thumb|Tradycyjny warsztat poligraficzny, w studiu Woodside Press w Nowym Jorku Poligrafia – dziedzina techniki i technologii, której przedmiot stanowią procesy wytwarzania druków (np. gazet, książek, plakatów, etykiet, opakowań) na różnorodnych podłożach (np. na papierze, kartonie, metalu, tworzywach sztucznych). Termin ten jest również synonimem całej gałęzi przemysłu – przemysłu poligraficznego.
Nauka thumb|Najstarszy instytut poligraficzny ( w Wiedniu) Poligrafia dąży do ciągłego doskonalenia druku, co wiąże się przykładowo z projektowaniem nowych maszyn i urządzeń oraz opracowywaniem efektywniejszych metod, materiałów i środków przy produkcji. Osiągnięcia poligrafii czynią z niej ważną część komunikacji wizualnej, co ma wpływ na wiele branż i dziedzin życia jak np. marketing, informacja czy edukacja.
Pierwsze systemowe badania poligraficzne zaczęto prowadzić w Austro-Węgrzech, gdzie w 1888 roku założono najstarszy instytut poligraficzny (Höhere Graphische Bundes-Lehr- und Versuchsanstalt w Wiedniu). Współcześnie poligrafia jest powszechną interdyscyplinarną dziedziną naukową a badania w jej zakresie prowadzone są w licznych ośrodkach naukowych na świecie. W Polsce badania poligraficzne prowadzone są od 1958 roku, gdzie zapoczątkowano je w Centralnym Laboratorium Poligraficznym w Warszawie (obecnie Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Poligraficznego). Od 1967 roku także w Instytucie Poligrafii Politechniki Warszawskiej, a od 2002 roku w Instytucie Papiernictwa i Poligrafii Politechniki Łódzkiej.
Przemysł poligraficzny thumb|Przemysłowy druk gazet Przemysł poligraficzny jest szczególną dziedziną produkcyjną – obejmuje opracowywanie wzorców (form drukowych) oryginałów tekstowych i rysunkowych oraz drukowanie za ich pomocą kopii, w większości na potrzeby masowego odbiorcy.
Etapy Dawniej wszystkie etapy produkcji poligraficznej odbywały się przede wszystkim w drukarniach. Współcześnie w wyniku postępującej komputeryzacji i wprowadzania coraz nowocześniejszych technik cyfrowych, początkowe etapy wykonywane są zazwyczaj w specjalistycznych studiach, gdzie materiały przeznaczone do druku są poddawane cyfrowej obróbce i montażowi. Umożliwia to tworzenie form drukowych metodą ctplate („od komputera do wzorca”) lub metodą ctprint („od komputera do odbitki” – drukowanie cyfrowe).
Według normy ISO 12637 produkcję poligraficzną można podzielić na następujące etapy: Prepress technologia analogowa przygotowanie: projektowanie, obróbka i reprodukcja obrazu, wykonanie proofu montaż obrazu: impozycja i wykonanie proofu wykonanie formy drukowej: mechaniczne, fotochemiczne, elektroniczne grawerowanie technologia cyfrowa przygotowanie: projektowanie, obróbka i reprodukcja obrazu, wykonanie proofu montaż obrazu: impozycja i wykonanie proofu wykonanie formy drukowej: elektroniczne grawerowanie, CtF, od komputera do podłoża, CtP, od komputera do elektronicznego nośnika obrazu Press (drukowanie) bezfarbowe fotochemiczne: halogenkami srebra, diazoniowe termochemiczne: bezpośrednie termiczne elektrochemiczne: wyładowaniami iskrowymi bezformowe ink-jet: ciągły, kropla na żądanie termotransferowe: z nośnikiem woskowym, termosublimacyjne elektrostatyczne (zob. druk cyfrowy): elektrograficzne, elektrofotograficzne, strumieniem elektronów, magnetograficzne z formą wypukłe: fleksograficzne, typograficzne, typooffsetowe płaskie: litograficzne, offsetowe wklęsłe: rotograwiurowe, wklęsłolinijne, tamponowe farboprzenikalne: sitodrukowe, risograficzne Postpress obróbka introligatorska uszlachetnianie druku spedycja
Rodzaje farb drukowych thumb|Wzornik barw systemu HKS. K oznacza Kunstpapier (papier powlekany) Farby drukowe różnią się metodą tworzenia barwy: farby procesowe: zestaw kilku (np. trzech, czterech lub sześciu) farb przy pomocy których – stosując technikę rastrowania obrazu i separacji barw – możliwe jest zadowalające odtworzenie palety barw naturalnych na reprodukowanym obrazie poligraficznym. cztery farby procesowe (CMYK). CMYK to jednocześnie jedna z przestrzeni barw w pracy z grafiką komputerową. zestaw Hexachrome – sześciu farb (CMYK + pomarańczową orange i zieloną green = CMYKOG) farby spotowe (ang. spot colors) kolory dodatkowe = (specjalne, spotowe, „z puszki”) farby, które zazwyczaj dają barwę nieosiągalną za pomocą farb procesowych Pantone (wykonane na podstawie wzorników barw) Pantone Color Matching System = Pantone CMS HKS (wykonane na podstawie wzorników barw) barwy indywidualnie wskazanej przez zamawiającego RAL color system – używany głównie w Europie, zobacz opis techniczny flagi Niemiec według niemieckiego ministerstwo spraw wewnętrznych
Zobacz też
druk DTP System zarządzania kolorem Profil ICC
Przypisy
Bibliografia Miesięcznik Poligrafika 6/2006, , Terminologia poligraficzna według normy ISO 12637-1 autorzy: Danuta Tyrowicz, Konrad Blachowski