Pollucyt (pollux) – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od imienia jednego z dwóch braci bliźniaków (łac. Pollux) z mitologii; drugi z braci to Kastor (petalit). Minerały te zwykle współwystępują ze sobą.
Charakterystyka Właściwości Rzadko tworzy kryształy o pokroju izometyrycznym, najczęściej są one dobrze wykształcone i bogate w ściany (przeważa forma dwudziestoczterościanu i sześcianu lub jego kombinacji). Występuje w skupieniach zbitych, drobnoziarnistych lub w postaci zwietrzałej (częściowo przeobrażony w kaolinit). Jest kruchy, przezroczysty, topi się z trudnością tworząc białe szkliwo. Nadaje płomieniowi barwę czerwonożółtą. Nie rozpuszcza się w kwasach. Często zawiera domieszki potasu, rubidu, talu. Spotyka się okazy z różowymi żyłkami kokeitu.
Występowanie Minerał pochodzenia hydrotermalnego występuje głównie w kawernach granitów, pegmatytach granitowych. Minerały towarzyszące: petalit, lepidolit, spodumen, kwarc, mikroklin. Minerały podobne: hialit, kwarc.
Miejsca występowania: Włochy – San Piero w Campo, Elba, Szwecja, Namibia, USA, Kazachstan, Kanada, Rosja.
Zastosowanie najważniejsza ruda cezu (61% Cs2 O), jest surowcem ceramicznym (gdy zawiera 30-32% Cs2 O), rzadki i ceniony kamień kolekcjonerski.
Zobacz też petalit, lepidolit, spodumen, kwarc, mikroklin.
Bibliografia
J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005 A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE W-wa 1993 A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geologiczne W-wa 1965 W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r. Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002 r.
Linki zewnętrzne artykuł o pollucycie na stronie Webmineral.com artykuł o pollucycie na stronie Mindat.org
Kategoria:Cez Kategoria:Kruszce i rudy