Brunon Absolon (Bruno Absolon) (ur. 26 czerwca 1892Golec, Bojda, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 1, s. 15. lub 1893 w Marklowicach Górnych, zm. kwiecień 1940 w Chlewiskach) – polski inżynier, górnik, hutnik.

Życiorys Był synem Tomasza i Matyldy z d. Peterek. W 1912 roku ukończył niemieckojęzyczne gimnazjum w Cieszynie. Naukę kontynuował w Wyższej Szkole Górniczej w Leoben. Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Artylerii Fortecznej Nr 2. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1915 w korpusie oficerów rezerwy artylerii fortecznej. Później został przemianowany na oficera zawodowego i awansowany na porucznika ze starszeństwem z 1 lutego 1916.

Po zakończeniu wojny w 1918 studiował w Wyższej Szkole Górniczej w Przybramie i w Leoben. Podjął pracę w hutnictwie, napierw w hucie frysztackiej, potem w Hucie Pokój, gdzie od 1927 był dyrektorem. Szczególne zasługi miał utrzymując w ruchu opuszczone przez niemieckich specjalistów huty. Dokonywał ich modernizacji. Działał w społecznie w Stowarzyszeniu Polskich Inżynierów Górniczych i Hutniczych.

W czasie okupacji hitlerowskiej Niemcy mianowali go kierownikiem zakładów podległych koncernowi „Pokój” z siedzibą w Chlewiskach. Jako kapitan rezerwy WP nawiązał współpracę z ZWZ, zwłaszcza z oddziałem mjr Hubala.

Gdy gestapo przeprowadziło rewizję pałacu w Chlewiskach, został aresztowany i rozstrzelany bez sądu kilka dni później. Jako powód rozstrzelania podaje się też przeprowadzenie polonizacji hutnictwa (pozbycie się niemieckiej kadry).

Kariera zawodowa 1921–1922 – kierownik ciepłowni w hucie, Frysztat 1922–1927 – inżynier w Hucie Pokój, Nowy Bytom 1927–1938 – dyrektor hut Pokój i Baildon 1938–1939 – komisaryczny zarządca Zakładów Hutniczych Hohna, Bogumin

Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1933) „za zasługi na polu przemysłu wojennego”. Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry) Srebrny Medal Waleczności 1 klasy (Austro-Węgry) Krzyż Wojskowy Karola (Austro-Węgry) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 (Austro-Węgry)

Przypisy

Bibliografia . . . Golec J., Bojda S., Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 1, Cieszyn 1993, s. 15. Krzysztof Kąkolewski, Pieśń o zabiciu, [w:] „Węzły wojny”, Poznań 2010, s. 122.

Kategoria:Ludzie związani z Frysztatem Kategoria:Ludzie związani z Katowicami Kategoria:Ludzie związani z Rudą Śląską Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni przez Niemcy nazistowskie w dystrykcie radomskim Generalnego Gubernatorstwa Kategoria:Polscy inżynierowie hutnicy Kategoria:Polscy żołnierze podziemia Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1940