Pierre Klossowski herbu Rola (ur. 9 sierpnia 1905 w Paryżu, zm. 12 sierpnia 2001 tamże) – francuski pisarz, filozof, malarz, syn historyka sztuki Ericha Klossowskiego i malarki Baladine Klossowskiej, brat malarza Balthusa (Baltazara Klossowskiego).

Życie i twórczość Urodzony w Paryżu, jako członek polskiej rodziny szlacheckiej Kłossowskich herbu Rola, już w dzieciństwie cieszył się opieką intelektualną Rainera Marii Rilkego (który przez wiele lat był przyjacielem jego matki po separacji z ojcem). W latach dwudziestych pracował dla André Gide'a jako jego prywatny sekretarz i współwydawca trylogii wyrażającej jego filozofię odkrywania samego siebie przez hedonizm i eksperymenty seksualne. We wczesnych latach trzydziestych mentorem Klossowskiego miał się stać markiz de Sade, którego dziełu poświęcił wiele własnych prac, zajmując się filozoficznymi implikacjami sadycznego ekscesu, przemocy i amoralności. W owym okresie Klossowski przystąpił do ruchu surrealistycznego - poznał wówczas Roberta Desnosa, Paula Eluarda i Georges’a Bataille’a.

Zafascynowany nowymi technologiami oraz tym, jaką rolę mogą one odegrać w życiu kulturalnym, Klossowski zajął się dziełem Waltera Benjamina, którego esej o Dziele sztuki w okresie reprodukcji mechanicznej przełożył na francuski. Zainteresowania teologią sprawiły w końcu, że pod koniec 1939 roku Klossowski wstąpił do zakonu dominikanów w Lesse. II wojnę światową spędził na studiach teologicznych, pracował również, pełniąc posługę duszpasterską w obozie dla internowanych w Vichy, ostatecznie jednak – nie otrzymując święceń kapłańskich – tuż przed wyzwoleniem porzucił klasztor i zakon.

Jako członek założyciel powołanej do życia w 1944 roku grupy Dieu vivant, zajmującej się problematyką moralną w związku z okupacją, Klossowski przystąpił też pod koniec lat czterdziestych do ruchu egzystencjalistycznego - pisał wówczas do Les Temps Modernes. W 1954 roku Klossowski opublikował Roberte ce soir – drugą nowelę i pierwszą część trylogii erotycznej. Zachęcony przez wydawcę, by opublikować wersję „luksusową” - ilustrowaną (miała być sprzedawana w subskrypcji, by uniknąć konfiskaty przez cenzurę) – zwrócił się do swego brata Balthasara (znanego lepiej jako Balthus) z prośbą o wykonanie grafik. Wykonane przez brata prace nie zadowoliły pisarza – w ten sposób sam zaczął malować, zachęcany zresztą do tego przez Bataille’a, Giacomettiego i André Massona.

W 1969 roku Klossowski opublikował Nietzsche et le cercle vicieux – pracę, która miała wywrzeć wielki wpływ na innych współczesnych mu filozofów, wśród których znaleźli się: Michel Foucault, Gilles Deleuze, Jean-François Lyotard.

Wybrane dzieła Sade mon prochain, Paris, Seuil, 1947 La Vocation suspendue, Paris: Gallimard,1950 Un si funeste désir Paris: Gallimard, 1963 Le Baphomet, Paris, Mercure de France, 1965 Les Lois de l'hospitalité Paris: Gallimard, 1965 (Robertetrilogie: La Révocation de l'Édit de Nantes (1959), Roberte ce soir (1954) und Le Souffleur (1960)) Roberte Ce Soir and the Revocation of the Edict of Nantes, Dalkey Archive Press, 2002, Nietzsche et le cercle vicieux, Paris, Mercure de France, 1969 Le Bain de Diane, Paris, Gallimard, 1980 Écrits d'un monomane: Essais 1933-1939, Paris: Gallimard, 2001 Tableaux vivants: Essais critiques 1936-1983, Paris: Gallimard, 2001 L'adolescent immortel, Paris: Gallimard, 2001 La Monnaie vivante, Paris: Gallimard, 2003 Tłumaczenia tekstów na język polski Sade, mój bliźni, przełożyli Bogdan Banasiak i Krzysztof Matuszewski, Spacja-Aletheia, Warszawa 1992 (Sade mon prochain 1947) Nietzsche i błędne koło, przełożył Bogdan Banasiak, Wydawnictwo KR, Warszawa 1996 (Nietzsche et le cercle vicieux 1969)

Przypisy

Bibliografia A. Marroni, Klossowski e la comunicazione artistica, Centro Internazionale Studi di Estetica, 39, Palermo 1993; A. Marroni, Pierre Klossowski. Sessualità, vizio e complotto nella filosofia, Costa & Nolan, Milano 1999, ; A. Marroni, Laws of perversion and hospitality in Pierre Klossowski, „Journal of European Psychoanalysis”, 25, 2007; A. Marroni, L'arte dei simulacri. Il dèmone estetico di Pierre Klossowski, Costa & Nolan, Milano 2009, . Ian James: Pierre Klossowski: The Persistence of a Name, Legenda, 1999. Leslie Hill: Bataille, Klossowski, Blanchot: Writing at the Limit, Oxford: Oxford University Press, 2001 Pierre Klossowski and Maurice Blanchot, Decadence of the Nude. Ed. Sarah Wilson. Introduction by Alyce Mahon. London: Black Dog Publishing, 2003 .

Linki zewnętrzne Zdjęcie Pierre'a Klossowskiego (1)

Zdjęcie Pierre'a Klossowskiego (3) - w młodszym wieku Gulliver marchandant Robert (z paryskich zbiorów Nathalie Rheims i Leo Scheer)- jedna z rozlicznych ilustracji autorstwa Pierre'a Klossowskiego

Kategoria:Francuscy filozofowie XX wieku Kategoria:Francuscy autorzy literatury erotycznej Kategoria:Francuscy pisarze XX wieku Kategoria:Naukowcy polskiego pochodzenia Kategoria:Pisarze związani z Paryżem Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 2001 P