Britain’s Got Talent – brytyjska wersja talent show z serii Got Talent, w której zwycięzca otrzymuje nagrodę pieniężną w wysokości 250 tys. funtów oraz zaproszenie do zaprezentowania się przed brytyjską rodziną królewską na gali .

Historia Format programu został opracowany przez Simona Cowella, twórcę talent show X Factor i dyrektora wykonawczego wytwórni muzycznej Sony Music. Odcinek pilotażowy nakręcono we wrześniu 2005 roku. W skład jury weszli Cowell, Fern Britton (wówczas prezenterka programu „This Morning”) oraz Piers Morgan (dziennikarz i prezenter telewizyjny).

Program pierwotnie miał być nadany jeszcze przed emisją amerykańskiej wersji America’s Got Talent, w latach 2005–2006 pod tytułem Paul O’Grady’s Got Talent. Do jego realizacji jednak nie doszło, ponieważ O’Grady, który miał być gospodarzem show, odmówił pojawienia się w innym programie nadawcy ITV, a ostatecznie rozpoczął pracę u konkurencyjnego Channel 4.

12 lutego 2007 roku, po sukcesie America’s Got Talent, ITV ogłosiło swoje zamiary wydania brytyjskiej serii Got Talent. Premiera programu Britain’s Got Talent odbyła się 9 czerwca 2007 roku. W tym samym czasie nadawca ogłosił, że towarzyszyć mu będzie siostrzany program ITV2, zatytułowany Britain’s Got More Talent, prowadzony przez Stephena Mulherna.

Gospodarzami nowego programu zostali Ant McPartlin i Declan Donnelly, znani również jako Ant & Dec. W jury, oprócz Cowella, mieli zasiąść David Hasselhoff i Cheryl Cole, jednak oboje zrezygnowali z udziału, zanim doszło do emisji. Zastąpili ich Piers Morgan oraz aktorka Amanda Holden. Hasselhoff dołączył do zespołu później, w piątej serii programu. Cole została zaś zatrudniona przez Cowella w The X Factor, gdzie zastąpiła na stanowisku jurora Sharon Osbourne.

Format Przesłuchania Każda edycja konkursu rozpoczyna się dwiema turami przesłuchań: „przesłuchaniami otwartymi”, które odbywają się jesienią w różnych miastach Wielkiej Brytanii oraz „przesłuchaniami sędziów” w styczniu i lutym w wybranych miastach.

Uczestnik zgłasza się na przesłuchanie otwarte w swoim regionie. Po akceptacji dostaje miejsce w drugiej turze, otrzymuje numer i czeka w wyznaczonej poczekalni na swoją kolej. Następnie wchodzi na główną scenę, rozmawia z jurorami i ma trzy minuty na występ, który może zakończyć się wcześniej, jeśli wszyscy sędziowie użyją brzęczyka.

Sędziowie oceniają występ i oddają głosy „Tak” lub „Nie”. Jeśli zawodnik zdobędzie większość głosów „Tak”, przechodzi dalej. W serii ósmej wprowadzono „Złoty Brzęczyk” (), który może dać uczestnikowi automatyczne miejsce w półfinale, jeśli sędzia uważa występ za wyjątkowy. Każdy sędzia może użyć go tylko raz.

Decyzje sędziów Ten etap odbywa się po zakończeniu przesłuchań i nazywany jest również Deliberation Day. Spośród uczestników, którzy zakwalifikowali się do tego etapu, jurorzy wybierają tych, którzy wystąpią w półfinałach. Liczba wybieranych uczestników różni się w zależności od serii. Gdy jurorzy podejmą decyzję, wszyscy zawodnicy zostają wezwani ponownie, aby dowiedzieć się czy wystąpią w kolejnym etapie.

Półfinały Zawodnicy występują przed publicznością i sędziami na żywo. W jednym odcinku jest 8 lub 9 uczestników i każdy z nich musi zaprezentować nowy program artystyczny. Sędziowie oceniają występy używając sygnalizatorów – występ kończy się w momencie, gdy wszyscy sędziowie oddadzą głos.

Finał Do finału awansują uczestnicy wybrani przez głosowanie telefoniczne oraz przez jurorów. Wykonawca z największą liczbą głosów telefonicznych od widzów automatycznie dostaje miejsce w finale. Drugiego finalistę wybierają jurorzy spośród półfinalistów, którzy zajęli 2. i 3. miejsce w głosowaniu publiczności. Od serii piątej, w przypadku remisu głosów od jurorów, do finału przechodzi półfinalista, który zajął drugie miejsce w głosowaniu publicznym.

Półfinalista może dostać się do finału również za pomocą dzikiej karty, którą sędziowie przyznają dowolnemu wyeliminowanemu półfinaliście na podstawie głosowania po półfinałach. Wynik ogłaszany jest przed finałem. W serii 9 i 10, publiczność także może przyznać dziką kartę jednemu z wyeliminowanych półfinalistów, jednak tylko raz przez każdego sędziego.

