thumb|Międzynarodowe Zawody Hippiczne w Rydze – rtm. Seweryn Kulesza na koniu „Arka”; wrzesień 1936 thumb|Międzynarodowe Zawody Hippiczne w Warszawie; czerwiec 1937. Ekipa polska: rtm. Seweryn Kulesza, rtm. Henryk Leliwa-Roycewicz i rtm. Zdzisław Kawecki Seweryn Roman Kulesza (ur. 23 października 1900 w Radomiu, zm. 14 maja 1983 w Los Angeles) – major kawalerii Wojska Polskiego, srebrny medalista olimpijski w jeździectwie, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Antoniego Franciszka (buchaltera w fabryce) i Marii z Grzywaczów. W 1919 ukończył Gimnazjum Męskie im. Mikołaja Reja w Warszawie. Warunki wojenne wymusiły dwuetapowe zdawanie matury: rozpoczął w warszawskim Gimnazjum im. M. Reja (25 lutego 1919) i zakończył przed Komisją Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie (25 lutego 1920). Od 9 grudnia 1918 służył w Wojsku Polskim. Walczył w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej w składzie 1 pułku Ułanów Krechowieckich. Odbył naukę w Szkole Podchorążych w Warszawie i przyfrontowej Szkole Jazdy w Brodach. Od 1921 służył w 10 pułku strzelców konnych. W 1929 ukończył kurs sportu konnego w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, gdzie był następnie instruktorem jazdy w latach 1931–1936. Od 1937 był dowódcą szwadronu zapasowego 7 pułku ułanów w Mińsku Mazowieckim. Na majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 26. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.
Był jednym z czołowych jeźdźców polskich w latach 30. XX wieku. Startował w Igrzyskach Olimpijskich w 1936 w Berlinie we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego, gdzie indywidualnie zajął 21. miejsce, a drużynowo (wraz ze Zdzisławem Kaweckim i Henrykiem Leliwą-Roycewiczem) zdobył srebrny medal olimpijski. Dosiadał na Igrzyskach konia „Tośka”.
Kulesza był mistrzem Polski w WKKW w 1936 i 1937, a także w ujeżdżeniu w 1937. Był też wicemistrzem w 1936, a także brązowym medalistą, zarówno w ujeżdżeniu, jak i w WKKW w 1934.
Wziął udział w kampanii wrześniowej jako dowódca 1 szwadronu 7 pułku Ułanów Lubelskich, w stopniu majora. Wzięty do niewoli niemieckiej, przebywał w Oflagu VII A Murnau. Po wyzwoleniu trafił do 2 Korpusu gen. Andersa. Po zakończeniu działań wojennych pozostał na Zachodzie. Zajmował się szkoleniem jeźdźców (m.in. reprezentacji Irlandii i Belgii). Zmarł w 1983 w Los Angeles.
Awanse 1920 – podchorąży 1921 – podporucznik 1923 – porucznik 1933 – rotmistrz
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Srebrny Krzyż Zasługi – 19 marca 1937 „za zasługi na polu rozwoju sportu konnego w wojsku”. Krzyż Kawalerski szwedzkiego Orderu Miecza I Klasy – 1937Sveriges statskalender 1940. Bihang, s. 61.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Berlin 1936, czyli: o słynnym „polskim” olimpijskim konkursie WKKW
Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomiu Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1936 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 7 Pułku Ułanów Lubelskich Kategoria:Oficerowie 10 Pułku Strzelców Konnych (II RP) Kategoria:Oficerowie Centrum Wyszkolenia Kawalerii Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Miecza Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Polscy jeźdźcy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy medaliści olimpijscy Kategoria:Polscy olimpijczycy (Berlin 1936) Kategoria:Jeźdźcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Żołnierze 1 Pułku Ułanów Krechowieckich