Beatrycze (ur. ok. 1292, zm. 24 sierpnia 1322 w Monachium) – królowa Niemiec, księżna bawarska, córka księcia jaworskiego Bolka I Surowego i Beatrycze, córki margrabiego brandenburskiego Ottona V DługiegoAdam Kłodziński w Polskim Słowniku Biograficznym podaje, że Beatrycze była córką Henryka III głogowskiego i Mechtyldy, księżniczki brunświcko-lüneburskiej..
Ok. 1309 roku wyszła za mąż za księcia Górnej Bawarii Ludwika IV (1 kwietnia 1282 - 11 października 1347), syna księcia Górnej Bawarii Ludwika II Mocnego i Matyldy, córki króla Niemiec Rudolfa I Habsburga. Małżeństwo to było dziełem jej brata, księcia Bernarda Świdnickiego, który chciał sojuszem z Bawarią zabezpieczyć byt swojego księstwa. Ludwik i Beatrycze mieli razem sześcioro dzieci: Matylda (po 21 czerwca 1313 – 2 lipca 1346 w Miśnii), żona margrabiego Miśni Fryderyka II Poważnego dziecko (ur. we wrześniu 1314) Anna (ok. 1316 – 29 stycznia 1319 w Kastl) Ludwik V (maj 1315 – 18 września 1361), książę Górnej Bawarii i margrabia brandenburski Agnieszka (ur. ok. 1318) Stefan II (1319 – 13 maja 1375), książę Bawarii-Landshut
Jej mąż został 20 października 1314 roku wybrany na króla Niemiec, musiał jednak toczyć wojnę z konkurentem do tytułu Fryderykiem Austriackim. Beatrycze była tym samym pierwszą Piastówną, która była królową Niemiec. Zmarła w Monachium w 1322 roku i została pochowana w tamtejszej katedrze Najśw. Marii Panny. Nie doczekała koronacji cesarskiej męża, która nastąpiła w 1328 roku. Ludwik ożenił się ponownie w 1324 roku z Małgorzatą II, hrabiną Hainaut i Holandii.
Uwagi
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Kategoria:Piastowie świdniccy i ziębiccy Kategoria:Żony władców Niemiec Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1322