Frédéric Piquionne (ur. 8 grudnia 1978 w Numei) – piłkarz francuski grający na pozycji napastnika.

Kariera klubowa Piquionne urodził się w Nowej Kaledonii. Piłkarską karierę rozpoczynał jednak na przedmieściach Paryża w klubach Charenton, a następnie Paris FC. W 1996 roku wrócił w rodzinne strony i grał w klubie z Martyniki, Golden Star. W 2000 roku został zauważony przez trenerów Nîmes Olympique i trafił do tego klubu, w którym rozegrał 8 meczów w Ligue 2 i zdobył w nich 3 gole.

Podczas gry w Olympique Piquionne został zauważony przez skautów Stade Rennais FC i latem 2001 podpisał z tym klubem profesjonalny kontrakt. W Ligue 1 zadebiutował 28 lipca w przegranym 0:5 meczu z AJ Auxerre. W swoim pierwszym sezonie strzelił 3 bramki w 20 meczach, a w sezonie 2002/2003 trenerem został Vahid Halilhodžić i Piquionne stał się pewniakiem do gry w składzie, a z 10 golami na koncie był najlepszym strzelcem zespołu. W sezonie 2003/2004 z Rennes podobnie jak rok wcześniej nie osiągnął jednak sukcesu w lidze, a sam zdobył tylko 5 goli.

Latem 2004 Frédéric przeszedł do AS Saint-Étienne. W ASSE zadebiutował 7 sierpnia w przegranym 0:1 meczu z AS Monaco. W nowej drużynie Piquionne stał się jedną z gwiazd i w sezonie 2004/2005 zdobył 11 bramek w Ligue 1, przyczyniając się do zajęcia przez Saint-Étienne 6. miejsca w lidze. W sezonie 2005/2006 po części zatracił skuteczność i tylko sześciokrotnie trafił do siatki rywali. Z ASSE wystąpił w finale Pucharu Intertoto, ale francuski klub nie zdołał awansować do Pucharu UEFA z powodu gorszego bilansu bramek z CFR Cluj.

Sezon 2006/2007 Piquionne rozpoczął w Saint-Étienne i zdobył 6 bramek, a zimą 2007 został wypożyczony do AS Monaco, w którym utrzymał formę z jesieni i wiosną strzelił 5 bramek dla klubu z Lazurowego Wybrzeża, z którym zajął 9. miejsce w Ligue 1.

31 lipca 2008 Piquionne podpisał 4-letni kontrakt z Olympique Lyon, który zapłacił za niego 4,5 miliona euro. Rok później został wypożyczony na jeden sezon do Portsmouth. Rozegrał tam 34 ligowe mecze i zdobył pięć goli.

16 lipca 2010 podpisał trzyletni kontrakt z West Ham United. W 2012 roku był wypożyczony do Doncaster Rovers. W 2013 roku został zawodnikiem Portland Timbers. W sezonie 2014/2015 grał w US Créteil-Lusitanos, a w lipcu 2015 trafił do Mumbai City FC, gdzie rozegrał 12 spotkań i strzelił 3 bramki.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1996/97 Golden Star Martynika 20px liga Martyniki ? ? 1997/98 Golden Star Martynika 20px liga Martyniki ? ? 1998/99 Golden Star Martynika 20px liga Martyniki ? ? 1999/00 Golden Star Martynika 20px liga Martyniki ? ? 2000/01 Nîmes Olympique

Ligue 2 8 3 2001/02 Stade Rennais FC

Ligue 1 20 3 2002/03 Stade Rennais FC

Ligue 1 31 10 2003/04 Stade Rennais FC

Ligue 1 32 5 2004/05 AS Saint-Étienne

Ligue 1 37 11 2005/06 AS Saint-Étienne

Ligue 1 34 6 2006/07 AS Saint-Étienne

Ligue 1 18 6 2006/07 AS Monaco

Ligue 1 14 5 2007/08 AS Monaco

Ligue 1 32 7 2008/09 Olympique Lyon

Ligue 1 19 2 2009/10 Portsmouth

Premier League 34 5 2010/11 West Ham United

Premier League 34 6 2011/12 West Ham United

Championship 20 2 2011/12 Doncaster Rovers

Championship 8 2 2013 Portland Timbers

MLS 21 1 2014 Portland Timbers

MLS 3 0 2014/15 US Créteil-Lusitanos

Ligue 2 29 8 2015 Mumbai City FC

Super League 12 3

Kariera reprezentacyjna Piquionne ma za sobą występy w reprezentacji Martyniki, m.in. w Złotym Pucharze CONCACAF 2003. Martynika nie należy jednak do FIFA i Frédéric jest uprawniony do gry w reprezentacji Francji. W marcu został powołany przez Raymonda Domenecha na mecz z Litwą, ale w spotkaniu tym nie wystąpił. W kadrze zadebiutował 28 marca w wygranym 1:0 meczu z Austrią.

Po zakończeniu kariery Po zakończeniu kariery został komentatorem w stacji Canal+. W 2016 roku relacjonował mecze piłkarskie podczas Igrzysk Olimpijskich w Rio w stacjach należących do Grupy Canal+.

Jest konsultantem w RMC Sport.

W 2016 roku dołączył do sztabu US Créteil jako trener napastników. Pod koniec 2016 roku dołączył do sztabu drużyny do lat 17 Paris FC, a we wrześniu 2017 roku został asystentem trenera drużyny rezerwowej.

W grudniu 2017 roku został mianowany dyrektorem generalnym reprezentacji Martyniki.

Od listopada 2021 roku do lutego 2022 roku pełnił funkcję asystenta trenera Jeana-Luca Vasseura w kobiecej drużynie Evertonu.

W maju 2022 roku uzyskał certyfikat trenera napastników i obrońców (CEAD), nowo utworzony dyplom wydawany przez FFF.

W 2023 roku został komentatorem dla serwisu Amazon Prime.

Życie prywatne W 2007 roku został skazany za napaść na kibica i złamanie mu nosahttps://www.firstpost.com/sports/isl-once-an-angry-young-man-mumbai-citys-piquionne-now-brings-his-fight-only-to-the-pitch-2489116.html.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Frédéric Piquionne na whufc.pl

Kategoria:Reprezentanci Francji w piłce nożnej Kategoria:Reprezentanci Martyniki w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze Nîmes Olympique Kategoria:Piłkarze Stade Rennais Kategoria:Piłkarze AS Saint-Étienne Kategoria:Piłkarze AS Monaco FC Kategoria:Piłkarze Olympique Lyon Kategoria:Piłkarze Portsmouth F.C. Kategoria:Piłkarze West Ham United F.C. Kategoria:Piłkarze Doncaster Rovers F.C. Kategoria:Piłkarze Portland Timbers Kategoria:Piłkarze US Créteil-Lusitanos Kategoria:Urodzeni w 1978 Kategoria:Uczestnicy Złotego Pucharu CONCACAF 2013