thumb|300px|Budynowie/Budini na mapie "Świat Herodota" z XIX wieku Budynowie (gr. Βουδίνοι/Budinoi) – wzmiankowane przez Herodota plemiona koczownicze zamieszkujące lasy i step pomiędzy Dnieprem a Wołgą, żyjące na północ od Scytów, w sąsiedztwie Sauromatów. Pomimo prowadzenia wędrownego trybu życia budowali drewniane warownieMały słownik kultury dawnych Słowian, red. Lech Leciejewicz, Warszawa 1988, s. 53. Brali udział w wojnie Scytów z królem perskim Dariuszem ok. 513 p.n.e. jako sprzymierzeńcy Scytów. Na ich terytorium istniało jedno duże miasto o nazwie Gelonos (dziś Bielsk nad rzeką Worsklą w okolicach Połtawy na Ukrainie), zbudowane w całości z drewna, zamieszkane w większości przez ludność pochodzenia helleńskiego.
W opinii Zbigniewa Gołąba być może Prasłowianie (podobnie jak Neurowie), Βουδῖνοι mogło być greckim zapisem psł *Budyni „współplemieńcy”. Boris Rybakow nie wykluczał powiązań Budynów ze Słowianami lub Bałtami, utożsamiał ich z kulturą juchnowskąБорис Александрович Рыбаков (Borys Aleksandrowicz Rybakow), Геродотова Скифия. Историко-географический анализ (tł. Herodotowa Scytia. Analiza historyczno-geograficzna), Wydawnictwo «Наука», 1979, . O bałtyjskim pochodzeniu Budynów przekonany był Aleksander BrücknerAleksander Brückner, Starożytna Litwa: Ludy i bogi, Olsztyn 1979, s. 188. Inne teorie dopatrują się w nich jakiegoś ludu fińskiegoHenryk Łowmiański, Studia nad dziejami Słowiańszczyzny, Polski i Rusi w wiekach średnich, Poznań 1986, s. 25, bądź też przodków Mordwinów lub PermiakówPéter Hajdú, Finno-Ugrian Languages and Peoples, London 1970, s. 70.
Przypisy
Kategoria:Starożytne ludy