Ekssekracja (z łac. „exsecratio” – „odświęcenie”) – termin kościelny określający sytuację, w której następuje utrata konsekracji kościoła lub przedmiotu (ołtarza, naczyń liturgicznych), zazwyczaj wskutek poważnego uszkodzenia lub zniszczenia.
Np. konsekrowany ołtarz stały ulega ekssekracji, gdy płyta ołtarzowa (mensa) zostaje całkowicie oddzielona od podstawy lub gdy mensa pęka na dwie (albo więcej) duże części, lub też gdy przez osobę nieuprawnioną, choćby na chwilę, wyjęta zostaje relikwia, a nawet tylko zdjęta nakrywka grobu ołtarzowego.
Ponowna konsekracja takiego ołtarza może być dokonana znowu przez biskupa, a za jego zgodą nawet przez zwykłego kapłana.
Przypisy
Kategoria:Prawo kanoniczne