Henryk Gała (ur. 1938 w Zalesiu koło Gostynia w Wielkopolsce, zm. 17 lutego 2020 w Drozdowie) – polski poeta i dramatopisarz.
Studiował we Wrocławiu najpierw chemię, potem filozofię. Był autorem zbiorów poetyckich, powieści dla młodzieży, sztuk teatralnych, recenzji literackich i teatralnych. Jego twórczość tłumaczono na język angielski, rosyjski, bułgarski, francuski, tatarski. W Łomży zorganizował Orkiestrę Kameralną i założył Teatr Lalek, którym kierował przez pierwsze 5 lat. Uczestnik Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70 (w zespole Mariana Bogusza). Od 1976 roku mieszkał w Drozdowie pod Łomżą, gdzie zmarł.
Odznaczenia Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2010)
Twórczość Wrocław (od 1962 r.)
Poezja: Żywot Rudego (1962) Rozkuwanie ziemi (1965) Glosy do cienia (1965) Klęska zielonego rowu (1969) Biały blues (1972) Próby ognia (1974) Księstwo narwiańskie (1983) Pomarańczowy zeszyt (1984) – wiersze młodzieńcze 1956-58 Akademia poetów (1991) Odado – teatr wiersza (1995) Lustro doliny (1997) Drugie pióro pelikana Dopóki teraz (2000) Skórzany notes (2003) Zapiski na powiekach (2010) Złudzenia ontyczne (2014) Nie po kolei (2016)
Teatr: Scena mała i mniejsza (2005) – pierwszy tom dramatów (wybór) Czwarty dzwonek (2012) – drugi tom dramatów (wybór)
Proza: Piąta strona świata Wyjedźmy za miasto, tato
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne Henryk Gała, Wojciech Chamryk, Henryk Gała 31 sierpnia 2020.
Kategoria:Pisarze związani z Łomżą Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy dramaturdzy Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2020