mały|Kościół mały|Urząd Gminy mały|Galeria "Mucharz" Mucharz – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, siedziba gminy Mucharz. Miejscowość leży nad rzeką Skawą.
+Integralne części wsi Mucharz SIMC Nazwa Rodzaj 0062975 Borowina część wsi0062981 Działy część wsi0062998 Górka część wsi0063006 Granica część wsi0063012 Lachówka część wsi 0063029 Rzędziówka część wsi0063035 W Zarządzie część wsi0063041 Wądole część wsi0063058 Zalesie część wsi 0063064 Zapotocze część wsi
Historia Najdawniejsze dzieje Mucharza prawdopodobnie związane są z okresem istnienia Państwa Wiślan.
W 1254 roku Mucharz został lokowany. Bolesław V Wstydliwy, nadaniem z Korczyna, przekazał wieś klasztorowi norbertanek ze Zwierzyńca pod Krakowem, które były właścicielkami Mucharza aż do okresu rozbiorów. W 1389 r. książę oświęcimski Jan ponownie wydał dokument erekcyjny i dotacyjny (po splądrowaniu kościoła przez rabusiów i zaginięciu wcześniejszych przywilejów). Wieś położona w końcu XVI wieku w powiecie śląskim województwa krakowskiego była własnością klasztoru norbertanek w Zwierzyńcu pod KrakowemWojewództwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 103.. W XVI, XVII i XVIII wieku klasztor często oddawał folwark mucharski w dzierżawę, a także prowadził liczne procesy z okolicznymi szlachcicami, miastem Wadowice i plebanem mucharskim o granice, dochody z dziesięciny i prawo sprzedaży alkoholu. W latach 1772–1918 Mucharz należał do Królestwa Galicji. Przez Mucharz w latach 1847–1849 przeszła epidemia cholery z powodu której zmarły 1122 osoby. W 1782 roku, w wyniku reform kościelnych cesarza Józefa II, Mucharz został odebrany norbertankom i sprzedany Tomaszowi Wilkońskiemu z Jaszczurowej. Dobra te odziedziczył po nim siostrzeniec Józef Pisarzewski. Kolejnymi właścicielami Mucharza byli: w XIX stuleciu Dominik Knesek, a w latach 1882–1945 rodzina Tetschlów.
Mucharz należał do województwa krakowskiego w latach 1919–1939 i 1945–1975. W 1939 r. włączony do III Rzeszy (do 1945 r.), leżał na granicy między Niemcami a Generalnym Gubernatorstwem.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mucharz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego. W 1986 r. rozpoczęto tutaj budowę zapory i Jeziora Mucharskiego, która trwała ponad 30 lat.
Ze wsi pochodził m.in. ks. Czesław Wądolny.
W miejscowości był przystanek kolejowy Mucharz.
Zabytki Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Zespół kościelny: kościół pw. św. Wojciecha, kaplica rodowa Knezków, rzeźba św. Wojciecha na postumencie, starodrzew w otoczeniu w obrębie ogrodzenia. Wyposażenie kościoła Posążek Matki Boskiej z Dzieciątkiem (druga poł. XIV wieku) Dwa gotyckie krucyfiksy Obraz przedstawiający Chrystusa, (XVII wiek) Inne Kaplica grobowa Tetschlów położona obok kościoła Grobowiec ostatnich właścicieli Śleszowic – Gabrysiewiczów (na cmentarzu parafialnym) Obelisk 70-lecia Niepodległości Polski
Ludzie związani z Mucharzem
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Linki zewnętrzne
Oficjalna strona gminy Mucharz
Kategoria:Wsie norbertanek zwierzynieckich (województwo krakowskie) Kategoria:Wsie w powiecie wadowickim