thumb|Słowiński z trenerami po zwycięstwie w K-1 GP Europy: (od lewej) Orlando Gemerts, Paweł Słowiński, Ernesto Hoost (2007) thumb|Wejście do ringu (2007) Paul "The Sting" Slowinski, właśc. Paweł Słowiński (ur. 24 września 1980 w Strzegomiu) – polski kick-boxer i zawodnik muay thai reprezentujący Australię. Wielokrotny mistrz świata w muay thai. Najbardziej utytułowany Polak walczący w formule K-1. Jego głównym atutem były niskie kopnięcia. Walczył zawodowo w latach 2001-2015. Pod koniec kariery rywalizował także w mieszanych sztuk walki.
Kariera w kick-boxingu Paweł Słowiński urodził się i wychował na Dolnym Śląsku. W wieku 15 lat wyjechał wraz z matką i bratem do Australii. Osiedli w Adelaide, gdzie Słowiński zetknął się po raz pierwszy z muay thai. Jego pierwszym trenerem został Alan Wong.
W 1999 roku Słowiński został amatorskim mistrzem Australii i został powołany do kadry Australii na prestiżowy turniej muay thai King's Cup w Bangkoku. Wygrał tam wszystkie 7 walk, zdobywając złoty medal w swojej kategorii.
W latach 1999–2005 mieszkał i trenował w Tajlandii. W 2001 roku przeszedł na zawodowstwo i zdobył swój pierwszy pas mistrza świata organizacji WMC. Rok później dwukrotnie pokonał przez nokaut słynnego tajskiego zawodnika muay thai Nokweeda Davy'ego, który na następne cztery lata został jego trenerem (obok Wonga). W 2003 roku Słowiński zdobył mistrzostwo świata WMC w kategorii ciężkiej.
W 2003 roku zadebiutował w K-1 w World Grand Prix Oceanii. Przegrał przez nokaut z Mitchem O'Hello. Rok później w tym samym turnieju odpadł w półfinale wskutek porażki z Peterem Grahamem. Równolegle do kariery w K-1 Słowiński kontynuował starty w muay thai. W 2004 roku zrezygnował z mistrzostwa świata w wadze ciężkiej, aby walczyć z Jörgenem Kruthem o pas w wadze superciężkiej. Przegrał ze Szwedem przez decyzję. W 2005 roku wygrał turniej Grand Prix WMC w kategorii ciężkiej i odzyskał mistrzostwo świata w tej wadze.
W 2006 roku Słowiński odniósł swój pierwszy poważny sukces w K-1. Wygrał World Grand Prix w Auckland, co było przepustką do występu w walce eliminacyjnej do Finału K-1 WGP w Tokio. Zmierzył się w niej z Brazylijczykiem Glaube Feitosą. Pomimo porażki Słowiński wystąpił w Finale w walce pokazowej przeciwko Badrowi Hari (przegrał przez decyzję).
W 2006 roku zdobył także mistrzostwo świata WMC w wadze superciężkiej, nokautując najpierw w walce eliminacyjnej Abdumalika Gadzieva, a potem pokonując na punkty w pojedynku o tytuł Xhavita Bajramiego.
W 2007 roku rozstał się, po 9-letniej współpracy, z Alanem Wongiem i wyjechał do Holandii, aby trenować w amsterdamskim klubie czterokrotnego mistrza K-1 Ernesto Hoosta. Już pod okiem nowego trenera w znakomitym stylu (nokautując wszystkich rywali) zdobył swój drugi tytuł K-1 – Grand Prix Europy 2007 w Amsterdamie. Dzięki temu sukcesowi we wrześniu 2007 roku znów walczył o miejsce w finale K-1 WGP, ponownie bez powodzenia – został znokautowany w pierwszej rundzie walki z aktualnym mistrzem K-1 Semmym Schiltem. Mimo to, został wybrany do walki rezerwowej w Finale WGP. Zmierzył się w niej z Amerykaninem Mighty Mo, którego znokautował niskimi kopnięciami.
Pierwszą walkę w Polsce Słowiński stoczył 28 czerwca 2008 roku podczas Mistrzostw Europy Muay Thai w Zgorzelcu. W obronie pasa mistrza świata WMC w kategorii superciężkiej pokonał Antonina Duška przez TKO.
W sierpniu 2008 roku na Hawajach (K-1 WGP in Hawaii) stoczył dramatyczny bój z Marokańczykiem Azizem Jahjah. Walka w drugiej rundzie przerodziła się w chaotyczną wymianę ciosów, po której najpierw liczony był Polak, potem Marokańczyk i w końcowych sekundach rundy znów Słowiński. W ostatniej, trzeciej rundzie, Paweł ruszył do zdecydowanego ataku na opadającego z sił Jahjah i posłał go trzykrotnie na deski, wygrywając przez nokaut. Walka ta przesądziła o przyznaniu Polakowi dzikiej karty, umożliwiającej występ w turnieju Final 16 w Seulu. Przeciwnikiem w walce, której stawką był awans do Finału WGP 2008, był Remy Bonjasky. Pojedynek był wyrównany, jednak sędziowie niejednogłośną decyzją przyznali zwycięstwo Holendrowi. Podczas Finału WGP 2008 po raz kolejny otrzymał szansę występu w walce rezerwowej. Przegrał z Melvinem Manhoefem przez nokaut w pierwszej rundzie.
