John Rackham (w źródłach także Rackam; znany później jako Calico Jack; zm. 18 listopada 1720 w Port Royal) – angielski pirat działający na Karaibach. W 1720 roku dowodził slupem William; w jego załodze znajdowały się m.in. Anne Bonny i Mary Read.
Relacja A General History of the Pyrates W wydanym w 1724 roku dziele A General History of the Pyrates Rackham został opisany jako kwatermistrz w załodze Charlesa Vane'a. Według tej relacji po tym, jak Vane odmówił zaatakowania francuskiego okrętu wojennego, między nim a częścią załogi doszło do sporu. Rackham opowiadał się za podjęciem walki, a załoga miała następnie odsunąć Vane'a od dowództwa i wybrać Rackhama kapitanem. Autor podał 24 listopada 1718 roku jako pierwszy dzień jego dowodzenia.
Według tego samego dzieła Rackham prowadził następnie wyprawy na Karaibach, podczas których jego ludzie napadali na niewielkie jednostki. Johnson opisał m.in. rejsy w rejonie Jamajki, Bahamów i Kuby. Informacje o tym okresie działalności Rackhama pochodzą przede wszystkim z tej późniejszej relacji.
Wyprawa na slupie William mały|Proklamacja gubernatora Woodesa Rogersa z 5 września 1720 roku, w której Rackham, Anne Bonny i Mary Read zostali wymienieni wśród osób ściganych za piractwo.
22 sierpnia 1720 roku Rackham wraz z grupą współtowarzyszy przejął na New Providence slup William, należący do kapitana Johna Hama. Wśród osób wymienionych w związku z uprowadzeniem jednostki znalazły się również Anne Bonny i Mary Read. 5 września gubernator Bahamów Woodes Rogers wydał proklamację, w której Rackham i jego towarzysze zostali uznani za piratów oraz wrogów Korony brytyjskiej.
Z akt późniejszego procesu wynika, że podczas tej wyprawy załodze Rackhama postawiono zarzuty dotyczące czterech epizodów pirackich. Obejmowały one przejęcie siedmiu łodzi rybackich w pobliżu Harbour Island około 3 września, napad na dwa statki handlowe w pobliżu Hispanioli około 1 października, przejęcie szkunera dowodzonego przez Thomasa Spenlowa w pobliżu Port Maria 19 października oraz slupa Mary należącego do Thomasa Dillona w Dry Harbour Bay następnego dnia.
Schwytanie, proces i egzekucja Pod koniec października 1720 roku jednostka dowodzona przez Rackhama została przechwycona u zachodnich wybrzeży Jamajki przez jamajski slup dowodzony przez Jonathana Barneta. W liście z 13 listopada gubernator Jamajki Nicholas Lawes informował władze w Londynie, że Barnet, dowodząc miejscowym slupem handlowym, schwytał Rackhama i osiemnastu innych piratów.
Rackham i pozostali oskarżeni zostali przewiezieni do St. Jago de la Vega (obecnie Spanish Town). Proces członków jego załogi odbywał się 16 i 17 listopada 1720 roku przed sądem admiralicji pod przewodnictwem gubernatora Lawesa. Rackham został uznany za winnego piractwa i skazany na śmierć.
18 listopada Rackham oraz George Fetherston, Richard Corner, John Davies i John Howell zostali powieszeni w Gallows Point w Port Royal. Ciała Rackhama, Fetherstona i Cornera zostały następnie wystawione w łańcuchach odpowiednio w Plumb Point, Bush Key i Gun Key jako publiczne ostrzeżenie.
Anne Bonny i Mary Read sądzono oddzielnie 28 listopada. Obie zostały uznane za winne piractwa i skazane na śmierć. Po wydaniu wyroku oświadczyły, że są w ciąży, w związku z czym wykonanie wyroków wstrzymano do czasu zbadania ich stanu.
Przypisy
Kategoria:Angielscy piraci Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Zmarli w 1720