Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992

thumb|400px|Państwa uczestniczące w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992

Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992 – zestawienie państw, reprezentowanych przez narodowe komitety olimpijskie, uszeregowanych pod względem liczby zdobytych medali na XVI Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1992 roku w Albertville.

Na igrzyskach w Albertville przeprowadzono 57 konkurencji w 12 dyscyplinach sportowych, czyli o 11 więcej niż podczas poprzednich zimowych igrzysk, które odbyły się w 1988 roku w Calgary. Po raz pierwszy medale olimpijskie przyznano w narciarstwie dowolnym i short tracku (w Calgary w tych dyscyplinach przeprowadzono zawody pokazowe). Ponadto po raz pierwszy w biathlonie rywalizowały kobiety. Dyscypliną pokazową było narciarstwo szybkie, w którym triumfowali Tarja Mulari wśród kobiet i Michael Prufer wśród mężczyzn. W trakcie rywalizacji śmiertelnemu wypadkowi uległ Szwajcar Nicholas Bochatay. Dyscypliną pokazową był również curling, w którym zwyciężyli Szwajcarzy w turnieju mężczyzn i Niemki w turnieju kobiet. Zawody pokazowe przeprowadzono również w narciarstwie dowolnym – skoki akrobatyczne i balet narciarski nie były bowiem oficjalnymi konkurencjami olimpijskimi.

W igrzyskach olimpijskich wzięło udział 1801 sportowców (1312 mężczyzn i 488 kobiet) z 64 narodowych reprezentacji. Dla ośmiu państw – Algierii, Bermudów, Brazylii, Chorwacji, Hondurasu, Irlandii, Słowenii i Suazi – występ w Albertville był debiutem w zimowych igrzyskach olimpijskich. Dla Chorwacji i Słowenii był to ponadto pierwszy start olimpijski, zarówno w letnich i zimowych edycjach igrzysk. W igrzyskach wzięła udział również reprezentacja Wspólnoty Niepodległych Państw, powstała po rozpadzie Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich.

Medalistami zostali sportowcy z 20 reprezentacji, co oznacza, że 44 państwa zakończyły igrzyska z zerowym dorobkiem medalowym. Zwycięstwo w klasyfikacji medalowej odniosła reprezentacja Niemiec, dla której był to pierwszy start olimpijski po zjednoczeniu. Niemcy zdobyli 10 złotych, 10 srebrnych i 6 brązowych medali, dzięki czemu okazali się najlepsi zarówno pod względem liczby złotych, jak i wszystkich medali. Drugie miejsce zajęła reprezentacja WNP z dorobkiem 23 medali (9 złotych, 6 srebrnych i 8 brązowych), a trzecie Austria z 21 medalami (6 złotych, 7 srebrnych i 8 brązowych). Dla Austriaków był to najlepszy w historii start olimpijski, zarówno w letnich, jak i zimowych igrzyskach.

Pierwszy w historii medal olimpijski dla Nowej Zelandii zdobyła narciarka alpejska Annelise Coberger w slalomie kobiet. Był to zarazem pierwszy zimowy medal dla kraju z półkuli południowej. Pierwsze medale zimowych igrzysk wywalczyli dla swoich krajów również panczenistka Ye Qiaobo dla Chińskiej Republiki Ludowej, panczenista Kim Yun-man dla Korei Południowej oraz alpejczyk Marc Girardelli dla Luksemburga.

Najlepszy w historii występ w zimowych igrzyskach olimpijskich, biorąc pod uwagę osiągnięcia medalowe, zaliczyli reprezentanci Norwegii, Włoch, Kanady i Japonii. Dla Norwegów był to drugi pod względem liczby medali start olimpijski w historii po letnich igrzyskach w Antwerpii w 1920 roku. Reprezentanci Włoch po raz drugi w historii zdobyli cztery złote medale podczas jednej edycji zimowych igrzysk, wcześniej nastąpiło to w 1968 roku w Grenoble. Z kolei dla Japończyków igrzyska w Albertville były drugimi zimowymi, podczas których zdobyli oni złoto olimpijskie (wcześniej złoto wywalczyli tylko w 1972 roku w Sapporo).

Francja, która po raz piąty gościła igrzyska olimpijskie (wcześniej dwukrotnie letnie w 1900 i 1924 roku w Paryżu oraz zimowe w 1924 roku w Chamonix i w 1968 roku w Grenoble), uzyskała najlepszy dorobek medalowy podczas zimowych igrzysk od Grenoble.

Reprezentacje Korei Północnej i Hiszpanii po raz drugi w historii zdobyły medale zimowych igrzysk olimpijskich. Dla Korei Północnej pierwszy od igrzysk w Innsbrucku w 1964 roku medal zdobyła Hwang Ok-sil w short tracku, natomiast pierwszą medalistką dla Hiszpanii od igrzysk w Sapporo w 1972 roku została Blanca Fernández Ochoa w narciarstwie alpejskim.

