Jerzy Michajłowicz Romanow (ros. Георгий Михайлович Романов; ur. w Biełym Kluczu k. Tyfilisu, 30 stycznia 1919 w Piotrogrodzie) – wielki książę Rosji, wojskowy, numizmatyk.
Życiorys Był wnukiem cesarza Mikołaja I, trzecim synem (czwartym dzieckiem) wielkiego księcia Michała Mikołajewicza i jego żony Olgi Fiodorowny (Cecylii Augusty Badeńskiej), córki Leopolda Badeńskiego. 30 kwietnia 1900 roku poślubił na Korfu kuzynkę Marię Grecką i Duńską, córkę Jerzego I Greckiego i Olgi Konstantynowny. Maria w Rosji nazywana była Marią Gieorgijewną. Mieli dwie córki: Ninę (1901–1974), Ksenię (1903–1965).
Był generałem-adiutantem armii rosyjskiej, pozostawał przy sztabie naczelnego dowództwa. Od 1897 roku był kierownikiem Muzeum Rosyjskiego w Petersburgu. Wchodził w skład rady Rosyjskiego Muzeum Etnograficznego, zasłużył się w jego rozwoju gromadząc środki na działalność i przekazując osobiście zebrane podczas podróży eksponaty. Jest również założycielem działu numizmatycznego w Muzeum Rosyjskim, któremu podarował bogaty zbiór zebranych przez siebie numizmatów. Był autorem pracy Русские монеты XVIII и XIX вв. Był członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk (od 1898). W rodzinie znany był także jako utalentowany rysownik.
W 1918 roku został aresztowany i po pewnym czasie wraz z bratem Mikołajem Michajłowiczem i dwoma kuzynami osadzony w piotrogrodzkim więzieniu. O ich uwolnienie zabiegali co odważniejsi członkowie rosyjskiej inteligencji (prezydent Rosyjskiej Akademii Nauk Aleksander Karpiński, Maksym Gorki oraz znani petersburscy lekarze). Gorki uzyskał nawet od Lenina wydanie obłudnego nakazu zwolnienia zatrzymanych, lecz osadzonych wcale nie zamierzano uwolnić. 30 stycznia (pojawiają się i inne daty, w tym 24 stycznia i 28 stycznia) wszyscy zostali pośpiesznie rozstrzelani przez bolszewików twierdzy Pietropawłowskiej tak, aby nakaz nie zdążył wejść w życie.
Został zrehabilitowany w 1999 roku.
Odznaczenia Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania – 30 sierpnia 1863Wielcy książęta – synowie i wnukowie cesarzy uzyskiwali go podczas chrztu, Order Świętego Aleksandra Newskiego – 30 sierpnia 1863, Order Świętej Anny – 30 sierpnia 1863, Order Orła Białego (Rosja) – 30 sierpnia 1863, Order Świętego Stanisława (Rosja) – 30 sierpnia 1863, Order Świętego Włodzimierza – IV klasy, 6 maja 1888, Order Świętego Włodzimierza – III klasy, 25 stycznia 1901, Order Świętego Włodzimierza – II klasy, 6 grudnia 1908, Złota szabla „Za dzielność” – 15 września 1915, Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana – 1884, Austro-WęgryHof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 55
Galeria
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Aleksander Michajłowicz Romanow, Byłem Wielkim Księciem. Koniec dynastii, Białystok 2004.
Jerzy Michajłowicz Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Chryzantemy Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czarnego Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Słonia Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Zbawiciela Kategoria:Odznaczeni Bronią Złotą Kategoria:Rosyjscy numizmatycy Kategoria:Więźniowie twierdzy Pietropawłowskiej Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień Kategoria:Rosyjscy arystokraci Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stefana Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Wendyjskiej