Lucky Star (singel)

Lucky Star – utwór muzyczny z 1983 roku, napisany i wykonywany przez amerykańską piosenkarkę Madonnę. Pochodzi z jej pierwszego albumu studyjnego, Madonna (1983). 9 września 1983 roku został wydany nakładem wytwórni Sire Records i Warner Bros. Records jako czwarty promujący go singel. W Stanach Zjednoczonych ukazał się 8 sierpnia 1984 roku jako piąty i ostatni singel promujący album. Reprezentuje gatunek dance-pop z elementami post disco i nowej fali, a jego tekst dotyczy aluzji seksualnych.

Madonna napisała utwór przed rozpoczęciem nagrań do albumu, jako podziękowanie dla za wypromowanie jej. Pierwotnie został wyprodukowany przez , a ostateczna wersja zawiera dodatkowy remiks . Piosenka została pozytywnie przyjęta przez krytyków muzycznych, którzy komplementowali jej taneczny charakter. Latem 1983 roku ukazała się na promocyjnym podwójnym singlu (wraz z „Holiday”), który odniósł sukces w klubach nocnych, docierając do pierwszego miejsca listy przebojów Dance Club Songs czasopisma „Billboard”. Po właściwym wydaniu jako samodzielny singel uplasowała się na 4. miejscu amerykańskiego notowania Hot 100 i na listach przebojów w kilku innych państwach.

W okresie promocji albumu Madonna artystka wykonywała piosenkę podczas krótkich koncertów w klubach nocnych. W kolejnych latach uwzględniła ją podczas czterech tras koncertowych: The Virgin Tour (1985), Who’s That Girl World Tour (1987), Confessions Tour (2006) i Rebel Heart Tour (2015–2016).

Geneza thumb|upright|Madonna wykonująca „Lucky Star” podczas koncertu we Fresno w ramach trasy Confessions Tour (2006) W 1979 roku Madonna, ucząca się tańca w Nowym Jorku, podjęła decyzję o rozpoczęciu kariery muzycznej. Od maja do sierpnia przebywała w Paryżu, gdzie lokalni producenci organizowali jej zajęcia ze śpiewu i tańca oraz usiłowali zainicjować jej działalność jako piosenkarki. Była jednak niezadowolona z proponowanych piosenek, więc powróciła do Nowego Jorku. Ówczesny partner, , uczył ją gry na gitarze i perkusji oraz pisania piosenek. Wspólnie założyli zespół muzyczny Breakfast Club, w którym śpiewała oraz grała na gitarze i perkusji. Wiosną 1980 roku opuściła Breakfast Club i założyła nowy zespół, Madonna and the Sky, który szybko się rozpadł. Następnie założyła ze Stephenem Brayem zespół Emmy (czasami nazywany Emmy & the Emmys). W marcu 1981 roku podpisała kontrakt z wytwórnią . Jako że jej przedstawiciele chcieli wypromować ją jako artystkę solową, rozwiązała Emmy, a w czerwcu 1981 roku zaczęła z Brayem pracować nad demo. Co najmniej dziewięć wytwórni wyraziło wstępne zainteresowanie podpisaniem z nią kontraktu. W lutym 1982 roku zerwała współpracę z Gotham Records, ponieważ jej przedstawiciele chcieli wypromować ją jako artystkę rockową, zaś ona chciała się ukierunkować na muzykę taneczną.

Aby się wypromować, Madonna zaczęła samodzielnie prezentować czterościeżkową kasetę demo DJ-om w klubach nocnych i prosić ich o organizowanie spotkań z przedstawicielami wytwórni muzycznych. , pracujący jako DJ w klubie i w dziale A&R wytwórni Island Records, zagrał „Everybody” podczas imprezy w Danceterii, gdzie piosenka spotkała się z pozytywnym odbiorem. Obiecał Madonnie pomoc w zdobyciu kontraktu. Zaprezentował demo wytwórni Island Records, ale jej prezes, Chris Blackwell, nie wyraził zainteresowania współpracą. Demo odrzucili także przedstawiciele Geffen Records. Michael Rosenblatt, pracujący w dziale A&R wytwórni Sire Records, oddziału Warner Bros. Records, ocenił nagrania pozytywnie i zaoferował Madonnie wstępnie umowę na dwa single, obejmującą 5 tysięcy dolarów zaliczki i honoraria autorskie. Seymour Stein, prezes Sire Records, posłuchał demo w szpitalu , gdzie przebywał po operacji serca. Spodobało mu się, więc zaoferował Madonnie i Kaminsowi współpracę. Choć przedstawiciele Warner Bros. Records byli początkowo niechętni, ostatecznie Sire Records podpisało z Madonną umowę na trzy single w formie 12-calowej płyty gramofonowej, z zaliczką w wysokości 15 tysięcy dolarów za każdy oraz z 2,5 tysiącami dolarów zaliczki za każdą napisaną piosenkę, ale ze zobowiązaniem do samodzielnego pokrycia kosztów nagrania, a także z opcją przedłużenia na album.

