thumb|„Wyborowa krówka bełchatowska” – cukierki wytwarzane ręcznie. Świeże pomadki są ciągnące w całej objętości, z upływem czasu twardnieją tworząc charakterystyczną „łezkę” w środku. thumb|Przełamana na pół krówka produkowana maszynowo – w środku ciągliwa, lepka masa, a na zewnątrz krucha
Krówki (ciągutki mleczne, pomadki mleczne) – rodzaj polskich słodyczy, cukierki mleczne (kajmakowe) z miękkim, ciągliwym środkiem.
Konsystencja krówek wynika z czasu przechowywania po wyprodukowaniu. Krówka świeża jest ciągnąca w całej objętości, natomiast z upływem czasu w wyniku krystalizacji cukru zaczyna kruszeć od zewnątrz.
Krówki są wytwarzane ze specjalnych mas kajmakowych. Mleko, cukier (syrop) i masło miesza się i gotuje w dużej kadzi. Po kilku godzinach masę wylewa się na stół i studzi. Masa zastyga, po kilku dniach można ją pokroić i zapakować w papier. Krówki pakowane ręcznie są miękkie i ciągnące, a pakowane mechanicznie twardsze i bardziej suche.
Na skalę przemysłową krówki, uważane za jedne z najbardziej popularnych polskich słodyczy, są obecnie wytwarzane w Polsce przez różne firmy. Krówki wykorzystuje się w kuchni polskiej do przygotowywania domowej „masy krówkowej” (kajmakowej), używanej m.in. do tradycyjnych wielkanocnych mazurków.
Lista produktów tradycyjnych Krówki wpisane na Listę polskich produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w kategorii „Wyroby piekarnicze i cukiernicze”: „Krówka opatowska” – cukierki wytwarzane od 1980 roku w powiecie opatowskim w województwie świętokrzyskim, wpisane na listę 7 lutego 2011. Produkowane są przy niewielkim udziale maszyn, ręcznie krojone i ręcznie zawijane. „Krówka szczecinecka” – cukierki wytwarzane od 1971 roku w Szczecinku w województwie zachodniopomorskim, wpisane na listę 19 stycznia 2016. „Wyborowa krówka bełchatowska”– produkt wpisany na listę 30 listopada 2017, woj. łódzkie „Krówka regulicka” – produkt wpisany na listę 15 maja 2020, woj. małopolskie „Krówka mleczna strzyżowska” – produkt wpisany na listę 9 czerwca 2020, woj. podkarpackie
Historia thumb|Kamienica ul. Kanałowa 8–9 (po lewej stronie) i Kolejowa 55–55a w Poznaniu, w latach 30. XX w. siedziba firmy Feliks Pomorski
. Cukierki były zawijane w papierki z rysunkiem krowy, co przyczyniło się do szybkiego spopularyzowania nazwy. Po wysiedleniu przez Niemców w okresie okupacji Feliks Pomorski założył wytwórnię krówek w podwarszawskim Milanówku. Fabryka ta spłonęła zaraz po odwrocie armii niemieckiej, ale rodzina Pomorskich odbudowała ją i ponownie wznowiła produkcję krówek.
W 1952 r. przedsiębiorstwo zostało upaństwowione i włączone w strukturę wielobranżowych i wielozakładowych przedsiębiorstw terenowych Pruszkowa, następnie Grodziska Mazowieckiego, a w 1956 r. przekształcono je w przedsiębiorstwo jednozakładowe. W 1968 r. zakład stał się częścią „Zakładów 22 Lipca”, które zostały utworzone na bazie przedwojennych zakładów E. Wedel.
Po nacjonalizacji zakładu Feliks Pomorski zaczął produkować krówki w ogrodzie swojego domu w Milanówku, a jego przedsiębiorstwo przejął następnie jego syn, Leszek Pomorski, a następnie wnuk Piotr Pomorski. „Wytwórnia Cukierków L. Pomorski i Syn” istnieje do dziś.
Wartości odżywcze
Odniesienia w nauce Od cukierków tych pochodzi nazwa gatunku chrząszcza Marcepania krowka.
Przypisy (przepis)
Treści udostępnione na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa 3.0 Polska.
Kategoria:Milanówek Kategoria:Polskie produkty tradycyjne