Finał przebiega w podobny sposób jak półfinały. Sędziowie nadal mogą używać brzęczyka i wydawać opinie na temat oglądanego przedstawienia, ale nie mają wpływu na wyniki głosowania. Po występach finalistów, głosowaniu telefonicznym oraz zweryfikowaniu i przeliczeniu głosów gospodarze ogłaszają zwycięzcę, który otrzymał najwięcej głosów od publiczności. Zwycięzca otrzymuje nagrodę pieniężną i miejsce w Royal Variety Performance.

Emisja odcinków Odcinki na żywo są zwykle emitowane w ciągu tygodnia – półfinały w każdy dzień powszedni, a finał w niedzielę. Z wyjątkiem dwóch pierwszych serii, odcinki na żywo składają się z dwóch części – pierwsza zawiera występy i nagrania przedstawiające uczestników, podczas gdy druga koncentruje się na wynikach głosowania. W przypadku półfinałów często pojawia się także występ gościnny, który odbywa się przed ogłoszeniem wyników.

Do dziesiątej serii, odcinki na żywo były transmitowane ze studia Fountain Studios na Wembley. Po jego zamknięciu w 2016 roku dopiero w 2017 roku, realizację odcinków na żywo przeniesiono do Elstree Studios. W następnym roku nagrania przeniesiono z kolei do Hammersmith Apollo.

Jurorzy W przypadku pierwszych czterech serii jury składało się z:

Simona Cowella (producenta muzycznego i telewizyjnego), Amandy Holden (osobowości telewizyjnej i aktorki), Piersa Morgana (redaktora prasowego i dziennikarza).

W 2009 roku w trzeciej serii planowano dodanie czwartego sędziego, Kelly Brook, ale pomysł ten został odrzucony. W 2010 roku Simon Cowell zachorował, a jego miejsce zajął Louis Walsh. W 2011 roku Piers Morgan odszedł, a Cowell ogłosił nieobecność w piątej serii. Panel jurorski zmieniono, zatrudniając Michaela McIntyre’a i Davida Hasselhoffa. Kiedy zaczęły się odcinki na żywo, Cowell powrócił. Hasselhoff i McIntyre odeszli po serii szóstej. W 2012 roku panel jurorski powiększono do czterech sędziów. Zasiadali w nim Cowell, Amanda Holden, David Walliams i Alesha Dixon. Holden czasowo była zastąpiona przez Carmen Electrę w szóstej serii z powodu ciąży. Panel pozostał niezmieniony w kolejnych seriach. W 2022 roku David Walliams odszedł, a w 2023 roku zastąpił go Bruno Tonioli.

Jurorzy Kolor

Jurorzy Seria 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18Simon CowellAmanda HoldenPiers MorganKelly BrookLouis WalshCarmen ElectraMichael McIntyreDavid HasselhoffAlesha DixonDavid WalliamsAshley BanjoBruno TonioliKSI

Przegląd serii + Omówienie serii Mam talent Sezon Nagroda dla zwycięzcy Zwycięzca Drugie miejsce Trzecie miejsce Prowadzący Sędziowie Sędziowie gościnni Widzowie z Wielkiej Brytanii 1 2 3 4 1 (miliony) 1 17 czerwca 2007 £100,000 Paul Potts N/A N/A Ant & Dec Piers Amanda Simon N/A N/A 8.38 2 12 kwietnia 2008 31 maja 2008 George Sampson Signature Andrew Johnston 10.21 3 11 kwietnia 2009 30 maja 2009 Diversity Susan Boyle Julian Smith Kelly Brook 13.36 4 17 kwietnia 2010 Spelbound Twist and Pulse Louis Walsh 11.05 5 16 kwietnia 2011 4 czerwca 2011 Jai McDowall Ronan Parke New Bounce Michael David Amanda Simon 10.40 6 24 marca 2012 12 maja 2012 £500,000 Jonathan and Charlotte Only Boys Aloud David Alesha Carmen Electra 10.07 7 13 kwietnia 2013 8 czerwca 2013 £250,000 Attraction Jack Carroll Richard & Adam N/A 9.71 8 12 kwietnia 2014 7 czerwca 2014 Collabro Lucy Kay Bars & Melody Anthony McPartlin i Declan Donnelly 9.84 9 11 kwietnia 2015 31 maja 2015 Jules O'Dwyer & Matisse Jamie Raven Côr Glanaethwy N/A 9.31 10 9 kwietnia 2016 28 maja 2016 Richard Jones Wayne Woodward Boogie Storm Kathleen Williams 9.43 11 15 kwietnia 2017 3 czerwca 2017 Tokio Myers Issy Simpson Daliso Chaponda N/A 9.12 12 14 kwietnia 2018 3 czerwca 2018 Lost Voice Guy Robert White Donchez Dacres 8.33 13 6 kwietnia 2019 2 czerwca 2019 Colin Thackery X (Marc Spelmann) Ben Hart 8.78 14 11 kwietnia 2020 10 października 2020 Jon Courtenay Sign Along with Us Steve Royle Ashley Banjo 8.17 15 16 kwietnia 2022 5 czerwca 2022 Axel Blake Jamie Leahey Tom Ball N/A 6.36 16 15 kwietnia 2023 4 czerwca 2023 Viggo Venn Lillianna Clifton Cillian O’Connor Bruno 5.98 17 20 kwietnia 2024 2 czerwca 2024 Sydnie Christmas Jack Rhodes Abigail & Afronitaaa 5.64 18 22 lutego 2025 31 maja 2025 Harry Moulding The Blackouts Binita Chetry KSI 5.25 19 21 lutego 2026 30 maja 2026 The Hawkstone Farmers Choir Celestial Anastasiia & Salsa KSI Stacey Solomon 4.40

