Witold Gadomski (ur. 16 czerwca 1953 w Pułtusku) – polski dziennikarz, publicysta „Gazety Wyborczej”, poseł na Sejm I kadencji.
Życiorys Ukończył w 1977 studia w Instytucie Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 80. współpracował z pismami opozycyjnymi, był m.in. redaktorem miesięcznika „Niepodległość” i dziennikarzem tygodnika „Ład”. W pierwszej połowie lat 90. pracował w tygodnikach „Cash” i „Gazeta Bankowa” oraz dzienniku „Nowa Europa”.
Był jednym z założycieli Kongresu Liberalno-Demokratycznego i współautorem programu gospodarczego tej partii. Z jej listy sprawował mandat posła na Sejm I kadencji. Po porażce tego ugrupowania w 1993 wycofał się z działalności partyjnej. W tym samym roku współtworzył z Andrzejem Arendarskim, Aleksandrem Hallem, Jerzym Markiem Nowakowskim, Krzysztofem Pawłowskim i Kazimierzem Michałem Ujazdowskim Grupę Windsor, ponadpartyjne, krajowe i zagraniczne lobby na rzecz prokapitalistycznych reform w Polsce.
W 1997 został publicystą „Gazety Wyborczej”, w której zajął się tematyką gospodarczą. Autor książki Leszek Balcerowicz (2006), będącej biografią byłego wicepremiera i ministra finansów. W 2000 został laureatem Nagrody Kisiela.
Jest autorem tekstów, w których podawał w wątpliwość globalne ocieplenie i jego przyczyny oraz krytykował koncentrowanie się wyłącznie na kwestii redukcji emisji . Laureat antynagrody „Klimatyczna Bzdura Roku 2019” portalu Nauka o klimacie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Pułtusku Kategoria:Politycy Kongresu Liberalno-Demokratycznego Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993)