Pierwszy singel, „Everybody”, został wydany w październiku 1982 roku. W związku z jego sukcesem w klubach nocnych, wytwórnia Sire Records podpisała z Madonną kontrakt na album. Rosenblatt chciał, by miał brzmienie R&B, więc zaoferował wyprodukowanie go . Po latach argumentował: „Madonna potrzebowała kogoś, kto mógłby jej pomóc z wokalem. Mark Kamins potrafił wprowadzić groove, ale nie pracować z dziewczyną, która nigdy nie była w studio nagraniowym”. Lucas podjął się zlecenia.

Powstawanie Po podpisaniu umowy z Sire Records Madonna otrzymała od Michaela Rosenblatta keyboard z wbudowanym magnetofonem kasetowym. W przeciągu kilkunastu dni skomponowała na nim „Lucky Star”. Napisała także tekst w formie podziękowanie dla za wypromowanie jej. Rosenblatt wspominał, że gdy usłyszał nagraną przez nią wersję demo, powiedział jej, że stworzyła swój pierwszy przebój.

Nagrania do albumu odbywały się w studiu w Nowym Jorku. Pierwsza nagrana wersja „Lucky Star” była w stylu R&B. W innej zostały dodane gitary, jednak ze względu na negatywne wspomnienia Madonny z bycia rockową gitarzystką wersja ta nie została nigdy dokończona. W trakcie nagrań do albumu narastały napięcia w związku z faktem, że według artystki brzmienie zaczynało za bardzo odbiegać od oryginalnych wersji demo. zrezygnował z dalszej współpracy, a Madonna zwróciła się z prośbą o zremiksowanie trzech piosenek do swojego ówczesnego partnera, . Do „Lucky Star” dodał gitarowe riffy, syntezatorowy beat w stylach disco, soul i nowej fali, a także dodatkowe wokale.

Analiza utworu thumb|left|upright|Madonna wykonująca „Lucky Star” podczas koncertu w Londynie w ramach trasy Who’s That Girl World Tour (1987) „Lucky Star” jest dance-popowym utworem w średnim tempie, z elementami disco i nowej fali oraz brzmieniem opartym na syntezatorach. Redaktorzy „Rolling Stone” określili jego syntezatorowe intro jako „migoczące”. Eric Henderson, dziennikarz portalu Slant Magazine, napisał, że piosenka rozpoczyna się od „migoczących, zaprogramowanych glissando”, które następnie przechodzą w „brzęczące gitary rytmiczne, atmosferyczne dźwięki syntezatora i dudniącą linię basu”. Stewart Mason, redaktor portalu AllMusic, określił ją jako minimalistyczną, a jej aranżację jako surową, ponadto zwrócił uwagę na funkowy łącznik. Stephen Thomas Erlewine z serwisu The A.V. Club napisał: „To brzmienie stworzone z myślą o parkietach tanecznych, ale ostatecznie przyćmiewa je melodia Madonny, napędzana żarzącym, popowym hookiem”. Es Masley, dziennikarz czasopisma „”, porównał brzmienie do późnej twórczości zespołu Chic, zaś Roger Le Lievre z gazety „” do . Henderson ocenił, że śpiew Madonny brzmi jak zabarwiony helem.

Tekst jest zaadresowany do człowieka nazywanego „szczęśliwą gwiazdą”. Według redaktorów „Rolling Stone’a”, słowa utworu opierają się na dwuznacznym znaczeniu jego „niebiańskiego ciała”. Masley zinterpretował to określenie jako aluzję seksualną. W tekście pojawia się klasyczna dziecięca rymowanka „” („światło gwiazd, jasnych gwiazd”).

Wydanie Latem 1983 roku wytwórnia Sire Records wysłała do klubów nocnych promocyjny singel z podwójną stroną A, zawierający utwory „Holiday” i „Lucky Star”. Premiera albumu Madonna, na którym znalazły się piosenki, odbyła się 27 lipca 1983 roku. Pierwotnie wytwórnia planowała wydać „Lucky Star” jako trzeci oficjalny promujący go singel, ale ostatecznie wybór padł na „Holiday” z uwagi na jego popularność w radiu.

9 września 1983 roku „Lucky Star” został wydany jako czwarty samodzielny singel promujący album, początkowo tylko w Europie. Na jego stronie B znalazła się piosenka „I Know It”. W Stanach Zjednoczocych ukazał się 8 sierpnia 1984 roku, jako piąty i ostatni singel promujący album. 27 lipca 2023 roku został wydany w dystrybucji cyfrowej.

