Changsha Jingcen (chiń. 長沙景岑, pinyin Chángshā Jǐngcén; kor. 장사경잠 Changsa Kyŏngjam; jap. Chōsha Keijin; wiet.Trường Sa Cảnh Sầm; ur. ok. 788, zm. 868) – chiński mistrz chan ze szkoły hongzhou.
Życiorys Był uczniem mistrza chan Nanquana Puyuana (748–835) i bratem w Dharmie Zhaozhou Congshena. Po otrzymaniu przekazu Dharmy przebywał w klasztorze Lushan w Changsha.
Był wybitnie inteligentnym mistrzem o agresywnym stylu nauczania i zyskał sobie z tego powodu przydomek Cen Dachong – Cen Tygrys. Był także znanym poetą i wiele fragmentów jego utworów znalazło się w niektórych gong’anach.
W Biyan lu związany jest z nim gong’an 36, a w Zapiskach Wielkiego Spokoju przypadek 79.
Pozostawił po sobie dwóch oświeconych uczniów.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza kolejność pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza kolejność pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 35/8. Mazu Daoyi (709–788) szkoła hongzhou 36/9. Nanquan Puyuan (748–835) 37/10. Changsha Jingcen (788?-868) 38/11. Muzhen Tulang (bd) 38/11. Guoqing Duanfeng (bd)
Bibliografia Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. .
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 788 Kategoria:Zmarli w 868