mały|Zespół hipereozynofilowy Zespół hipereozynofilowy (, HES) – stan chorobowy charakteryzujący się przewlekle, znacznie podwyższoną we krwi obwodowej liczbą granulocytów kwasochłonnych (hipereozynofilia) (≥ 1500 eozynofili/mm³) przez okres przynajmniej 6 miesięcy bez wykrywalnej przyczyny i ze współistnieniem zmian w sercu, układzie nerwowym lub szpiku kostnym.
Epidemiologia Na HES chorują głównie mężczyźni (90%). W Stanach Zjednoczonych w latach 1971-1982 zanotowano 50 przypadków zespołu hipereozynofilowego.
Objawy objawy ogólne gorączka (nocne) poty przewlekłe zmęczenie brak apetytu spadek masy ciała zmiany skórne wysypki świąd skóry obrzęk naczynioruchowy pokrzywka eozynofilowe zapalenie tkanki łącznej uszkodzenie serca (zapalenie wsierdzia, kardiomiopatia, skrzepliny wewnątrzsercowe) uszkodzenie układu nerwowego (neuropatie, zmiany w mózgu i rdzeniu kręgowym) kaszel uszkodzenie płuc (nacieki w płucach, zespół niewydolności oddechowej) zmiany w obrębie układu pokarmowego dolegliwości żołądkowo-jelitowe owrzodzenia błon śluzowych powiększenie wątroby i śledziony
Leczenie prednizon prednizon z hydroksymocznikiem interferon alfa imatinib
Zobacz też przewlekła białaczka eozynofilowa
Przypisy
Kategoria:Zespoły mieloproliferacyjne