Sezon 1 Wyemitowany w dniach 9–17 czerwca 2007 roku. Przesłuchania do tej serii odbywały się w Manchesterze, Birmingham, Londynie i Cardiff. Seria miała 3 półfinały na żywo, w których wzięło udział 24 półfinalistów, którzy walczyli o szansę na występ w Royal Variety Performance, a także o nagrodę pieniężną w wysokości 100 000 funtów. Wygrał śpiewak operowy Paul Potts; wyniki pozostałych finalistów nie zostały ogłoszone.

Sezon 2 Druga seria była wyemitowana w 2008 roku, od 12 kwietnia do 31 maja i znacząco różniła się od poprzedniej. Program trwał znacznie dłużej, a przesłuchania odbywały się także w Blackpool i Glasgow, na co wpłynęły skargi od widzów, jako że Szkocja nie była odwiedzana podczas poprzedniej serii. Ponadto program miał pięć półfinałów na żywo, w których wzięło udział łącznie 40 półfinalistów. Serię wygrał tancerz uliczny George Sampson, na drugim miejscu znalazł się podwójny zespół taneczny Signature, a trzecie miejsce zajął piosenkarz Andrew Johnston.

Sezon 3 Trzecia seria była wyemitowana w 2009 roku, od 11 kwietnia do 30 maja, a przesłuchania odbywały się w tych samych pięciu miastach, co wcześniej. Początkowo producenci zamierzali zmienić format poprzez włączenie czwartego sędziego do panelu, co zostało zarzucone kilka dni po rozpoczęciu przesłuchań. Program wygrał zespół taneczny Diversity, na drugim miejscu znalazła się piosenkarka Susan Boyle, a trzecie miejsce zajęła saksofonista Julian Smith. To najwyżej oglądana seria w historii brytyjskiego programu Mam Talent, który przyciąga średnio ponad 13,3 miliona widzów.

Sezon 4 Czwarta seria była wyemitowana w 2010 roku, od 17 kwietnia do 5 czerwca. Jeden z odcinków miał być wyemitowany 22 maja, ale został przesunięty na 23 maja, aby uniknąć konfliktu z transmisją na żywo z finału Ligi Mistrzów UEFA w tym roku. Przesłuchania ponownie odbyły się w tych samych pięciu miastach, co poprzednio, chociaż w serialu odbyły się również przesłuchania z Newcastle upon Tyne. Pierwotnie planowano przeprowadzić tam przesłuchania do poprzedniej serii, ale zostały one odwołane.

Z powodu choroby Cowell nie mógł uczestniczyć w przesłuchaniach w Birmingham, co doprowadziło do tego, że Louis Walsh został przywieziony jako gościnny sędzia. Sezon 4 wygrała grupa gimnastyczna Spelbound, na drugim miejscu uplasował się duet taneczny Twist i Pulse, a na trzecim perkusista Kieran Gaffney.

Sezon 5 Piąta seria była wyemitowana w 2011 r., między 16 kwietnia a 4 czerwca, i była pierwszą wyemitowaną w całości w wysokiej rozdzielczości. Tak jak poprzednio, pojedynczy odcinek przeznaczony do emisji 28 maja został przesunięty na 29 maja, aby uniknąć konfliktu z transmisją na żywo z finału Ligi Mistrzów UEFA. Przesłuchania odbywały się w tych samych pięciu miastach, ale obejmowały również Liverpool. Sezon 5 wygrał piosenkarz Jai McDowall, wokalista Ronan Parke zajął drugie miejsce, a boysband New Bounce trzecie miejsce.

Sezon 6 Szósta seria była wyemitowana w 2012 roku, między 24 marca a 12 maja. W tej serii nagroda pieniężna została zwiększona ze 100 000 do 500 000 funtów i wprowadzono „Wildcard”, w której sędziowie mogli wybrać jednego z uczestników wyeliminowanych w półfinałach, aby powrócił i wziął udział w finałowym odcinku.