Strefa Klimatów okołobiegunowych – w klasyfikacji klimatów Wincentego Okołowicza jest to jedna z pięciu głównych stref klimatycznych.
Obejmuje dwa typy klimatów: subpolarny (podbiegunowy) – północna Syberia, północna Kanada, Alaska, a na południowej półkuli wyspy subantarktyczne, np.: Wyspy Kerguelena, Wyspa Heard i Wyspa Bouveta; polarny (biegunowy) – Antarktyda, Grenlandia, wyspy Arktyki, północne krańce Syberii (według podziału Okołowicza).
Oba te klimaty charakteryzują się niskimi opadami przez cały rok, nie przekraczającymi 250 mm, w klimacie subpolarnym są to opady głównie śniegu, zaś w klimacie polarnym tylko śniegu. W klimacie subpolarnym temperatura w najcieplejszym miesiącu nie przekracza +6 °C, a większą część roku jest ona niższa. W klimacie polarnym temperatura jest zawsze mniejsza niż 0 °C, a roczna amplituda temperatury powietrza jest bardzo wysoka i może wynosić nawet 80 °C.
Charakterystyka klimatu subpolarnego: pojawia się zjawisko dnia i nocy polarnej, brak klimatycznego lata (2–3 miesiące temp. do 5 °C), zima długa, mroźna trwająca 9-10 miesięcy, opady śniegu do 300 mm.
Charakterystyka klimatu polarnego: zjawisko dnia i nocy polarnej, przez cały rok temp. ujemne (zimą do −70 °C), opady śniegu do 250 mm.
Zobacz też klimat umiarkowany klimat podzwrotnikowy klimat zwrotnikowy klimat równikowy
Przypisy
Bibliografia J. Stasiak, Z. Zaniewicz, Geografia Vademecum; Wydawnictwo pedagogiczne OPERON, Gdynia 2006; . Strefy Klimatyczne, [w:] Wincenty Okołowicz; Atlas Geograficzny, praca zbiorowa; PPWK Warszawa 1990, Wydanie XXIII; .
Kategoria:Antarktyka Kategoria:Arktyka Kategoria:Strefy klimatyczne