Mitiaro – wyspa wchodząca w skład Południowych Wysp Cooka, należąca administracyjnie do terytorium zależnego Nowej Zelandii – Wyspy Cooka. Wyspa stanowi jednocześnie jednostkę administracyjną o takiej samej nazwie.
Wyspa ma powierzchnię 22,3 km², a zamieszkana jest przez 155 mieszkańców (dane na 2016). Wyspa jest wyniesionym atolem – dawną rafę stanowi ciągnący się wzdłuż wybrzeża wał wysoki do 15 m n.p.m., za którym znajduje się bagnista niecka z licznymi jeziorami (z których największe to Te Rotonui) będąca pozostałością dawnej laguny. W północnej części wyspy znajduje się lotnisko.
Na wyspie znajdują się cztery wioski (Atai, Auta, Mangarei i Takaue) skupione obok siebie na zachodnim wybrzeżu.
Wyspa została odkryta w 1823, a od 1888 wraz z innymi wyspami archipelagu stanowi protektorat brytyjski, zwany od 1891 Cook Islands Federation. W 1901 atol wraz z całymi Wyspami Cooka został przekazany Nowej Zelandii.
Demografia Liczba ludności zamieszkującej wyspę Mitiaro:
1971 1976 1981 1986 1996 2001 2006 2011 2016 331 305 256 273 319 230 219 189 155 Od połowy XX wieku, pomimo wysokiego przyrostu naturalnego, liczba ludności wyspy spada. Głównym powodem takiego stanu rzeczy jest emigracja zarobkowa na największą i najludniejszą spośród Wysp Cooka Rarotongę oraz do Nowej Zelandii.
Przypisy
Linki zewnętrzne Topograficzna mapa wyspy Mitiaro w skali 1:25 000 (JPG 1,7 MB)
Kategoria:Archipelag Wysp Cooka