Skoki na trampolinie – poddyscyplina gimnastyki akrobatycznej uprawiana z użyciem trampoliny (batutu).
Wstęp W skokach na trampolinie rozgrywane są konkurencje: skoki indywidualne kobiet i mężczyzn; skoki synchroniczne kobiet i mężczyzn.
Zawodnicy wykonują jeden układ obowiązkowy, który zawiera pewne wymogi, przypisane elementy oraz dwa układy dowolne.
Układ składa się z 10 elementów, których suma trudności składa się na trudność układu. Na zawodach zawodnicy otrzymują punkty za trudność układu. Sędziowie oceniają układ w skali 0 - 10,0. Oceniana jest wysokość skoku, amplituda skoków (różnica wysokości pierwszego i ostatniego skoku), skoki w tzw. prostokącie - za każde wyjście poza jego obrys są odejmowane punkty, technika wykonania, płynność łączenia elementów oraz zakończenie układu (jeżeli zawodnik nie zatrzyma się w odpowiedniej chwili, sędziowie odejmują 0,3 punktów od oceny układu).
Skoki synchroniczne polegają na wykonaniu tych samych układów w tym samym czasie przez dwóch zawodników. W konkurencji synchronów bierze się pod uwagę synchroniczność zawodników wykonujących układ.
Na igrzyskach olimpijskich rozgrywane są jedynie konkursy indywidualne (zarówno kobiet, jak i mężczyzn). Składają się one z dwóch faz. W pierwszej fazie (kwalifikacyjnej) zawodnicy prezentują dwa układy. Najlepiej ocenieni rywalizują w fazie medalowej, prezentując swój finałowy pokaz.
Klasy Skoki na trampolinie dzielą się na poszczególne klasy (etapy trudności): Pierwszy Krok, klasa Młodzieżowa, III, II, I i Mistrzowska. Im wyższy stopień tym trudniejsze elementy, najtrudniejsza jest klasa Mistrzowska. W zależności od klasy w układach są wymagane różne elementy.
W klasie Pierwszy Krok wymagane występują łatwe do wykonania elementy, między innymi pad na brzuch, siady, półobroty, pad na plecy, nie ma w układzie żadnych salt ani elementów trudniejszych. Klasa Pierwszy Krok charakteryzuje się tą cechą, że jako jedyna z klas sportowych nie ma układu dowolnego - układy zostały wcześniej już ułożone. W klasie młodzieżowej w znajduje się salto kuczne w tył i baran kuczny oraz proste wyskoki (pad na brzuch, siad prosty, wyskok rozkroczny, czyli tzw. poziomka). W klasie III są pojedyncze salta (jedno z półobrotem, zwane baranem, salto kuczne w tył, proste w tył oraz salto łamane w tył) i różne wyskoki (wyskok kuczny, rozkroczny), obroty. W klasie II do pojedynczych salt dochodzi śruba w tył (salto z całym obrotem (360) wokół własnej osi)oraz obowiązkowo element w przód na plecy zwany lotką lub salto w tył na brzuch (proste, kuczne, łamane) – zależnie od wyboru zawodnika. W klasie I jest wymagane podwójne salto, w układzie obowiązkowym musi być co najmniej dziewięć salt, a w układzie dowolnym dziesięć salt. W zależności od wyboru zawodnika może to być podwójne salto w przód bądź w tył w dowolnej pozycji (kucznej, prostej, łamanej). Natomiast w klasie mistrzowskiej do podwójnych salt dochodzą obroty, śruby. W układzie dowolnym przeważnie mężczyźni wykonują nawet potrójne salta. W układzie dowolnym w klasie mistrzowskiej bardzo rzadko wykonywane są zwykłe, pojedyncze salta.
Medaliści olimpijscy w skokach na trampolinie Mężczyźni Lp Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz1.Los Angeles 1932 Rowland Wolff Edward Gross William John Herrmann2.Sydney 2000 Aleksandr Moskalenko Ji Wallace Mathieu Turgeon3.Ateny 2004 Jurij Nikitin Aleksandr Moskalenko Henrik Stehlik4.Pekin 2008 Lu Chunlong Jason Burnett Dong Dong5.Londyn 2012 Dong Dong Dmitrij Uszakow Lu Chunlong6.Rio de Janeiro 2016 Uładzisłau Hanczarou Dong Dong Gao Lei
Kobiety Lp Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz1.Sydney 2000 Irina Karawajewa Oksana Cychułowa Karen Cockburn2.Ateny 2004 Anna Dogonadze Karen Cockburn Huan Shanshan3.Pekin 2008 He Wenna Karen Cockburn Jekaterina Chilko4.Londyn 2012 Rosannagh MacLennan Huang Shanshan He Wenna5.Rio de Janeiro 2016 Rosannagh MacLennan Bryon Page Li Dan
Przypisy
Kategoria:Akrobatyka