Edward Rajpold (ur. 15 października 1894 w Łodzi, zm. 4 września 1980 tamże) – major piechoty Wojska PolskiegoMarek Gogola, Rajpold Edward, [w:] Wieluński słownik biograficzny, tom 1 i 2 (pod redakcją Zbigniewa Szczerbika, Zdzisława Włodarczyka), Wieluń 2014, s. 249–250..
Życiorys Urodził się 15 października 1894 w Łodzi jako syn Józefa. Od 1914 był członkiem POW w Łodzi, w latach 1915–1916 ukończył szkołę podoficerską. W listopadzie 1918 był dowódcą dzielnicy POW i oficerem I Batalionu Strzelców Łódzkich. W 1919 ukończył uzupełniający kurs wojskowy i zakwalifikowany został do służby w piechocie w stopniu porucznika.
Ranny w wojnie polsko-bolszewickiej. Następnie przeniesiony do 28 pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi. W Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie ukończył kurs taktyczno-strzelecki. Od początku 1936 skierowany do pracy w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Wieluń. W 1937 został przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupa administracyjna. W latach 1938–1939 komendant powiatowy Związku Strzeleckiego. W marcu 1939 był komendantem powiatowym Przysposobienia Wojskowego Wieluń. W okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej zajmował się organizacją wieluńskich batalionów Obrony Narodowej.
W wojnie obronnej był dowódcą batalionu ON „Wieluń II”, przeszedł szlak bojowy od Parcic do Stoczka. Dostał się do niewoli niemieckiej.
Po wyzwoleniu powrócił do kraju i podjął służbę w 17 Dywizji Piechoty wraz z awansem na majoraWieluński słownik biograficzny, dz. cyt., s. 250., jednak po kilku miesiącach został zwolniony. W okresie stalinowskim był więziony "za działalność antypaństwową" (1954–1956) na mocy wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie, poddawany torturom fizycznym i psychicznym. Zwolniony w 1956 po amnestii, w czerwcu 1963 został zrehabilitowany przez Sąd Wojewódzki w Łodzi.
Awanse służbowe porucznik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty kapitan – 12 kwietnia 1927 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 78 lokatą w korpusie oficerów piechoty major – 1945
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (16 września 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
Przypisy
Bibliografia Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932. Jan Książek, Związek Strzelecki w powiecie wieluńskim w latach 1921–1939, [w:] „Rocznik Wieluński” 2002, t. 2, s. 81–122. Narcyz Klatka, Wieluński Wrzesień 1939, Wydawnictwo Komandor, Wieluń-Gdynia 2006, .
Marek Gogola, Rajpold Edward, [w:] Wieluński słownik biograficzny, tom 1 i 2 (pod redakcją Zbigniewa Szczerbika, Zdzisława Włodarczyka), Wieluń 2014, s. 249–250 (tom 2 w edycji wspólnej).
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego Kategoria:Dowódcy batalionów Obrony Narodowej Kategoria:Kapitanowie administracji II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Ludzie związani z Wieluniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 28 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Zmarli w 1980