Zatoka Guanabara – zatoka oceaniczna w brazylijskim stanie Rio de Janeiro. Na południowo-zachodnim brzegu zatoki leży miasto Rio de Janeiro, a na jej brzegu południowo-wschodnim miasto Niterói.
Zatoka znajduje się w miejscu zapadliska tektonicznego powstałego w kenozoiku.
Licząca około 380 km² powierzchni i 143 km obwodu, Guanabara jest drugą pod względem rozległości zatoką brazylijskiego wybrzeża.
Średnia głębokość zatoki wynosi 3 m wewnątrz lądu; 8,3 m w okolicy Mostu Prezydenta Costy e Silvy i 17 m w kanale wlotowym. W wewnętrznym rejonie zatoki, do którego wpada większość rzek, zbierające się osady doprowadziły do utworzenia namorzynów porośniętych typową dla lasu atlantyckiego roślinnością.
Wyspy na zatoce mały|lewo|Zatoka Guanabara, Rio de Janeiro, Brazylia Ilha d’Água Ilha da Boa Viagem Ilha da Conceição Ilha da Laje Ilha das Cobras Ilha das Enxadas Ilha das Flores (Engenho, Ananases, Mexinguira e Carvalho) Ilha de Mocanguê Ilha de Paquetá Ilha de Villegagnon Ilha do Bom Jesus da Coluna Ilha do Boqueirão Ilha do Brocoió Ilha do Fundão Ilha do Governador Ilha do Rijo Ilha do Sol Ilha dos Macacos Ilha Fiscal Ilha Redonda de Dentro
Historia thumb|450px|Widok na Rio de Janeiro z Zatoki Guanabara. W czasach prekolumbijskich zamieszkana przez Indian z plemion tupi-guarani, Guanabara została odkryta przez portugalską ekspedycję badawczą 1 stycznia 1502. Od daty odkrycia wzięło później nazwę miasto Rio de Janeiro: członkowie ekspedycji mylnie wzięli zatokę za ujście wielkiej rzeki i nazwali ją Rio de Janeiro (po portugalsku: Rzeka Stycznia).
Kategoria:Zatoki Brazylii Kategoria:Zatoki Oceanu Atlantyckiego Kategoria:Rio de Janeiro (stan)