Utwór znalazł się na kompilacjach największych przebojów Madonny: The Immaculate Collection (1990) i Celebration (2009).

Odbiór krytyków Po premierze singla dziennikarz magazynu „NME” pochwalił go jako lepszy niż wcześniej wydany „Everybody”, przypisując to produkcji . Recenzent magazynu „” pochwalił Madonnę za „charakterystyczny wokal i talent liryczny”. W recenzjach albumu Madonna Brian Chin z czasopisma „Billboard” nazwał go najlepszym utworem, zaś Roger Le Lievre z gazety „” określił jako „klejnot o bujnym brzmieniu”.

W retrospektywnej recenzji albumu Stephen Thomas Erlewine z serwisu AllMusic wymienił go pośród świetnych piosenek. Stewart Mason z AllMusic napisał, że „jest banalnie prosty (…), ale z jakiegoś powodu działa”. Eric Henderson, dziennikarz portalu Slant Magazine, nazwał go „dźwiękowym potworem”, który „zaprezentował Madonnę jako jednoosobowe, dziewczęce show w gatunku, w którym lepiej czują się diwy śpiewające z całego gardła”. Chuck Arnold z czasopisma „Entertainment Weekly” ocenił: „ten olśniewający wir sprawia wrażenie, jakby był wyposażony we własną kulę dyskotekową”. W 2015 roku Matthew Jacobs z serwisu HuffPost przyznał mu 12. miejsce w rankingu najlepszych singli Madonny, określając go jako jej najbardziej reprezentatywny dla brzmienia lat 80. przebój. W 2018 roku redaktorzy „Billboardu” wymienili go na 16. pozycji w rankingu najlepszych piosenek Madonny, nazywając go „nieodpartym tanecznym przebojem”. Dodali też: „Madonna jest wymieniona jako jedyna autorka, więc należy jej się uznanie za wykorzystanie prostej, dziecięcej rymowanki i przekształcenie jej w radiowy, wpadający w ucho hit”.

Odbiór komercyjny thumb|Madonna wykonująca „Lucky Star” podczas koncertu w Sztokholmie w ramach trasy Rebel Heart Tour (2015) 27 sierpnia 1983 roku podwójny singel promocyjny z „Holiday” i „Lucky Star” zadebiutował na 31. miejscu publikowanej przez czasopismo „Billboard” listy przebojów Dance Club Songs, zestawiającej najpopularniejsze piosenki w amerykańskich klubach nocnych. 24 września 1983 roku dotarł do pierwszej pozycji, stając się pierwszym numerem jeden Madonny w karierze na jakimkolwiek notowaniu „Billboardu”. Łącznie spędził na liście 17 tygodni, w tym 5 na miejscu pierwszym, ponadto zajął trzecią pozycję w rankingu całorocznym Dance Club Songs za rok 1983.

Samodzielny singel „Lucky Star” zadebiutował 17 marca 1984 roku na 47. miejscu listy przebojów UK Singles Chart w Wielkiej Brytanii. Łącznie był na niej notowany przez 9 tygodni, docierając maksymalnie do 14. pozycji 14 kwietnia 1984 roku. W marcu zadebiutował także na liście Top 50 Singles w Irlandii, gdzie był notowany przez 4 tygodnie, plasując się najwyżej na 19. miejscu. We Flandrii w Belgii pojawił się przez 3 tygodnie na liście Ultratop 50 Singles, docierając maksymalnie do 25. pozycji. 19 marca 1984 roku zadebiutował na 74. miejscu paneuropejskiego notowania European Top 100 Singles. 16 kwietnia 1984 roku awansował do 29. pozycji.

25 sierpnia 1984 roku „Billboard” poinformował, że „Lucky Star” był w przeciągu minionego tygodnia najczęściej dodawanym utworem do playlist amerykańskich stacji radiowych. Równocześnie zadebiutował na 49. miejscu notowania najpopularniejszych singli w Stanach Zjednoczonych, Hot 100. Był na niej notowany łącznie przez 16 tygodni, docierając maksymalnie do 4. miejsca 20 października 1984 roku. Był pierwszym utworem Madonny w karierze, który uplasował się w pierwszej piątce. Znalazł się na 66. miejscu podsumowania całorocznego Hot 100 za rok 1984. We wrześniu 1984 roku pojawił się także na liście radiowej Adult Contemporary „Billboardu”, gdzie w trakcie 10-tygodniowego pobytu dotarł maksymalnie do 19. miejsca. W listopadzie 1984 roku uplasował się na ósmej pozycji listy najpopularniejszych singli w Kanadzie, publikowanej przez czasopismo „RMP”, ponadto zajął 72. miejsce na jego podsumowaniu całorocznym za rok 1984. W Australii dotarł do 36. pozycji notowania .