Mikołaj z Jawora, zwany Wielkim (ur. w 1355 w Jaworze, zm. 22 marca 1435 w Heidelbergu) – teolog śląski, profesor i rektor uniwersytetów w Heidelbergu i Pradze, gdzie reprezentował kolegium narodu polskiego. Razem z Maciejem z Legnicy uważany jest za krytyka Kościoła rzymskokatolickiego i propagatora idei prehusyckich reformatorów religijnych na Śląsku, np. Konrada Waldhausera. Studiował w Wiedniu w 1377 i Pradze w 1378 r. W 1405 r. napisał traktat De superstitionibusJan Rybotycki, Jawor od A do Z, Gmina Jawor, Jawor 2006.
Dzieła Sermo super quattuor passionibus D.N. Iesu Christi Kazanie z Konstancji o reformie kościoła: Obsecro vos ego, 1417 Kazania niemieckie: Vom Gebet; Von der Liebe Gottes (Bazylea 1434) Lectura super psalmis De tribus substancialibus votis religiosorum Quaestio de mendicantibus (przeciwko beginkom i begardom) Quaestio de usuris Tractatus de supersticionibus (1405) wydany w języku polskim w 1999Krzysztof Bracha, "Teolog, diabeł i zabobony. Świadectwo traktatu Mikołaja Magni z Jawora De superstitionibus", Wydawnictwo Neriton, Instytut Historii PAN 1999, ., Dialogus super sacra communione contra Hussitas Quaestio de hereticis Contra epistolam perfidiae Hussitarum (1430) (krytyka manifestu husytów)
Przypisy
Bibliografia ŠMAHEL, František: Alma mater Pragensis. Karolinum Praha 2016, s. 255, 261, 275-277. PETRÁŠEK, Jiří:Meide die Häretiker: die antihussitische Reaktion des Heidelberger Professors Nikolaus von Jauer (1355-1435) auf das taboritische Manifest aus dem Jahr 1430. Münster: Aschendorff Verlag, 2018,
Kategoria:Husyci Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Karola Kategoria:Uczestnicy soboru w Konstancji Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Karola Kategoria:Urodzeni w 1355 Kategoria:Zmarli w 1435