce do oświecenia.

Ikonografia Jej ciało jest brązowe, ciemnoczerwone lub czarne. Posiada jedno oko, jedną pierś, jeden lok i jeden długi biały ząb, przegryzający się przez dolną wargę, symbolizujące niedualną pierwotną naturę energii.

Prawe ramię podniesione jest ku górze w gniewnym geście, wymachuje niczym berłem, palem z nabitymi na niego zwłokami, symbolizującymi tego, kto wypacza nauki. Palcem wskazujący skierowany na zewnątrz emanuje formę wilka. Lewa dłoń uniesiona ku ustom trzyma ciemne czerwone ludzkie serce, które niemal w całości zakrywa jej zwisającą pojedynczą pierś.

Na głowie nosi diadem zbudowany z pięciu kwitnących kwiatów i trzech czaszek, osadzony na żółtych, uniesionych w górę na kształt płomieni włosach, splatających się w pojedynczy lok. Uszy i inne części ciała zdobią kolczyki, bransolety i naramienniki, podczas gdy wokół pasa owinięta jest wyprawiona skóra tygrysa.

Otoczona przez dym i płomienie, z prawą nogą w górze w tanecznej pozie, lewą stopą wgniata leżącą na otwartym kwiecie lotosu, z twarzą ku ziemi postać symbolizującą pokonane ego. Pod nimi znajduje się trójkątny tron ozdobiony dziewięcioma ludzkimi czaszkami.

W młodszych szkołach buddyzmu tybetańskiego jest ona postrzegana jako matka Palden Lhamo i posiada bardziej typową postać z jedną twarzą, trzema oczami i dwoma piersiami. Zawsze z pół-gniewnym obliczem i jednym lokiem włosów.

Ekadżati w tradycji Bon Ekadżati jest również Królową Mamo, żeńskich duchów, wywołujących epidemie i wojny. Jednak chociaż nimi rządzi, sama nie jest Mamo, lecz w pełni urzeczywistnionym strażnikiem.

Jest modyfikacją tybetańskiej bogini niebios, której prawe oko zostało przekłute przez tantrycznego mistrza Padmasambhawa skazującego ją na banicję.

Bibliografia Beyer, Stephen (1973). The Cult of Tara. University of California Press. Norbu, Namkhai (1986). The Crystal and the Way of Light. London: Routledge & Kegan Paul.

Linki zewnętrzne Ekadżati w HimalayanArt.com - wspaniała tanka przedstawiająca Ekadżati

Kategoria:Strażnicy Dharmy Kategoria:Dzogczen Kategoria:Ningma