thumb|Portret Fryderyka Chopina (1848) Antoni Karol Kolberg (ur. 13 czerwca 1815 w Machorach, zm. 19 grudnia 1882 w Warszawie) – artysta malarz.
Życiorys Antoni był synem kartografa Juliusza Henryka i Karoliny Fryderyki Henrietty Mercoeur, ewangelików, bratem Wilhelma i Oskara Kolbergów oraz Julii (1810–1817 Przysucha), Gustawa Alberta Karola Rudolfa (29.07.1821–13.12.1823) oraz Juliusza Adolfa (11.05.1818–26.05.1843).
mały|Romuald Chojnacki, Portret zbiorowy kolonii polskiej w Rzymie, olej na tekturze, 1844 W roku 1831 ukończył Liceum Warszawskie i podjął studia sztuk pięknych u Aleksandra Kokulara i Józefa Brodowskiego. W latach 1837–1840 kontynuował studia na Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Po powrocie do Polski dostał złoty medal za obraz „Św. Emilia”, przyznano mu także stypendium na dwuletni pobyt w Italii, gdzie przebywał do roku 1843. Możliwą datą wyjazdu z Rzymu jest też rok 1844, w którym powstał obraz Portret zbiorowy kolonii polskiej w Rzymie Romualda Chojnackiego, na którym malarz został przedstawiony z innymi przedstawicielami rzymskiego środowiska artystycznego Polaków, między innymi z Cyprianem Kamilem Norwidem.
W drodze powrotnej odwiedził w Paryżu przyjaciela z lat młodości w Warszawie, Fryderyka Chopina i namalował portret artysty, prawdopodobnie ostatni wykonany za jego życia (zniszczony w czasie Powstania Warszawskiego).
Na podstawie rysunku Antoniego Kolberga z 1832 przedstawiającego pokój w mieszkaniu Chopinów przy ulicy Krakowskie Przedmieście został później zrekonstruowany Salonik Chopinów w Warszawie.
Po powrocie z Włoch Kolberg osiadł na stałe w Warszawie, zajmując się malarstwem i dorabiając przy niepewnych dochodach artysty jako nauczyciel rysunku i malarstwa w stołecznych gimnazjach. Tworzył klasycystyczne obrazy religijne, rodzajowe i portrety, a także dekoracje ścienne, m.in. w kościele w Wilanowie (zachowane) i we wnętrzach Hotelu Europejskiego i Towarzystwa Kredytowego w Warszawie (zniszczone w czasie II wojny światowej).
Antoni Kolberg był dwukrotnie żonaty: po raz pierwszy z ewangeliczką reformowaną Eleonorą Marconi (1832–1883), z którą miał m.in. syna Henryka Wilhelma (1861–1935), pioniera przemysłu optycznego w Polsce oraz córkę, Kazimierę Eleonorę (Kazię), żonę Władysława Marconiego. po rozwodzie z Eleonorą, poślubił swoją nieślubną bratanicę Karolinę Matyldę Gallasch (1841–1900), katoliczkę, z którą miał trzy córki katoliczki po matce: Antoninę Kolberg (1872–1950) – „Antoniową” – żonę pisarza Stanisława Brzozowskiego, Julię Karolinę (17.12.1874–03.04.1876), Walentynę Kolberg-Szalitową (14.02.1877–19.03.1960; jej mężem był Edmund Szalit, adwokat i oficer Legionów Polskich)
Pochowany został obok rodziców i brata Wilhelma na cmentarzu ewangelickim w Warszawie (Al. 24 nr 34).
thumb|Salonik Chopinów na rysunku Antoniego Kolberga z 1832
Przypisy
Bibliografia Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Warszawa 1989 Andrzej Mencwel, Stanisław Brzozowski Kształtowanie myśli krytycznej, Warszawa 1976 Oskar Kolber, Korespondencja tom I II III Stanisław Brzozowski, Pamiętnik
Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1815 Kategoria:Zmarli w 1882 Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Kategoria:Absolwenci Liceum Warszawskiego