Dla Szwajcarów występ w Albertville był najsłabszym zimowym od igrzysk w Grenoble, dla Szwedów najsłabszym od igrzysk w Innsbrucku w 1976 roku, a dla Finów od igrzysk w Lake Placid w 1980 roku. W porównaniu do igrzysk w Calgary, w Albertville medali nie zdobyli zawodnicy z Jugosławii i Liechtensteinu.

Multimedalistami igrzysk olimpijskich w Albertville zostało 38 sportowców, spośród których 25 zdobyło co najmniej jedno złoto. Najbardziej utytułowanymi zawodnikami igrzysk zostali biegacze narciarscy: Lubow Jegorowa (3 złote i 2 srebrne medale), Bjørn Dæhlie i Vegard Ulvang (obaj po 3 złote i 1 srebrnym medalu). Pięciokrotnie na podium stanęła jeszcze inna biegaczka, Jelena Välbe (1 złoty i 4 brązowe medale).

Klasyfikacja państw Poniższa tabela przedstawia klasyfikację medalową państw, które zdobyły medale na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 w Albertville, sporządzoną na podstawie oficjalnych raportów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Klasyfikacja posortowana jest najpierw według liczby osiągniętych medali złotych, następnie srebrnych, a na końcu brązowych. W przypadku, gdy dwa kraje zdobyły tę samą liczbę medali wszystkich kolorów, o kolejności zdecydował porządek alfabetyczny.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Niemcy 10 10 6262. WNP 9 6 8233. Norwegia 9 6 5204. Austria 6 7 8215. USA 5 4 2116. Włochy 4 6 4147. Francja 3 5 198. Finlandia 3 1 379. Kanada 2 3 2710. Korea Południowa 2 1 1411. Japonia 1 2 4712. Holandia 1 1 2413. Szwecja 1 – 3414. Szwajcaria 1 – 2315. ChRL – 3 –316. Luksemburg – 2 –217. Nowa Zelandia – 1 –118. Czechosłowacja – – 3319. Hiszpania – – 1119. Korea Północna – – 11 Razem575856171

Klasyfikacje według dyscyplin Biathlon

Podczas igrzysk w Albertville po raz pierwszy o medale olimpijskie w biathlonie rywalizowały kobiety. Zawodniczki wystartowały w sprincie na 7,5 km, biegu indywidualnym na 15 km i sztafecie 3 × 7,5 km. Łącznie przyznano zatem sześć kompletów medali w konkurencjach biathlonowych.

Najbardziej utytułowanym zawodnikiem został Mark Kirchner, który zdobył dwa złote i jeden srebrny medal. Trzykrotnie na podium olimpijskim stanęła również Antje Misersky, w dorobku której znalazł się jeden złoty i dwa srebrne medale. Po dwa medale wywalczyli również: Ricco Groß (złoty i srebrny), Anfisa Riezcowa (złoty i brązowy) oraz Jelena Biełowa i Mikael Löfgren (oboje po dwa brązowe).

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Niemcy 3 4 –72. WNP 2 2 263. Francja 1 – –14. Szwecja – – 225. Finlandia – – 115. Kanada – – 11 Razem66618

Biegi narciarskie

W kalendarzu igrzysk w Albertville po raz pierwszy znalazły się biegi pościgowe kobiet i mężczyzn. Wśród kobiet łączny dystans biegu wynosił 15–5 km techniką klasyczną i 10 km techniką dowolną. Wśród mężczyzn dystans wynosił 25–10 km techniką klasyczną i 15 km dowolną. Pierwsze części biegów pościgowych były osobnymi konkurencjami, za które przyznano medale. Dodatkowo zmianom uległy dystanse trzech biegów – dotychczasowy bieg na 20 km kobiet zastąpiono biegiem na 30 km, zamiast biegu na 10 km kobiet rozegrano bieg na 15 km, a zamiast biegu na 15 km mężczyzn bieg na 10 km.

Rywalizację mężczyzn zdominowali reprezentanci Norwegii, którzy zdobyli wszystkie złote medale. W biegach indywidualnych dwukrotnie triumfowali Vegard Ulvang i Bjørn Dæhlie, obaj zdobyli też złoto w biegu sztafetowym oraz po jednym srebrnym medalu w biegach indywidualnych. Najczęściej na podium olimpijskim stanęły jednak reprezentantki Wspólnoty Niepodległych Państw, Lubow Jegorowa i Jelena Välbe. Obie zdobyły po pięć medali – Jegorowa trzy złote i dwa srebrne, a Välbe jeden złoty i cztery brązowe. Multimedalistami igrzysk w Albertville zostali również: Stefania Belmondo (jeden złoty, jeden srebrny i jeden brązowy medal), Marjut Lukkarinen (jeden złoty i jeden srebrny), Terje Langli (jeden złoty i jeden brązowy), Marco Albarello (dwa srebrne) i Giorgio Vanzetta (jeden srebrny i dwa brązowe).