W czerwcu 2009 roku znokautował na gali Champions of Champions 2 w Montego Bay reprezentanta Francji Patrice'a Quarterona w kolejnej obronie pasa mistrza świata muay thai WMC w wadze superciężkiej. W październiku tryumfował również nad Benem Edwardsem, mistrzem ISKA w wadze superciężkiej. W listopadzie przegrał jednak przez decyzję z mistrzem świata WMC w wadze ciężkiej, Thorem Hoopmanem, a trzy miesiące później z wschodzącą gwiazdą holenderskiego kick-boxingu, Hesdym Gergesem. W międzyczasie zakończył też współpracę z Ernesto Hoostem.
Do K-1 WGP powrócił po ponad rocznej przerwie w marcu 2010 roku, występując w walce wieczoru podczas K-1 World GP w Warszawie. Znokautował wtedy Konstantīnsa Gluhovsa w drugiej rundzie (w pierwszej sam był liczony). W lipcu po raz czwarty w karierze wystartował w GP Oceanii. Znokautowawszy dwóch pierwszych rywali, doszedł do finału turnieju, w którym zmierzył się w walce rewanżowej z Edwardsem. Przegrał z nim przed czasem w pierwszej rundzie na skutek 3 kolejnych nokdaunów.
20 sierpnia 2011 roku zmierzył się po raz trzeci w swojej karierze z Peterem Grahamem. Znokautował go, odbierając mu mistrzostwo świata wagi ciężkiej w kick-boxingu organizacji ISKA.
Ostatnią walkę w organizacji K-1 stoczył październiku 2012 roku na gali K-1 World Grand Prix 2012 Final 16 w Tokio. Zmierzył się wtedy z Cătălinem Moroșanu, a stawką walki był awans do Finału K-1 World Grand Prix. Polak został pokonany przez Rumuna przez jednogłośną decyzję sędziów.
W kwietniu 2015 roku Słowiński ogłosił zakończenie zawodowej kariery sportowej, wskazując na upadek K-1 i brak zainteresowania ze swojej strony dalszymi startami w MMA. W grudniu 2015 roku powrócił jednak na jeszcze jedną walkę w kick-boxingu, aby zmierzyć się z Zabitem Samiedowem na gali zorganizowanej w Groznym pod patronatem Ramzana Kadyrowa. Słowiński przegrał przez jednogłośną decyzję i definitywnie zakończył karierę.
Kariera MMA Na przełomie 2010-2011 roku rozpoczął przekrojowe treningi MMA. Na początku 2011 roku podpisał kontrakt z polską organizacją KSW. Do jego debiutanckiej walki miało dojść 19 marca 2011 roku na gali KSW 15. Rywalem miał być inny polski kickbokser Marcin Różalski. Do pojedynku jednak nie doszło, gdyż Słowiński wycofał się z walki na kilka tygodni przed galą, powołując się na przyczyny osobiste.
Ostatecznie Słowiński zadebiutował w MMA we wrześniu 2013 roku w Australii, pokonując na lokalnej gali MMA Down Under 4 Leamy'ego Tato (do momentu walki ze Słowińskim rekord 2-3) przez nokaut w 1. rundzie. Polak trafił rywala wysokim kopnięciem w głowę i skończył walkę serią ciosów przy siatce. Wcześniej Słowiński wznowił rozmowy z KSW i podpisał ponownie kontrakt na walkę z Marcinem Różalskim. Odbyła się ona 28 września 2013 roku na gali KSW 24. Słowiński przegrał przez poddanie w 1. rundzie. Pół roku później na gali KSW 26 stoczył on swoją trzecią i ostatnią zawodową walkę MMA, przegrywając w Warszawie przez szybki nokaut w 1. rundzie z Michałem Andryszakiem.
Osiągnięcia Kick-boxing 2011: Mistrz Świata ISKA w wadze ciężkiej 2010: K-1 GP Oceanii w Canberze − 2. miejsce 2009: Mistrz magazynu International Kickboxer w wadze superciężkiej 2007: K-1 World Grand Prix w Amsterdamie (GP Europy) 2007: Mistrz Świata WMC w wadze superciężkiej 2006: K-1 World Grand Prix w Auckland (GP Oceanii) 2005: Mistrz Świata WMC w wadze ciężkiej 2003: Mistrz Świata WMC w wadze ciężkiej 2002: Mistrz Świata WMC w wadze juniorciężkiej 2001: Mistrz Świata WMC w wadze półciężkiej 1999: Mistrz Australii IAMTF w wadze superpółciężkiej 1999: King's Birthday Cup Amateur Champion
Lista walk w kick-boxingu