Wysoczyzna Siedlecka (318.94) – region fizycznogeograficzny w północnej części Niziny Południowopodlaskiej, między Równiną Wołomińską, Obniżeniem Węgrowskim, Równiną Łukowską oraz Podlaskim Przełomem Bugu. Kraina leży na obszarze województwa mazowieckiego i zajmuje powierzchnię 2 502 km².
Geomorfologia Wysoczyzna graniczy od zachodu z Obniżeniem Węgrowskim i Równiną Wołomińską, od północy i wschodu z Podlaskim Przełomem Bugu oraz od południa z Równiną Łukowską.
Wysoczyzna powstała na skutek działania lądolodu w okresie zlodowacenia Warty i jego faz recesyjnych. W krajobrazie przeważają moreny: czołowa i denna. Średnia wysokość nad poziomem morza wynosi 160 m n.p.m., a maksymalna dochodzi do 200 m.
Źródła ma tu m.in. Liwiec. Region przecinają również doliny mniejszych rzek, które stanowią dopływy Bugu bezpośrednio, np. Krzny, Tocznej i Cetyni, jak i pośrednio poprzez Liwiec, np. Muchawki, Kostrzynia i Osownicy.
Główne miasta: Siedlce, Sokołów Podlaski, Łosice, Mordy.
Ochrona przyrody Na terenie Nadleśnictwa Siedlce znajduje się 6 rezerwatów przyrody i 3 obszary chronionego krajobrazu. Na samej Wysoczyźnie Siedleckiej znajdują się 3 rezerwaty przyrody: Rezerwat Gołobórz, Rezerwat Stawy Siedleckie oraz Rezerwat Stawy Broszkowskie.
We wschodniej części Wysoczyzny Siedleckiej w Dzięciołach przy Łosicach znajduje się Grodzisko Dzięcioły.
Turystyka mały|Miasto Siedlce widoczne na wzgórzu od ul. Garwolińskiej Na terenie Wysoczyzny Siedleckiej znajduje się 7 szlaków turystycznych: 5 rowerowych i 2 piesze.
Szlaki turystyczne Trasa Siedlce – Węgrów Trasa Siedlce – Stoczek Łukowski Trasa Zielone Siedlce Trasa Doliną Muchawki Trasa Korczewska Trasa Wodyńska Południowa Trasa Budzieszyńska
Przypisy
Kategoria:Nizina Południowopodlaska