Pelecanoides – rodzaj ptaków z rodziny burzykowatych (Procellariidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące na wodach morskich półkuli południowej.
Charakterystyka Długość ciała 18–25 cm, rozpiętość skrzydeł 30–38 cm; masa ciała 86–213 g.
Odżywiają się przede wszystkim planktonem, głównie drobnymi skorupiakami, takimi jak kryl, widłonogi i obunogi.
Gniazdują kolonijnie na wyspach. W koloniach lęgowych prowadzą nocny tryb życia. Składają jedno jajo do nory wykopanej w ziemi. Pisklę przez długi czas pozostaje w norze pod opieką dorosłych (45–60 dni).
Nurzec mały i nurzec czarnoskrzydły są jednymi z najliczniejszych gatunków ptaków morskich. Ich populacje ocenia się na kilka milionów par.
Systematyka Etymologia Pelecanoides: pelekan, πελεκανος pelekanos „pelikan”; -οιδης -oidēs „przypominający”. Haladroma: gr. ἁλαδρομος haladromos „wyścig nad morzem”, od ἁλς hals, ἁλος halos „morze”; -δρομος -dromos „biegający”, τρεχω trekhō „biegać”. Gatunek typowy: Procellaria urinatrix J.F. Gmelin, 1789. Onocralus: autor nie wyjaśnił pochodzenia nazwy rodzajowej; „pelikan”, od gr. ονοκροταλος onokrotalos „pelikan”. Gatunek typowy: Procellaria urinatrix J.F. Gmelin, 1789. Puffinuria: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Puffinus Brisson 1760 (burzyk) i Uria Brisson, 1760 (nurzyk). Gatunek typowy: Puffinuria garnotii Lesson & Garnot, 1828. Porthmornis: gr. πορθμος porthmos „ciasny, wąskie morze” (tj. Cieśnina Magellana), od πορος poros „ciasny”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”. Gatunek typowy: Puffinuria garnotii magellani Mathews, 1912. Pelagodyptes: gr. πελαγος pelagos „morze”; δυπτης duptēs „nurek”, od δυπτω duptō „nurkować”. Gatunek typowy: Pelecanoides georgicus Murphy & Harper, 1916.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Pelecanoides garnotii – nurzec peruwiański Pelecanoides georgicus – nurzec mały Pelacanoides magellani – nurzec magellański Pelecanoides urinatrix – nurzec czarnoskrzydły
Przypisy Etymologia za: Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Burzykowate