thumb|Zesłanie Ducha Świętego
Pneumatologia lub teologia Ducha Świętego (gr. pneuma – duch, logos – słowo, nauka) – dział teologii dogmatycznej, nauka o Duchu Świętym, Jego osobie, naturze i działaniu.
Bada m.in. relacje łączące Ducha Świętego z pozostałymi osobami Trójcy Świętej, problem Jego osobowości i pośrednictwa zbawczego, obecność i działanie Ducha Świętego w świecie, Kościele, kościelnym poznawaniu i przekazywaniu wiary, w otwarciu Kościoła na znaki czasu i działalności misyjnej oraz obecność i działanie w życiu Maryi, wierzących, wyznawców innych religii oraz niewierzących.
Podstawowe źródła pneumatologii stanowią: Pismo Święte, Tradycja, zmysł wiary (sensus fidei) ludu Bożego oraz doświadczenia w życiu jednostek i wspólnot chrześcijańskich.
Inne znaczenia nauka o wszystkich duchach i aniołach oraz duszach ludzkich odłączonych od ciała; w filozofii, nauka o duszy ludzkiej, zwłaszcza duszy wegetatywnej i zmysłowej (termin używany przed wprowadzeniem nazwy "psychologia"); we współczesnej psychologii dialogu, wiedza odnosząca się do samej istoty człowieka.
Przypisy
Bibliografia Katechizm Kościoła Katolickiego, Poznań: Pallottinum, 1994, Zdzisław Kijas, Traktat o Duchu Świętym i łasce, [w:] Dogmatyka, t. 4, Warszawa: Więź, 2010, Antoni Nadbrzeżny, Pneumatologia, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 15, Lublin: Tow. Nauk. KUL, 2011,
Kategoria:Dogmatyka