Polski Grzebień (słow. Poľský hrebeň, niem. Polnischer Kamm, węg. Lengyel-nyereg) – szeroka przełęcz (2200 m n.p.m.) w grani głównej Tatr Wysokich, pomiędzy dolinami Białej Wody (Bielovodská dolina), a dokładniej Kotłem pod Polskim Grzebieniem (Zamrznutý kotol), i Wielicką (Velická dolina). Przez Polski Grzebień poprowadzony jest znakowany szlak turystyczny łączący te doliny oraz umożliwiający wejście z przełęczy na sąsiadujący z nią szczyt Małej Wysokiej (Východná Vysoká).
Walery Eljasz w swych „Szkicach z podróży w Tatry” w opisie wycieczki przez Polski Grzebień, odbytej w 1872 r. z wejściem od strony polskiej, pisał: Gorsza na niego droga, niż na Zawrat, bo ten zwarty skałami jak wąwówz, nie grozi spadnięciem, gdy przełęcz Polska, jako skała urwista najeżona turniami, miejscami żwirem zasłana, wszędzie spadzista, wymaga wielkiéj ostrożności, aby się bez szwanku na wierzch dostać. Niżej dodawał: Sam grzbiet Polskiego Grzebienia jest wązki, skalisty, a chcąc się z niego na dół spuścić czy ku Spiżowi, czy ku Nowotarszczyźnie, na czworakach się przychodzi drapać po wcale nieponętnéj drodze. Wejście od strony północnej na przełęcz zostało później ułatwione m.in. przez założenie w 1892 r. zabezpieczeń.
thumb|left|Od lewej: Tępa, Kończysta, Gerlach, Polski Grzebień, Staroleśny Szczyt thumb|Widok na przełęcz ze szlaku na Małą Wysoką Od zachodu na przełęcz opada długa grań z Wielickiego Szczytu, w której znajdują się kolejno: Wyżnia Wielicka Ławka (Vyšná Velická lávka), Mały Wielicki Szczyt (Malý Velický štít), Niżnia Wielicka Ławka (Nižná Velická lávka), Zmarzła Kopa (Zamrznutá kopa). Pomiędzy Zmarzłą Kopą a Polskim Grzebieniem grań utworzona jest przez kilka mniej wybitnych wzniesień i przełączek, z których najniższa położona jest na wysokości 2195 m, a więc 5 metrów niżej, niż wcięcie udostępnione szlakiem turystycznym.
Okolice przełęczy dość obficie porasta kuklik górski i rzadki gatunek rośliny tatrzańskiej – jaskier lodnikowy.
To szerokie i dość głębokie przejście było znane i używane od dawna przez myśliwych. Pierwszymi znanymi turystami na Polskim Grzebieniu byli Mück, Wilhelm Roxer, Stolzenberg, Titus Szentiványi i Wadovszky 7 sierpnia 1840 r. Pierwsze przejście zimowe: Theodor Wundt, Jakob Horvay, 17 kwietnia 1884 r.
W XVIII wieku używano nazwy Grzebień w odniesieniu do długiego odcinka grani, później dodano przymiotnik Polski. W połowie XIX wieku została zawężona do przełęczy. Walery Eljasz we wspomnianej relacji z wycieczki przez Polski Grzebień podawał, iż nazwa poszła ...od tego, że przechodzącym tędy od Węgier pierwszy raz się Polska ukazuje.
Szlaki turystyczne – zielony szlak z Tatrzańskiej Polanki nad Wielicki Staw i dalej na Polski Grzebień, stąd w dół nad Zmarzły Staw, gdzie spotyka się ze szlakiem niebieskim Łysa Polana – Rohatka. Czas przejścia z Tatrzańskiej Polanki nad Wielicki Staw: 1:45 h, ↓ 1:15 h Czas przejścia znad stawu na Polski Grzebień: 2 h, ↓ 1:30 h Czas przejścia z Polskiego Grzebienia do szlaku niebieskiego: 15 min w obie strony – żółty szlak z przełęczy, prowadzący granią główną na Małą Wysoką. Czas przejścia: 1 h, ↓ 35 min.
Przypisy Walery Eljasz: Polski Grzebień, w: „Szkice z podróży w Tatry”, w Poznaniu nakładem Tygodnika Wielkopolskiego, Dodatek w Krakowie, nakładem autora, 1874, s. 209
Bibliografia
Linki zewnętrzne Archiwalne widoki przełęczy w bibliotece Polona
Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr