thumb|240px|David Bruce-Brown i jego mechanik Tony Scudelari podczas American Grand Prize (1912) David Loney Bruce-Brown (ur. 13 sierpnia 1889 w Nowym Jorku, zm. 1 października 1912 w Milwaukee) – amerykański kierowca wyścigowy.
Kariera W wieku 18 lat rozpoczął ściganie i z miejsca okazał się bardzo utalentowanym kierowcą. W 1908 roku wygrał Daytona Speed Trials. W 1910 i 1911 wygrał wyścig American Grand Prize. Od 1911 startował w zespole Fiata. W latach 1911 i 1912 wystartował w Indianapolis 500.
W 1912 roku wystartował w Grand Prix Francji, najbardziej prestiżowym w owym czasie wyścigu na świecie. Prowadził w nim po pierwszym dniu (wyścig był rozgrywany w dwóch etapach, po 10 okrążeń każdego dnia), jednak drugiego dnia został zdyskwalifikowany za dotankowywanie samochodu poza strefą boksów.
Zginął, przygotowując się do innego z ważnych wyścigów w 1912 roku – American Grand Prize w Milwaukee. Podczas treningów jechał na mocno zużytych oponach; gdy jedna z nich pękła, a samochód wypadł poza tor i wylądował w rowie. Miał zaledwie 22 lata.
Starty w Indianapolis 500 Rok Nadwozie Silnik Start Wynik Uwagi 1911 Fiat Fiat 25 3 1912 National National 23 22 Awaria zaworów
Przypisy
Bibliografia DAVID BRUCE-BROWN
Kategoria:Amerykańscy kierowcy AAA Championship Car Kategoria:Amerykańscy kierowcy Grand Prix Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1912 Kategoria:Kierowcy Indianapolis 500