Valdas-Augustinas Vaclovo Ivanauskas (ur. 31 lipca 1966 w Kownie) – litewski piłkarz, grający na pozycjach pomocnika i napastnika, reprezentant Związku Radzieckiego, wielokrotny reprezentant Litwy, trener piłkarski, zdobywca Mistrzostwa i Pucharu Litwy w 2004 z FBK Kowno.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Pierwszym klubem w jego karierze był Žalgiris Wilno, jedyna w owym czasie litewska drużyna występująca w radzieckiej Wyższej Lidze. W sezonie 1984 Ivanauskas zadebiutował w barwach Žalgirisu w rozgrywkach ligowych. W kolejnych dwóch sezonach reprezentował CSKA Moskwa, które grało wówczas na zapleczu ekstraklasy. W trakcie sezonu 1986 Ivanauskas powrócił do Wilna i jako zawodnik Žalgirisu występował w Wyższej Lidze aż do czasu ogłoszenia przez Litwę niepodległości w 1990. Wówczas Žalgiris opuścił radzieckie rozgrywki, zaś Ivanauskas ponownie przeniósł się do Moskwy. W sezonie 1990 bronił barw skutecznie walczącego o awans do ekstraklasy Lokomotiwu Moskwa. Przez dwa i pół roku był zawodnikiem Austrii Wiedeń. Jako czołowy napastnik wiedeńskiego zespołu przyczynił się do zdobycia trzech tytułów mistrzowskich w 1991, 1992 i 1993 oraz Pucharu Austrii w 1992. Był jednym z najskuteczniejszych strzelców ligi. Po zdobyciu trzeciego tytułu mistrzowskiego w Austrii wyjechał do Niemiec. Przez cztery lata grał w Hamburger SV. W niemieckiej Bundeslidze nie był już tak skuteczny jak w austriackiej. Ogółem w 91 meczach ligowych w Niemczech strzelił 13 bramek. Latem 1997 wrócił do Austrii, by przez dwa sezony grać w pierwszoligowym zespole Austria Salzburg, a następnie w FCN Sankt Pölten. W latach 1999–2001 bronił barw niemieckiego SV Wilhelmshaven, występującego w lidze regionalnej. W czerwcu 2002 zakończył karierę zawodniczą jako zawodnik BV Cloppenburg.
Reprezentacja Przez kilka lat występował w juniorskich i młodzieżowych zespołach reprezentacyjnych ZSRR. Wiosną 1988 rozegrał 4 mecze w drużynie olimpijskiej, jednak ostatecznie zabrakło go w kadrze na Igrzyska w Seulu, gdzie Sborna zdobyła złoty medal. W pierwszej reprezentacji Związku Radzieckiego zadebiutował 19 października 1988. Przeciwnikiem ZSRR była Austria. Po rozegraniu 3 kolejnych meczów międzynarodowych w listopadzie 1988 na dwa lata wypadł ze składu Sbornej. W październiku 1990 wystąpił w nieoficjalnym meczu z Izraelem. Po ogłoszeniu niepodległości przez Litwę i powołaniu kadry narodowej tego kraju, stał się jednym z jej kluczowych zawodników. Mimo wkładu Ivanauskasa, litewska drużyna narodowa przegrywała eliminacje do kolejnych imprez międzynarodowych. Łącznie, w latach 1990–2000 Ivanauskas wystąpił 28 razy w reprezentacji Litwy, strzelając 8 bramek.
Kariera trenerska W 2002 uzyskał kwalifikacje trenerskie w Wyższej Szkole Sportowej w Kolonii. Jako licencjonowany trener UEFA podjął w 2003 pracę w roli asystenta selekcjonera reprezentacji Litwy. Jednocześnie rozpoczął pracę w FK Vėtra, by po roku zostać zatrudnionym przez FBK Kowno, gdzie następnie świętował zdobycie tytułu mistrzowskiego. W sezonie 2005 został zwolniony i przez kilka miesięcy pozostawał bez pracy. Wiosną 2006 znalazł zatrudnienie w szkockim Heart of Midlothian F.C., należącym do litewskiego biznesmena rosyjskiego pochodzenia Władimira Romanowa. Od 22 marca pełnił obowiązki tymczasowego trenera po dymisji Grahama Rixa. Prowadzona przez Ivanauskasa drużyna zdobyła Puchar i Wicemistrzostwo Szkocji. 30 czerwca 2006 został pełnoprawnym pierwszym trenerem. Od 23 października do 27 listopada 2006 przebywał na urlopie (pod jego nieobecność zespołem kierował Eduard Małofiejew). 20 marca 2007 odszedł ze stanowiska pierwszego trenera Hearts za porozumieniem stron. Od września 2007 do stycznia 2008 był trenerem piłkarzy klubu FC Carl Zeiss Jena, został zwolniony ze względu na słabe wyniki sportowe – siedemnaste miejsce w 18-zespołowej 2. Budneslidze. W 2008 roku Ivanauskas krótko prowadził litewski klub Banga Gorżdy, a następnie pracował z młodzieżowymi reprezentacjami Litwy, kolejno z kadrą U-18 i U-21. W kolejnych latach trenował kluby w różnych krajach: azerski Standard Sumgait, litewski FK Šiauliai, REO Vilnius, gruzińską Dilę Gori, rosyjski SKA-Eniergija Chabarowsk, cypryjski Ethnikos Achna oraz Łucz-Eniergija Władywostok.
We październiku 2018 roku Ivanauskas objął stanowisko trenera Zagłębia Sosnowiec, występującego wówczas w Ekstraklasie. Podpisał roczny kontrakt z opcją przedłużenia w przypadku utrzymania się w lidze. Mimo trudnej sytuacji drużyny na dole tabeli oraz ograniczeń finansowych, Litwin podjął się zadania utrzymania zespołu w najwyższej klasie rozgrywkowej. Pracował tam do końca sezonu 2018/2019. Jeszcze przed zakończeniem rozgrywek poinformował o odejściu z klubu, określając swoją pracę w Sosnowcu jako „najcięższą robotę w karierze”.
W sierpniu 2021 roku Ivanauskas został nowym selekcjonerem seniorskiej reprezentacji Litwy. Kontrakt podpisano do końca eliminacji do Mistrzostw Świata 2022. W pierwszym wywiadzie po nominacji podkreślił potrzebę cierpliwości, zmiany mentalności zawodników oraz zbudowania długoterminowego projektu. Pracę na stanowisku zakończył w 2022 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Reprezentanci Litwy w piłce nożnej Kategoria:Litewscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Austrii Wiedeń Kategoria:Piłkarze CSKA Moskwa Kategoria:Piłkarze Hamburger SV Kategoria:Piłkarze Lokomotiwu Moskwa Kategoria:Piłkarze Žalgirisu Wilno Kategoria:Piłkarze Red Bull Salzburg Kategoria:Piłkarze SKN St. Pölten Kategoria:Piłkarze SV Wilhelmshaven Kategoria:Piłkarze BV Cloppenburg Kategoria:Reprezentanci Związku Radzieckiego w piłce nożnej Kategoria:Trenerzy piłkarzy FBK Kaunas Kategoria:Trenerzy piłkarzy Heart of Midlothian FC Kategoria:Trenerzy piłkarzy SKA-Chabarowsk Kategoria:Trenerzy piłkarzy Łucza Władywostok Kategoria:Trenerzy piłkarzy Zagłębia Sosnowiec Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Litwy w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Urodzeni w 1966 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie Kategoria:Reprezentanci Związku Radzieckiego U-23 w piłce nożnej