W biegu mężczyzn na 30 km całe podium zajęli reprezentanci Norwegii – Ulvang, Dæhlie i Langli. Była to pierwsza od igrzysk w Sankt Moritz w 1948 roku taka sytuacja, że całe podium konkurencji biegowej zajęli sportowcy z tego samego kraju.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Norwegia 5 3 192. WNP 3 2 493. Włochy 1 4 384. Finlandia 1 1 135. Szwecja – – 11 Razem10101030

Bobsleje

Bobsleiści rywalizowali w Albertville w dwóch konkurencjach – dwójkach i czwórkach mężczyzn.

Medalistami zostali reprezentanci trzech państw – Austrii, Niemiec i Szwajcarii. Najwięcej razy – trzykrotnie – na podium olimpijskim stanęli Niemcy, jednak nie zdobyli ani jednego złota. Złote medale wywalczyli Szwajcarzy i Austriacy. Dla tych drugich był to pierwszy w historii złoty medal olimpijski w bobslejach i pierwszy medal w tej dyscyplinie od igrzysk w Grenoble w 1968 roku.

Multimedalistami zawodów bobslejowych zostali dwaj Szwajcarzy – Gustav Weder i Donat Acklin. Obaj wywalczyli złoto w dwójkach i brąz w czwórkach.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Szwajcaria 1 – 122. Austria 1 – –13. Niemcy – 2 13 Razem3339

Hokej na lodzie

W turnieju olimpijskim w hokeju na lodzie na igrzyskach w Albertville triumfowała reprezentacja Wspólnoty Niepodległych Państw, która w finale pokonała Kanadę. Brązowy medal wywalczyli hokeiści z Czechosłowacji. Był to pierwszy medal olimpijski w hokeju na lodzie dla Kanady od igrzysk w Grenoble w 1968 roku i pierwszy od igrzysk w Sarajewie w 1984 roku medal w hokeju dla Czechosłowacji.

W reprezentacji WNP wystąpił Darius Kasparaitis, tym samym stał się pierwszym Litwinem, który zdobył medal zimowych igrzysk olimpijskich.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. WNP 1 – –12. Kanada – 1 –13. Czechosłowacja – – 11 Razem1113

Kombinacja norweska

Zawody w kombinacji norweskiej podczas igrzysk w Albertville składały się z dwóch konkursów – indywidualnego i drużynowego, tak samo jak podczas igrzysk w Calgary.

Rywalizację indywidualną zdominowali dwuboiści z Francji – złoto wywalczył Fabrice Guy, a srebro Sylvain Guillaume. Były to pierwsze w historii medale olimpijskie w kombinacji norweskiej dla Francji i zarazem pierwsze medale dla tego kraju w narciarstwie klasycznym. Z kolei w zawodach drużynowych triumfował zespół japoński, który również zdobył pierwszy medal w kombinacji dla swojego kraju. Był to pierwszy od igrzysk w Sapporo w 1972 roku złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich dla Japonii.

Jedynym kombinatorem norweskim, który dwukrotnie stanął na podium olimpijskim w Albertville, był Austriak Klaus Sulzenbacher, w dorobku którego znalazły się dwa brązowe medale.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. Francja 1 1 –22. Japonia 1 – –13. Norwegia – 1 –14. Austria – – 22 Razem2226

Łyżwiarstwo figurowe

Na igrzyskach w Albertville konkurencje olimpijskie w łyżwiarstwie figurowym nie uległy zmianie – przeprowadzono rywalizację solistów, solistek, par sportowych i tanecznych.

Rywalizację zdominowali reprezentanci Wspólnoty Niepodległych Państw, którzy wywalczyli trzy złote medale olimpijskie, nie triumfując jedynie w jeździe indywidualnej kobiet. Żaden z łyżwiarzy nie zdobył więcej niż jednego medalu olimpijskiego. Srebrna medalistka w kategorii solistek, Midori Itō zdobyła pierwszy w historii medal olimpijski w łyżwiarstwie figurowym dla Japonii. Z kolei srebrni medaliści w parach tanecznych, Isabelle i Paul Duchesnay zdobyli pierwsze medale w łyżwiarstwie figurowym dla Francji od 20 lat.

MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. WNP 3 1 152. USA 1 1 133. Francja – 1 –13. Japonia – 1 –15. Czechosłowacja – – 115. Kanada – – 11 Razem44412

Łyżwiarstwo szybkie

Program konkurencji łyżwiarskich w Albertville składał się z tych samych konkurencji co podczas poprzednich igrzysk olimpijskich. Rozdano łącznie dziesięć kompletów medali.