Irena Zarzycka (ur. 5 maja 1900 w Pabianicach, zm. 26 maja 1993 w Ożarowie Mazowieckim) – polska pisarka, autorka popularnych romansów.
Życiorys Urodziła się w Pabianicach w rodzinie Ludwika Hoecka, urzędnika kolejowego, i jego żony Józefy z domu Jasieńskiej, nauczycielki języka polskiego i rosyjskiego. Miała troje rodzeństwa: Janinę, Tadeusza oraz brata zmarłego w wieku 12 lat. W 1920 ukończyła Gimnazjum Państwowe im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pabianicach, a w latach 1920–1925 studiowała humanistykę na Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Młodość spędzoną w Pabianicach opisała w autobiografii Panna Irka. Jej powieści przed wojną były bestsellerami – np. debiutancka Dzikuska miała do 1939 siedem wydań i została zekranizowana przez Henryka Szaro w roku 1928. Na ostatnim roku studiów podjęła pracę nauczycielki w szkole w Pruszkowie. Pracowała również jako stażystka w kancelarii Ministerstwa Sprawiedliwości na Zamku Królewskim w Warszawie.
13 listopada 1924 wyszła za mąż za Mieczysława Zarzyckiego (ur. 1897), topografa w Wojskowym Instytucie Kartograficznym. W 1925 urodziła syna Stanisława, a w 1936 córkę Marię Kalinę.
W czasie II wojny światowej jej mąż był ofiarą zbrodni katyńskiej zamordowany w Charkowie, a syn zmarł na tyfus w obozie koncentracyjnym na Majdanku.
Po tych doświadczeniach przestała tworzyć. W okresie 1945–1953 pracowała jako nauczycielka języka polskiego i historii w Szkole Podstawowej w Borzęcinie (pow. pruszkowski), Szkole Podstawowej i Gminnym Gimnazjum Samorządowym w Ożarowie i Ołtarzewie. Od 1953 pracowała w Pruszkowie w Wydziale Oświaty Powiatowej Rady Narodowej, później została kierownikiem Wydziału Kultury. Pod koniec lat 50. w Pruszkowie ukończyła kurs bibliotekarski i do września 1970 prowadziła Bibliotekę Powiatową. Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.
Zmarła w wieku 93 lat i została pochowana na cmentarzu Żbikowskim w Pruszkowie.
Wszystkie jej utwory w 1951 objęto zapisem cenzury w Polsce, ze skutkiem natychmiastowego wycofania z bibliotekCenzura PRL, posłowie Zbigniew Żmigrodzki, Wrocław 2002, s. 46.. Pierwsze powojenne wydanie jej powieści Dzikuska ukazało się dopiero w 1988 roku.
Upamiętnienie Uchwałą Rady Miejskiej LXXII/665/23 Ożarowa Mazowieckiego Biblioteka Publiczna w Ożarowie Mazowieckim otrzymała imię Ireny Zarzyckiej.
Twórczość Dzikuska (1927) Jawnogrzesznica (1928) Ślubne pantofelki (1928) Okruch zaklętego zwierciadła (1929) Chłopiec z dalekiej ojczyzny (1929) Kwiat jabłoni (1929) Córka wichru (1930) Panna Irka (1930) Kłamstwo (1931) Tabor (1931) Królewski lot (1933) Wieczna młodość (1933) Wschody i zachody (1934) Pod wiatr (1934) Pałac śród gór (1935) Muszla (1935) Samotnicy (1937) Sześć bajek wybranych (1946), zbiór wierszy dla dzieci Przypisy
Bibliografia Anna Wzorek: Twórczość Ireny Zarzyckiej. Kielce: Wydawnictwo Akademii Świętokrzyskiej, 2004.
Kategoria:Autorzy objęci zapisem cenzury w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Pabianicach Kategoria:Ludzie związani z Ożarowem Mazowieckim Kategoria:Ludzie związani z Pruszkowem Kategoria:Ludzie związani z Wolną Wszechnicą Polską Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami instytucji Kategoria:Pisarze związani z Łodzią Kategoria:Pisarze związani z Pabianicami Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy pisarze dwudziestolecia międzywojennego Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1993