Kryptozoik – jednostka chronostratygraficzna i geochronologiczna obejmująca najstarszy okres historii Ziemi po jej konsolidacji: od około 4 mld lat do początku kambru (541 mln lat). Charakteryzowała się – w odróżnieniu od fanerozoiku – ubóstwem skamieniałości, stąd jej nazwa (z starogreckiego: "kryptós" ‘ukryty’ i "zōḗ" - ‘życie’). Wydzielana była najpierw w randze erySłownik stratygraficzny 1968, a od lat 70. XX w. w randze eonuBirkenmajer (red.) 1975 s. 60, 61Tabela stratygraficzna w: Mizerski 1992. We współczesnych klasyfikacjach stratygraficznych nie występuje, a interwał czasowy kryptozoiku został podzielony na eony: archaiczny oraz proterozoicznyRacki, Narkiewicz (red.) 2006 s. 78International Commission on Stratigraphy . Kryptozoik traktowany był jako synonim prekambru.
Przypisy
Bibliografia Birkenmajer K., (red.), 1975 – Zasady polskiej klasyfikacji, terminologii i nomenklatury stratygraficznej. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa Włodzimierz Mizerski, 1992: Geologia historyczna. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa. Racki G. i Narkiewicz M. (red.) Polskie zasady stratygrafii. Państwowy Instytut Geologiczny. Warszawa, 2006. Słownik stratygraficzny. Wydawnictwa Geologiczne, 1968, Warszawa.
Zobacz też ery i okresy geologiczne
Kategoria:Prekambr