Histogram (z - „maszt”, - „coś zapisanego”) – jeden z graficznych sposobów przedstawiania rozkładu empirycznego cechy ilościowej. Składa się z szeregu prostokątów umieszczonych na osi współrzędnych. Prostokąty te są z jednej strony wyznaczone przez przedziały klasowe (patrz: szereg rozdzielczy) wartości cechy, natomiast ich wysokość jest określona przez liczebności (lub częstości, ewentualnie gęstość częstości) elementów wpadających do określonego przedziału klasowego.
Jeśli histogram pokazuje liczebności, a nie gęstość częstości, wówczas szerokości przedziałów powinny być równe.
Interpretacja histogramu thumb|250px|Przykładowy histogram
Przykładowa interpretacja histogramu z rysunku obok: luka w histogramie: podejrzenie nieprawidłowego odczytu (brak danych), podejrzenie błędu urządzenia pomiarowego. histogram z dwoma wierzchołkami: tzw. rozkład dwumodalny, który powstaje często, gdy badana populacja jest połączeniem dwóch odrębnych populacji, np. połączono wyroby z różnych procesów wytwórczych.
Historia Terminu „histogram” po raz pierwszy użył Karl Pearson. Najstarsze znane przedstawienie histogramu pojawia się w książce Williama Playfaira z 1786 r.
Zobacz też
wielobok liczebności krzywa liczebności wykres pudełkowy wykres słupkowy
Przypisy
Kategoria:Statystyka opisowa Kategoria:Wykresy Kategoria:Statystyka nieparametryczna